Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Πές μου με ποιόν κάθεσαι να σου πώ ποιός είσαι. (Λαϊκή παροιμία).

Φίλοι του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν μεταξύ άλλων, ο Αλέξης Μινωτής, ο Δημήτρης Χόρν, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Τσαρούχης, ο Κάρολος Κούν  και άλλοι πολλοί.
Φίλοι του Αλέξη Τσίπρα είναι ο Λάκης Λαζόπουλος.
Φίλοι του Λάκη Λαζόπουλου, εκτός από τον Αλέξη Τσίπρα, είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου, ο Ξυδάκης, η Όλγα, ο Κουρουμπλής και ο Χαϊκάλης.
Η Σώτη Τριανταφύλου είπε οτι ο Τσίπρας είναι αμόρφωτος με συνέπεια οι φίλοι του Τσίπρα να στραφούν εναντίον της.
Έχει άδικο η Σώτη Τριανταφύλλου;

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Γκαβός λαός.

Στα Τρίκαλα ξεκίνησε ένα πρωτοποριακό πείραμα.
Για πρώτη φορά παγκοσμίως δοκιμάζεται η κυκλοφορία λεωφορείου χωρίς οδηγό εντός του αστικού ιστού.
Στο πρώτο link θα διαβάσετε όλο το ιστορικό του πειράματος αυτού καθώς και τα προφανή οφέλη για την πόλη των Τρικάλων.  Αρκεί και μόνο το γεγονός οτι τα μεγαλύτερα διεθνή μέσα ενημέρωσης βρίσκονται ήδη εκεί.  Η τεράστια παγκόσμια δωρεάν διαφήμιση των Τρικάλων είναι γεγονός.
Στο δεύτερο link θα διαβάσετε ένα σχόλιο του Πάσχου Μανδραβέλη για την αντιμετώπιση του πειράματος αυτού από μιά μειοψηφία Τρικαλινών.
Με πολύ ευγενικό τρόπο εκφράζεται ο Μανδραβέλης.  Αν κάποιος κάνει τον κόπο να ενημερωθεί από "πρώτο χέρι" από τα "τοπικά" ΜΜΕ θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές, πχ από τα e-trikala.  Επειδή ξεβολεύει μερικούς που θεωρούν ηθικό πλεονέκτημα την μαγκιά και την παρανομία έχουν ξεσπαθώσει κατά της λειτουργίας του λεωφορείου στο οποίο μάλιστα έχουν αποδώσει όνομα: "το γκαβό λεωφορείο".
Το επιχείρημά τους;  Άν και δεν χρειάζεται να προβάλλουν κανένα επιχείρημα -η αριστεροσύνη από μόνη της αρκεί- λένε οτι ο Δήμαρχος αντί να ασχολείται με τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει στον κόσμο των Τρικαλινών το "μνημόνιο" ασχολείται με το "γκαβό λεωφορείο".  Αυτό το τσούρμο των μερικών δεκάδων ατόμων που απειλούν με βίαιη διακοπή της λειτουργίας του λεωφορείου αυτοτοποθετείται -βεβαίως, βεβαίως- στην αριστερά. Τί και άν δεν υπερβαίνει το 0,1 %  (μηδέν κόμμα ένα) του πληθυσμού των Τρικάλων. Η δημοκρατία είναι είναι ένα "πολυμορφικό" πολίτευμα. Οι δε αυτοονομαζόμενοι αριστεροί κατέχουν την απόλυτη αλήθεια!
Και ως κάτοχοι της αλήθειας αυτής οφείλουν να την επιβάλουν στο υπόλοιπο 99,9 %. Τόσο απλά!

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2015

Οι μάσκες πέφτουν.

( Το κείμενο αυτό έχει γραφτεί στίς 3-7-2015. 
Δεν το κοινοποίησα μέχρι σήμερα γιατί είχα τίς αμφιβολίες μου. Αυτές, δεν υπάρχουν πλέον.)

Είναι αστείο να νομίζουμε οτι η άνοδος του Σύριζα στο 37% προήλθε από την απότομη αριστερή ριζοσπαστικοποίηση των Ελλήνων.
Οι ψηφοφόροι του Σύριζα αποτελούνται κυρίως από τρείς ομάδες:
Η πρώτη ομάδα, όχι μεγαλύτερη του 2% είναι οι αριστεροί, προερχόμενοι από το ΚΚΕ εσωτερικού που ήλπισαν ( άν και αβάσιμα ) πως αξίζει να δοθεί μια ευκαιρία στην αριστερά.
Η δεύτερη ομάδα είναι αυτή που είδε τα συμφέροντά της να ανταποκρίνονται στο πρόγραμμα του Σύριζα. Αυτή αποτελείται κυρίως από το λόμπυ της δραχμής και διάφορους παρατρεχάμενους που μόνιμα προσκολλούνται στην κάθε εξουσία για να προσπορίσουν οφέλη, απλοί καιροσκόποι και τυχοδιώκτες δηλαδή.
Η τρίτη ομάδα δεν είναι πολυπληθής. Είναι, κυρίως οπαδοί του ΚΚΕ, που βλέποντας πως η επανάσταση αργεί και η κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων συνεχώς αναβάλλεται, χρησιμοποιεί τον Σύριζα ως Δούρειο Ίππο για την κατάληψη της εξουσίας.
Συμπληρωματικά των ανωτέρω, υπάρχει και μια τέταρτη ομάδα, ικανού ποσοστού, που αποτελείται από τα θύματα της προπαγάνδας όλων των παραπάνω.

Έτσι, η καμπή της Ιστορίας προχωρά σιγά-σιγά.
Άρχισε με τον εκβιασμό της αριστεράς του Τσίπρα με αφορμή την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας.
Το είδαμε το σκηνικό.
Αναρωτιέμαι: Γιατί ο εκβιασμός; Η λογική λέει πως θα κέρδιζε τίς επόμενες εκλογές με άνεση ενώ η κυβέρνηση ΝΔ/Πασόκ θα είχε κάνει τη "βρώμικη δουλειά". Γιατί η βιασύνη;
Η μόνη λογική εξήγηση είναι οτι με την οικονομία στο ναδίρ και τα γνωστά "μεγάλα" κόμματα σε αδυναμία να εκφράσουν πειστικό λόγο, διέβλεπε την ιδανική ευκαιρία να μεγιστοποιήσει το εκλογικό του ποσοστό. Η όποια έστω αμυδρή βελτίωση της οικονομίας παράλληλα με αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό θα λειτουργούσαν εις βάρος του.
Είναι αφελές να πιστεύουμε πως δεν ήξερε τί έλεγε όταν υποσχόταν στους πάντες τα πάντα.
Να υφαρπάξει την ψήφο των Ελλήνων ήθελε για να εφαρμόσει το μόνο "πρόγραμμα" που ήξερε. Αυτό που είχε μάθει στίς ΚΟΒες της ΚΝΕ και στίς καταλήψεις των σχολείων: Την εξαθλίωση της χώρας ώστε μέσω αυτής να επιβάλει το καθεστώς του.
Ο τρόπος που "διαπραγματευόταν" το αποδεικνύει.
Οι υπουργοί που τοποθέτησε σε υπουργεία για άμεση άλωση (Μπαλτάς-Κουράκος, Λαφαζάνης, Βούτσης, Κοτζιάς ) το αποδεικνύει.
Η αβάσταχτη συριζοποίηση της ΕΡΤ, ώστε νά 'χει κι' ένα "δικό του" σταθμό, το αποδεικνύει.
Ο απροκάλυπτος διορισμός δικών τους παιδιών, παντού όπου μπορούν, το αποδεικνύει.
Η συμμαχία με τους ακροδεξιούς το αποδεικνύει.
Και τέλος, το δημοψήφισμα - μαϊμού με ασαφές ή και ανύπαρκτο ερώτημα και αυθαίρετη χρήση του αποτελέσματος δεν αφήνουν καμιά πλέον αμφιβολία για τίς προθέσεις του.

Έστησε μεθοδικά ένα πολύ καλό σκηνικό προπαγάνδας εναντίον της ΕΕ προσπαθώντας να πείσει οτι για όλα τα δεινά της χώρας φταίνε οι άλλοι, οι κακοί που δεν μας δίνουν όσα λεφτά θέλουμε.
Και κατασυκοφάντησε τους πολιτικούς του αντιπάλους ώς "συνεργάτες" των "ξένων" σπέρνοντας τον διχασμό σε μιά απίθανη βάση: "Μνημόνιο - Αντιμνημόνιο", αποκρύπτοντας σκόπιμα, -όχι μόνο αυτός είναι η αλήθεια-, οτι το μνημόνιο δεν είναι η αιτία των δεινών μας, αλλά το αποτέλεσμα μιάς πελατειακής πολιτικής 30+ ετών που φυσικά και ο ίδιος ακολούθησε πιστά.
Οι μικροί συνέταιροί του, οι Ανέλ, βοήθησαν από την πλευρά τους με τις εθνικολαϊκές φιέστες, την μεγάλη ιδέα και τους ψεκασμούς.

Εντάξει. Η ΕΕ δεν είναι όπως θα την θέλαμε. Έχει προβλήματα. Πολλά προβλήματα που πρέπει να λύσουμε.  Δηλαδή, άν η στέγη του σπιτιού σου μπάζει νερά, τί κάνεις; φεύγεις απ' το σπίτι; Το γκρεμίζεις;  Ή απλά επιδιορθώνεις τη στέγη.
( Και επειδή τώρα με την ψηφιακή τηλεόραση μπορούμε να ακούμε και τίς σκέψεις των "άλλων", άκουσα σε συνέντευξη πρώην υπουργού εξωτερικών της Γαλλίας στο TV5 την περασμένη Κυριακή: "...οι Ευρωπαίοι πολίτες ζητούν καλύτερες αμοιβές, περισσότερη πρόνοια. Πώς θα μπορέσουμε να τα δώσουμε άν δεν ήμαστε ενωμένοι..." -τρείς δημοσιογράφοι τον "ανέκριναν". Κανείς δεν έκραζε... -για να συγκρίνουμε και να μην ξεχνάμε και τί σόϊ ΜΜΕ έχουμε εμείς- ).

Τα παραπάνω, ώς πρόγραμμα του Σύριζα, βρήκαν όχημα πρός την υλοποίηση τον Βαρουφάκη.
Αλλά και οι φιλοδοξίες του Βαρουφάκη αντιστοίχως, δεν μπορούσαν να βρούν καλύτερο όχημα από τον Σύριζα.
Χωρίς αμφιβολία ο Βαρουφάκης ήλθε ως "δώρο εξ' ουρανού" για τον Τσίπρα.
Ο νεόκοπος αλλοπαρμένος νάρκισσος, συνεργάτης του Σύριζα, έπεισε τον Τσίπρα πως με όπλο τον εκβιασμό θα τους πάρουμε και τα σώβρακα. Είναι βέβαιο οτι ως πρός τον εκβιασμό δεν έχει άδικο. Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει μια "ανωμαλία" στην Ευρωζώνη. ( "Είναι πολλά τα λεφτά Άρη..." ).
Αλλά το τεχνικό μέρος σταματά εδώ.
Μες τη μέθη που δημιουργεί η αναπάντεχη εξουσία, ο Τσίπρας είδε το δόλωμα αλλά δεν είδε το αγκίστρι. ( Ο Βαρούφ είναι αναμενόμενο να μη το δεί γιατί ακαδημαϊκός είναι ο άνθρωπος, δεν είναι πολιτικός -εξ' άλλου η δική του μέθη βρήκε άλλες διεξόδους ).

Επειδή υπάρχει μια σημαντική μερίδα σοβαρών ανθρώπων που η στάση τους θα μπορούσε να περιγραφεί κάπως έτσι:
"Σιγά μην ασχοληθούμε με τα καμώματα του Τσίπρα. Ο παγκόσμιος χάρτης δεν αλλάζει. Τα συμφέροντα είναι δεδομένα. Σιγά μην διακινδυνεύσει η Ρωσία τίς σχέσεις της με ΕΕ/ΗΠΑ για χάρη της Ελλάδας χωρίς μάλιστα βέβαιο αντάλλαγμα."
Σωστό. Στο τέλος της ημέρας δεν θα διαφωνήσω επί της ουσίας.
Όμως, όσο αυτό που ζούμε τραβάει σε χρόνο και σε βάθος ο λογαριασμός μεγαλώνει.
Κι' αυτός που θα τον πληρώσει δεν είναι ο Τσίπρας.
------------------
Τέλος, μια μικρή φανταστική ιστορία:
Ήταν κάποτε τέσσερα πολύ αγαπημένα αδέλφια, ο Νικόλας, η Ελένη, η Άννα και ο Μιχάλης που ζούσαν καλά με τίς οικογένειές τους.
Όταν η Άννα που ήταν και η πιό σπάταλη, έχασε το σπίτι της, ο Μιχάλης προσφέρθηκε με πολλή αγάπη να την φιλοξενήσει στο δικό του.
Ο Μιχάλης όμως είχε μια ιδιοτροπία:  Ήθελε όσοι μπαίνουν στο σπίτι να βγάζουν τα παπούτσια τους.
Της Άννας δεν της άρεσε αυτό και δεν έβγαζε τα παπούτσια της.
Ο ιδιότροπος Μιχάλης, κάποτε δεν άντεξε και της λέει:
- Ή μάθε να βγάζεις τα παπούτσια σου απ' έξω ή φύγε απ' το σπίτι.
- Εγώ, του λέει η Άννα, δεν πρόκειται να το κάνω αυτό. Κι' άν επιμένεις να με διώξεις θα πώ στ' αδέλφια μας πως μ' έδιωξες για να με ξεφορτωθείς. Ποιός θα σε πιστέψει;
Ο Μιχάλης υποχώρησε γιατί δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να εκτεθεί στ' αδέλφια του.
Όμως, από τότε οι σχέσεις του Μιχάλη και της Άννας δεν ήταν ποτέ πιά ίδιες...

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

actio - reactio

"Actio - Reactio"
Μια θεμελιώδης αρχή της Φυσικής.
Ο Σύριζα ανήλθε στην εξουσία με ένα βασικό όπλο:
Τον εκβιασμό.
Ποτέ δεν το έκρυψαν. Για να αποφύγουν οι δανειστές τις συνέπειες της δικής τους ζημίας θα μας έκαναν τα χατίρια, έλεγε.
Αυτό δε τον εκβιασμό, τον βάφτισε αξιοπρέπεια.
Έλα όμως που και οι εκβιαζόμενοι έχουν εργαλεία να εκβιάσουν αναλόγως.
Και φθάσαμε στο σήμερα.
Να έχουμε γίνει η χλεύη των ηττημένων, παγκοσμίως.
Η συζήτηση περί δικαίου και αδίκου, ηθικής και ανηθικότητος αυτή τη στιγμή ισοδυναμεί με συζήτηση περί παρθενίας σε μπουρδέλο.
Αυτό που τώρα προέχει είναι η αναστροφή του κατήφορου που έχουμε πάρει.
Ο Σύριζα δεν μπορεί να συμβάλει σ' αυτό.
Όχι γιατί είναι αριστερό κόμμα, αλλά αντιθέτως γιατί δεν είναι αριστερό κόμμα.
Δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα τσούρμο καιροσκόπων και τυχοδιωκτών.

ΥΓ:
Όταν θα τρώμε τις σάρκες μας στον πάτο του πηγαδιού για να επιβιώσουμε, οι θεωρητικές συζητήσεις θα έχουν σταματήσει.
Ειρήσθω εν παρόδω, Παιδεία και Πολιτισμός ευδοκιμούν εκεί που υπάρχει πλούτος, -δίδαγμα της Ιστορίας κι' αυτό.
Και το κυριότερο: Τα παιγνίδια του ο κ. Βαρουφάκης να πάει να τα παίξει στην πλάτη της οικογένειάς του, όχι στην δική μας. Ξέρω τί λέω: όλο αυτό το "παιγνίδι" είναι έμπνευση του Βαρουφάκη. Όταν όμως δεν του βγεί, απλά δεν του βγήκε. Ο ίδιος θα συνεχίσει τίς διαλέξεις του στην αλλοδαπή...


Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Πάλι φόροι αντί για περικοπές δαπανών. Να δώ από πού θα τους πάρουν...

ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΠΕΡΙΚΟΨΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ
Του Στέφανου Μάνου*
Πρώην Υπουργού

(*) Από τους ελάχιστους πολιτικούς που ξέρουν τι λένε, και έχουν το θάρρος να το λένε αμάσητα. Το πρόβλημα είναι ποιος τον ακούει; Και, κυρίως, πόσοι τον ακούνε; Εαν κρίνουμε από δημοσκοπήσεις και εκλογικά αποτελέσματα, η απάντηση είναι αποκαρδιωτική...
-------------------------------------------------------------------
Λένε ότι επίκειται συμφωνία. Η συμφωνία θα περιλαμβάνει προφανώς τη δέσμευση της Ελλάδας για πρωτογενώς πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Ξεκινώντας ενδεχομένως χαμηλά και μεγαλώνοντας σταδιακά. Η δέσμευση είναι σημαντική διότι υποδηλώνει την πρόθεσή μας να τιμήσουμε τις υποχρεώσεις μας. Οτι δεν θέλουμε πια να ζούμε με δανεικά.
Για να επιτευχθεί ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα 1% του ΑΕΠ το 2015 μπορεί (δεν έχω πρόσβαση στα στοιχεία) να σημαίνει ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα ύψους 4 δισ. ευρώ ή και παραπάνω. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς συμφωνία, αυξάνεται το ύψος των απαιτούμενων μέτρων.
Ιδεώδες θα ήταν τα 4 δισ. να προκύψουν από τη μείωση των κρατικών δαπανών. Μείωση δαπανών χωρίς έλεος. Και πάντως όχι αύξηση δαπανών. Αρα όχι επαναπροσλήψεις, όχι ΕΡΤ, όχι πολλά δαπανηρά άλλα.
Πόσο δύσκολο είναι επιτέλους να γίνει κατανοητό ότι η δημιουργία πλεονάσματος μπορεί να γίνει είτε με αύξηση των εσόδων είτε με μείωση των δαπανών; Ακούμε μόνο για αύξηση των φόρων. Ούτε λέξη για μείωση δαπανών. Η κυβέρνηση έχει αποκλείσει υφεσιακά μέτρα. Στην Οργουελιανή διάλεκτο του κ. Βαρουφάκη η αύξηση των φόρων ΔΕΝ είναι υφεσιακό μέτρο!
Μείωση των δαπανών με μείωση των μισθών στο Δημόσιο ή με μείωση του αριθμού των υπαλλήλων.
Η μείωση των δαπανών τα τελευταία χρόνια στηρίχτηκε στη μείωση αποδοχών και συντάξεων. Κανείς δεν ζητά την περαιτέρω μείωση τους. Η υπερβολική μείωση αποθαρρύνει τους δημοσίους υπαλλήλους και δημιουργεί λάθος κίνητρα. Μη εξυπηρέτηση των πολιτών και διαφθορά.
Η μόνη πολιτική που απομένει είναι εκείνη που ποτέ δεν δοκιμάστηκε. Μείωση των δαπανών με την κατάργηση δεκάδων περιττών οργανισμών και υπηρεσιών, και απόλυση του προσωπικού τους.
Σε άρθρο του στην «Εστία», ο Γιώργος Στεφανάκης θύμισε τι έγραψε στο «Βήμα» στις 25.10.87 ο Α. Παπανδρέου: «Εχουμε περίπου το διπλάσιο προσωπικό εκείνου που απαιτείται για να παράγουμε τις απαιτούμενες δημόσιες υπηρεσίες». Μετά την κυβέρνηση Καραμανλή 2004-2009 πρέπει να ξεπεράσαμε το τριπλάσιο.
Υποστηρίζω ότι το κράτος οφείλει να μεριμνήσει ώστε οι απολυόμενοι να λαμβάνουν για μια τριετία το 70% του μισθού τους (άρα η εξοικονόμηση την πρώτη τριετία θα είναι το 30% της σχεδιαζόμενης οικονομίας) και οφείλει να αναλάβει την επανεκπαίδευση τους ώστε να τους βοηθήσει να βρουν δουλειά σε τομείς όπου υπάρχει ζήτηση.
Η ελληνική κοινωνία έχει εκπαιδευτεί από τους ινστρούχτορες των ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ να φρίττει στη σκέψη ότι μπορεί να θιγεί η ιερή αγελάδα του δημόσιου τομέα. Και όμως είναι ο μόνος τρόπος για την πραγματοποίηση πρωτογενούς πλεονάσματος χωρίς περαιτέρω επιδείνωση της οικονομίας.
Τα τελευταία πέντε χρόνια η οικονομική πολιτική των κυβερνήσεων συνοψιζόταν σε φόρους και πάλι φόρους και σε μείωση συντάξεων και μισθών. Η οικονομία υποχώρησε κατά 25% και ένα εκατ. άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους. Οι προτάσεις της σημερινής κυβέρνησης φαίνεται να περιορίζονται σε σημαντική αύξηση των φόρων. Θα προκαλέσουν τα ίδια αποτελέσματα. Περισσότερη ύφεση και περισσότερη ανεργία.
Η απόλυση δημοσίου υπαλλήλου προϋποθέτει υπουργική απόφαση που καταργεί τη θέση που κατέχει ο υπάλληλος. Το πολιτικό μας σύστημα δεν εκτρέφει υπουργούς ικανούς να πάρουν τέτοια απόφαση. Οι υπουργοί είναι όμως ικανοί να επιβάλλουν εξοντωτικούς φόρους προκειμένου να μας διαβεβαιώνουν ότι «οι μισθοί του Δημοσίου είναι εγγυημένοι». Οι φόροι οδηγούν σε συρρίκνωση των οικονομικών δραστηριοτήτων και σε απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Για τον υπουργό είναι πιο εύκολο να προκαλέσει -δια των φόρων- την απόλυση εκατό εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα από το να αποφασίσει μία απόλυση στο Δημόσιο. Την άδικη και απαράδεκτη συμπεριφορά των υπουργών παρακολουθεί απαθής η ελληνική κοινωνία που έχει μάθει από τους ινστρούχτορες των ΜΜΕ να μην σκέπτεται.
Στην Ε.Ε., η Ελλάδα ξοδεύει για συντάξεις -ως ποσοστό του ΑΕΠ- περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Στα χάλια που έχει η οικονομία είναι λογικό να χρειάζεται εξέταση προκειμένου να διαπιστωθεί πώς μπορεί να περιοριστεί η δαπάνη. Οπως είναι συνηθισμένο στον τόπο μας, οι βρωμιές κρύβονται μέσα σε ατέλειωτες λεπτομερειακές ρυθμίσεις, σε αφόρητη πολυνομία, σε έλλειψη στοιχείων αλλά και διαφάνειας.
Τρεις παρατηρήσεις: α. Είναι άδικο να κόβονται οι συντάξεις 80άρηδων για να πληρωθούν πρόωρες συντάξεις 50άρηδων. Θα πρέπει αμέσως να θεσπιστεί ότι η ελάχιστη σύνταξη δίνεται μόνο μετά τα 65 (67). Οι προώρως συνταξιοδοτούμενοι να μην δικαιούνται την ελάχιστη σύνταξη. Πρέπει επίσης να απαλειφθούν και όσες διατάξεις ευνοούν την πρόωρη σύνταξη. β. Δεκάδες φόροι (υπέρ τρίτων) επιβάλλονται στην κοινωνία για να παίρνουν ευνοϊκότερη σύνταξη από ό,τι τους αναλογεί διάφορες προνομιούχες ομάδες (δημοσιογράφοι, δικηγόροι κ.α.). Ολοι οι υπέρ τρίτων φόροι πρέπει να καταργηθούν. γ. Τα ταμεία επικουρικής σύνταξης θα έπρεπε να συγχωνευτούν με τα ταμεία κύριας σύνταξης. Μέτρο απλοποίησης και διαφάνειας.
Η Ελλάδα χρειάζεται παραγωγή και εξαγωγές. Χρειάζεται επενδύσεις. Ο,τι διευκολύνει την παραγωγή και τις εξαγωγές είναι καλό. Ο,τι τις εμποδίζει, κακό.
Αυτό πρέπει να διαχυθεί σε όλη τη συμφωνία αν η χώρα θέλει να ελπίζει σε ανάκαμψη. Δύσκολο, μια και κάτι τέτοιο προϋποθέτει την αποκήρυξη του κρατισμού που χρησιμοποιήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις (από τον ΣΥΡΙΖΑ υπερθετικά) ως εργαλείο διατήρησης της εξουσίας. Ο κρατισμός εκτρέφει τα πολυπληθή κρατικοδίαιτα παράσιτα που αποστερούν πόρους από τις υγιείς μη κρατικοδίαιτες δυνάμεις.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί το εργασιακό και όχι με τον κορσέ των ανόητων κυβερνητικών κόκκινων γραμμών.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστούν οι αποκρατικοποιήσεις και οι μεγάλες αυτοχρηματοδοτούμενες επενδύσεις. Οχι μόνον όσες ξεκίνησαν αλλά και δεκάδες άλλες που δεν έχουν ξεκινήσει. Παράδειγμα η παραχώρηση του λιμανιού στο Λαύριο και η σύνδεσή του με την Αττική οδό και τον προαστιακό. Η παραχώρηση της Μακρονήσου για την εγκατάσταση αιολικών και ηλιακών μονάδων.
Με αυτό το πρίσμα πρέπει να εξεταστεί η ολοσχερής κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και η οικονομική χειραφέτηση των δήμων. Οι δήμοι να χρηματοδοτούνται από τους δημότες που απολαμβάνουν τις υπηρεσίες τους. Οι δημότες πρέπει να πληρώνουν (οι άμεσα ωφελούμενοι) και όχι όλοι οι φορολογούμενοι με την διαμεσολάβηση του κράτους.
Δεν είμαι αισιόδοξος. Δεν πιστεύω ότι θα λυθούν τα προβλήματα αν:
1. Δεν δεσμευτούμε για αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα.
2. Δεν περιοριστεί δραστικά το προσωπικό του δημόσιου τομέα.
3. Δεν περιοριστεί ο αφόρητος κρατισμός.
Συμφωνία χωρίς τέτοια στοιχεία θα αναβάλλει απλώς την επόμενη κρίση που δεν θα αργήσει.

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της 30.05.2015

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Πρώτη Φορά Αριστερά - 100 μέρες!

Αποδείχθηκε, πέραν πάσης αμφιβολίας, οτι η κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» απλά, δέν είναι κυβέρνηση. Μέχρι τώρα τουλάχιστον.
Κινείται χωρίς πρόγραμμα, αυτοσχεδιάζοντας.
Για την ιστορία, ας θυμηθούμε:
Ο υπουργός οικονομικών δηλώνει δημόσια οτι οι προτάσεις του πρός τους δανειστές είναι σκόπιμα ασαφείς -δημιουργική ασάφεια την είπε- για να ξεγελαστούν (!) οι βουλευτές των Ευρωπαϊκών Κοινοβουλίων και να τίς ψηφίσουν.
Λίγο αργότερα ο ίδιος δηλώνει οτι, προκειμένου να ξεγελάσει τους «θεσμούς» οι οποίοι ζητούν αύξηση του ΦΠΑ, θα ψάξει να βρεί κάποιο προϊόν «κρυμένο», που κανείς δεν το αγοράζει (!), θα του αυξήσει τον ΦΠΑ και θα είναι όλα ok.
Ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως αφού διαπίστωσε οτι οι συνθήκες κράτησης των παράνομων μεταναστών δεν ήταν καλές, τούς άνοιξε τίς πόρτες να πάνε να βρούνε την τύχη τους στην Ομόνοια και στίς γειτονιές της Αθήνας.
Μέρες αργότερα η υπεύθυνη για την μετανάστευση υφυπουργός, διαπίστωσε οτι οι μετανάστες πηγαίνουν την ημέρα στίς πλατείες για να «ληαστούν» και σε ερώτηση του δήμαρχου Καμίνη που πηγαίνουν μετά απάντησε οτι «εξαφανίζονται, απλά εξαφανίζονται, δεν ξέρω πού», αφήνοντας άφωνους τους ακροατές της.
Την επομένη, πάλι ο Δημοσίας Τάξεως αφού συνεννοήθηκε με τον βοηθό της κυβέρνησης αρμόδιο για τούς ψεκασμούς, απείλησε τους Γερμανούς πως άν δεν του δώσουν τα λεφτά που θέλει θα στείλει τους παράνομους μετανάστες ανακατεμένους με τζιχαντιστές, στο Βερολίνο.
Κι' ενώ οι παράνομοι μετανάστες πορεύονταν στη Γή της Επαγγελίας, ή εξαφανίζονταν, ο υπουργός Παιδείας δήλωσε οτι είναι «Μαρξιστής», είναι πολέμιος της αριστείας και αποφασισμένος να κλείσει τα πρότυπα πειραματικά σχολεία που είναι φυτώρια ναζισμού (!), να επαναφέρει τους "αιώνιους φοιτητές" και άλλα σχετικά.
Συμφώνησε επίσης με τούς συνδικάλες της ΟΛΜΕ να μην συμμετέχει η χώρα στο σύστημα αξιολόγησης PISA. Ως «μαρξιστής» αντιλαμβάνεται την ισότητα με την μέθοδο του ελάχιστου κοινού παρανομαστή. 
( Εντοπίζουμε τον πιό βλάκα και εν συνεχεία προσπαθούμε όλοι να του μοιάσουμε ώστε να γίνουμε ίσοι ! ).
Ο εκ των σοφών γερόντων υπουργός Επικρατείας της Πρώτη Φορά Αριστερά δήλωσε σε συνέντευξή του πως θα πληρώσουμε το χρέος μας με «αέρα» αφού έτσι κι' αλλιώς κυκλοφορεί παγκοσμίως πολύ "αέρινο" χρήμα...
Σε άλλη του συνέντευξη ο σοφός γέρων μας ενημερώνει οτι οι Πολωνοί ήσαν σύμμαχοι των Ναζί κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο !
Ο επί των εξωτερικών συνάδελφός του, μή γνωρίζοντας καλά γερμανικά -κανείς δεν δεν είναι τέλειος- δεν κατάλαβε σωστά δήλωση του Γερμανού Υπουργού και αμέσως προβαίνει σε διάβημα (!) πρός τη Γερμανική κυβέρνηση !
Πάλι ο υπουργός οικονομικών πληροφορείται "on the air" από δημοσιογράφο οτι δόθηκαν αυξήσεις σε υψηλόμισθους ΔΕΗτζήδες -προστατευόμενοι του Λαφαζάνη αυτοί.
Εκπλήσσεται και ομολογεί πως αυτό είναι ένα πρόβλημα !
Εν συνεχεία ο «πολύ βαρύς και όχι» του ΣΥΡΙΖΑ Φωτόπουλος τον προτρέπει, αυτόν και όσους διαφωνούν με τίς αυξήσεις των ΔΕΗτζήδων να «πνίξουν τον πόνο τους με ξύδι» !
Επανερχόμενος ο των οικονομικών προτείνει «νέα μέτρα κατά της φοροδιαφυγής». Φοιτητές, τουρίστες και νοικοκυρές εφοδιασμένοι με κρυφές κάμερες και άλλα γκατζετάκια θα αμολυθούν ανά την Επικράτεια για να πιάσουν τους φοροφυγάδες.
Δευτεροκλασάτα στελέχη, όπως η αρμόδια επί της μετανάστευσης υφυπουργός, δηλώνει οτι είναι άδικο να κακομεταχειριζόμαστε τους μετανάστες και να ήμαστε υπερβολικά ευγενικοί στους τουρίστες ! 
( Άγιε μου Γεράσιμε, πώς της ήρθε αυτή η σύγκριση ; )
Ο υπουργός άμυνας -οιονεί υπουργός εξωτερικών- πηγαίνει στην Αμερική να "προσφέρει" στους Αμερικανούς συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο 70-30 !!!
Τρώει φυσικά τη χυλόπιτα, ρεζίλι των σκυλιών. Επιστρέφει πίσω σφυρίζοντας αδιάφορα...
Βέβαια είχε προηγηθεί η πρότασή του στους Κύπριους να αγοράσουν ένα σμήνος αεροπλάνων και να τους τα «φυλάει» αυτός στίς βάσεις της Κρήτης... Έλεος !!!
Μετά προέκυψε και η Ζωή ! ( μία είναι η Ζωή ).
Τί να πείς για την Ζωή;  Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης δηλώνει πως είναι έτοιμος να κατασχέσει την περιουσία του Ινστιτούτου Γκαίτε. Ο πρωθυπουργός του τον «αδειάζει» στην Γερμανία με επισημότητα. Ο πρωθυπουργός επιστρέφει οίκαδε και ο επαναστάτης υπουργός αντί να παραιτηθεί, ξανακάνει δηλώσεις πως θα κατασχέσει ότι γερμανικό βρεί μπροστά του χωρίς ο πρωθυπουργός του να αντιδρά !
Για το ήθος της Πρώτη Φορά Αριστερά, τί να πούμε; Περιορίζεται τουλάχιστον στο 12% - «λαϊκό» ποσοστό μπορούμε να πούμε.... Κάτι είναι κι' αυτό έναντι των πεντακοσίων χιλιάδων του «Μεγάλου».  Στη Βουλή ο βουλευτής Παναγούλης αναγγέλλει την πρόσληψη όλων των απολυμένων της ΕΡΤ και πρωτίστως όλων όσων «βοήθησαν» να ανέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Σχεδόν καμία αντίδραση!  Διορισμοί και βολέματα ημετέρων που συναγωνίζονται επάξια τίς χειρότερες εποχές της διακυβέρνησης από τούς προηγούμενους.

Ζούμε μέρες επικίνδυνες. Κανείς, από καμιά πλευρά δεν ενημερώνει ψύχραιμα τους Έλληνες οι οποίοι είναι πλέον έρμαια της κυβερνητικής προπαγάνδας και του λαϊκισμού της αντιπολίτευσης.
Έχουμε μια κυβέρνηση κυριολεκτικά του «δυό λαλούν και τρείς χορεύουν». Χωρίς αμφιβολία αυτή τη στιγμή πορευόμαστε με «αυτόματο πιλότο» πολύ παλαιάς τεχνολογίας όμως.
Σε άλλες εποχές διάφορα ετερόκλητα κυβερνητικά σχήματα είχαν ως συνδετικό υλικό διατήρησής τους στην εξουσία, το χρήμα, κοινώς την «κουτάλα».
Τώρα όμως; Συνδετικό υλικό δεν υπάρχει ενώ οι «μεταλαμβάνοντες» την εξουσία αποτελούνται από κάθε καρυδιάς καρύδι.

Ο υπουργός δικαιοσύνης σε ερώτηση γιατί οι βουλευτές του σύριζα επισκέπτονται τους τρομοκράτες στην φυλακή ( Ξηρός, Κουφοντίνας ) απαντά στη Βουλή οτι η πολιτική της κυβέρνησης είναι να «συνομιλεί» και με τους κρατούμενους τρομοκράτες !!!

100 μέρες κρίσιμες πέρασαν, έτσι χωρίς πρόγραμμα. Ωστόσο, υπάρχει πάντα η ελπίδα ο πρωθυπουργός να συνειδητοποιήσει, έστω την τελευταία στιγμή, ότι δεν είναι πρόεδρος 15μελούς αλλά πρωθυπουργός Ευρωπαϊκής χώρας.

Άν όχι, μιά μέρα, όχι πολύ μακρινή, η πλάκα θα σταματήσει απότομα: Όταν η κυβέρνηση θα υλοποιεί υποχρεωτικά το σχέδιο Λαπαβίτσα. Τότε θα είναι πολύ αργά.


Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Όταν οι ψεκασμοί γίνονται με ληγμένα φάρμακα...

Κάτω από την είδηση ότι ο Σκουρλέτης σκέφτεται δημοψήφισμα ή εκλογές άν δεν επέλθει συμφωνία, υπήρχαν πολλά σχόλια στην μεγάλη πλειοψηφία τους εθνικολαϊκού περιεχομένου ( "να φύγουμε τώρα αμέσως",  "έξω οι τοκογλύφοι",  "δραχμή τώρα"  και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Έγραψα το σχόλιο που παραθέτω στο απόσπασμα και πήρα την απάντηση που φαίνεται πιο κάτω.
Αυτό που βάσιμα με απασχολεί είναι το εξής:  Θέλω να αποκτήσω πρόσβαση σε μια σοβαρή έρευνα από την οποία να προκύπτει το ποσοστό των Ελλήνων που σκέπτεται και δρά όπως ο κύριος που μου απάντησε. Για να μπορέσουμε να πάρουμε τίς αποφάσεις μας. Όλοι.

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Ως πότε ;

Ίσως είναι ιστορική αναγκαιότητα καμιά γενιά να μην περνά από τούτο τον κόσμο χωρίς να γνωρίσει τουλάχιστον μια βαθιά κρίση.
Οι υποψιασμένοι φιλίστορες, ιδιαίτερα όσοι αγαπούν να μελετούν την εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου, γνωρίζουν πως η διατύπωση «οι Έλληνες έκαναν βλακεία» ανήκει στον Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1945 σε επικοινωνία που είχε με τον Βούλγαρο ηγέτη Δημητρώφ, με αυτά τα λόγια αποδοκίμασε την επιλογή των Ελλήνων συντρόφων του για ρήξη με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γ. Παπανδρέου μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Ο Στάλιν είχε δίκιο. Το ΚΚΕ ξεχύθηκε στην περιπέτεια έχοντας αναγνώσει εντελώς εσφαλμένα το διεθνές περιβάλλον και στο τέλος πήρε το ρίσκο να οδηγήσει τη χώρα σε μια πρωτοφανή, για τα μέχρι τότε δεδομένα, εμφύλια αιματοχυσία, ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα αλλά όχι μόνον εκεί.

Γράφει ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης:

....Όπως φαίνεται, η ηγεσία του ΚΚΕ είχε κάνει μερικά σοβαρά λάθη ανάλυσης της κατάστασης. Σε στρατιωτικό επίπεδο, υποτίμησε τη μαχητική ικανότητα των Ελλήνων αντιπάλων ..... υπερτιμώντας ταυτόχρονα την ικανότητα των μαχητών του ΕΛΑΣ να πολεμήσουν σε κατοικημένες περιοχές ...... Ακόμη πιο σημαντικό, σε πολιτικό επίπεδο, οι ηγέτες του ΚΚΕ υποτίμησαν τον ρόλο των Βρετανών, η εμπλοκή των οποίων υπήρξε αποφασιστική για την έκβαση της μάχης της Αθήνας ...... Επιπλέον, το ΚΚΕ υπερτίμησε την επιθυμία και τη δυνατότητα των βόρειων συντρόφων του, Βούλγαρων και Γιουγκοσλάβων, να παράσχουν τη βοήθεια που είχαν υποσχεθεί πριν ξεσπάσει η ένοπλη σύγκρουση ......  κατά τη διάρκεια της Δεκεμβριανής αναμέτρησης, οι Σοβιετικοί έβαλαν φρένο στις προσδοκίες του ΚΚΕ ..... Τα Δεκεμβριανά, όμως, εκτός από ορόσημο για τη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία, αποτελούν ένα σημαντικό μάθημα για το πώς πρέπει να σκέφτεται και να λειτουργεί μια πολιτική ηγεσία όταν βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα «ρήξη ή συμβιβασμός».

Από μια κρίση, λοιπόν, όπως αυτή των Δεκεμβριανών, προκύπτουν μερικές βασικές διδαχές, που είναι χρήσιμο να λαμβάνουν υπόψη τους όσοι βρίσκονται σε οριακές καταστάσεις. 

Πρώτον: ποτέ μην ξεκινάς να σχεδιάζεις και κυρίως να υλοποιείς μια μεγάλη ρήξη που θα έχει δραματικές συνέπειες στο σύνολο του πληθυσμού, αν δεν είσαι σίγουρος πως μπορείς να φτάσεις στο τέλος νικητής ή έστω αν δεν γνωρίζεις τον τρόπο από τον οποίο θα βγεις από την κρίση «σώος» εάν τα πράγματα δεν εξελιχθούν σύμφωνα με τις επιθυμίες σου.  Γιατί είναι βέβαιο πως αν χάσεις μια τέτοιας σημασίας αναμέτρηση (είτε είναι πολιτική είτε ένοπλη), οι καλύτερες λύσεις που θα έχεις στη συνέχεια θα είναι χειρότερες και από τον δυσμενέστερο προγενέστερο συμβιβασμό.

Δεύτερον, ποτέ μην υπερτιμάς τις δυνάμεις σου και μην υποτιμάς τους αντιπάλους σου.  Όταν δεν είσαι σίγουρος για τον συσχετισμό των δυνάμεων είναι φρονιμότερο να συμπεριφερθείς συντηρητικά και με πνεύμα μετριοπάθειας, γιατί τουλάχιστον έτσι δεν κινδυνεύεις να συντριβείς.

Και τρίτον, να σέβεσαι τη θέση της χώρας σου στη δομή του διεθνούς συστήματος.  Η συμπεριφορά σου να μη βρίσκεσαι σε αναντιστοιχία με αυτήν.  Σε ό,τι αφορά τις μικρές χώρες ιδιαίτερα, οι διεθνείς συσχετισμοί είναι αποφασιστικής σημασίας για την εξέλιξη των πραγμάτων και όταν τα κράτη το ξεχνούν, ο λογαριασμός μπορεί να αποδειχτεί ακριβός.

Βέβαια, γνωρίζουμε πως οι Έλληνες κομμουνιστές δεν πήραν κάποιο χρήσιμο μάθημα από το δράμα των Δεκεμβριανών.  Λίγους μήνες μετά την ήττα τους διακήρυσσαν περήφανα πως οι εξελίξεις «επιβεβαιώνουν περίτρανα το δίκαιο και ουσιαστικό περιεχόμενο του αγώνα του Δεκέμβρη».  Αρχίζω να φοβάμαι, πως αυτή η παράδοση, η ελληνική Αριστερά παραδομένη στον ανορθολογικό βολονταρισμό της, να μην κατανοεί το εξωτερικό περιβάλλον και τις ευρύτερες συνθήκες, συνεχίζει να διαιωνίζεται με την κυβέρνηση Τσίπρα.

Ας μου επιτραπεί να παραθέσω εδώ την ρήση του Ναπολέοντα:
Όταν χάσεις μια μάχη, τον μόνο που δεν μπορείς να κατηγορείς είναι τον αντίπαλό σου.

Οι συνέπειες της Δημοκρατίας του "5"

Έχει γίνει σταθερό επιχείρημα των στελεχών της κυβέρνησης σε κάθε κριτική για τίς διαπραγματεύσεις που κάνουν (;) με τους δανειστές, ή μετά από τίς προειδοποιήσεις από διάφορα κέντρα του εξωτερικού, η φράση: «Δεν θα τολμήσουν...».

Διάβαζα πρόσφατα το παρακάτω, απολύτως σχετικό νομίζω:

...Υπάρχουν κάποιοι ανατριχιαστικοί ιστορικοί παραλληλισμοί της σημερινής κατάστασης με το προοίμιο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Στη διακοίνωση των συμμάχων το 1920 ότι η επαναφορά του Κωνσταντίνου θα σήμαινε ρήξη στις σχέσεις τους με την Ελλάδα, η εφημερίδα των αντιβενιζελικών "Σκριπ" (23.11.1920) απαντούσε:
«Αι Δυνάμεις με προειδοποιούν ότι αν επαναφέρω τον Βασιλέα μου θα δημιουργηθούν μεταξύ μας σχέσεις όχι φιλικαί. Θα επαναφέρω λοιπόν ΕΓΩ τον βασιλέα μου διότι είμαι βέβαιος ότι αι Δυνάμεις... δεν θα έχουν λόγον να δυσπιστούν και να ανησυχούν, συνεπώς αι σχέσεις μας δεν θα ζημιωθούν.....
Ας υποθέσω προς στιγμήν ότι θα απεφάσιζαν να μετέλθουν μέσα πιεστικά εναντίον μου. Ποιά θα είνε αυτά;  Αποκλεισμός;  Ο πόλεμος έληξε και εις το καταστατικόν της Κοινωνίας των Εθνών υπάρχει διάταξις απαγορευτική.
Εμπορικός αποκλεισμός;  Είμαι πελάτης τους, καταναλωτής δηλαδή.... Βεβαίως θα εζημιούμην εγώ, αλλά θα εζημιούντο άλλο τόσον κι αυτοί.
Οικονομικαί πιέσεις;  Και αυταί θα ήσαν επιζήμιοι και δι’ αυτούς εφόσον είνε δανειστές μου κι εγώ οφειλέτης των.
Αναθεώρησις της Συνθήκης των Σεβρών εις βάρος μου;  Ανεξαρτήτως του ότι κρατώ διά του στρατού μου την Θράκην και την Σμύρνην.... προς ποίον θα έδιδον την Σμύρνην και την Θράκην αν μου τας αφήρουν;
Από την Συνθήκη των Σεβρών ο κερδίσας είναι κυριώτατα η Αγγλία και κατόπιν οι άλλοι σύμμαχοι... Η συνθήκη δεν είναι καθόλου εύκολο να αναθεωρηθεί.
Και πάλι λοιπόν θα επαναφέρω τον Βασιλέα μου...».
Αυτό ήταν το πνεύμα της κυβερνώσας παράταξης που οδήγησε την χώρα στα βράχια της Μικράς Ασίας. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία, αυτή που αγνοεί (όπως απέδειξε και ραδιοφωνικώς) ο κ. Αλέκος Φλαμπουράρης, πόσο δε μάλλον οι ιδεολογικοί του επίγονοι...

Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, όταν έπρεπε να μαθαίνουν ιστορία, αμπελοφιλοσοφούσαν στις καταλήψεις. 
Τότε που έπρεπε να διδάσκονται, διέκοπταν τους καθηγητές για να κάνουν συνέλευση. 
Όταν έπρεπε να διαβάζουν, κονταροχτυπιόνταν στα αμφιθέατρα για τις διαδικασίες. 
Η χώρα γίνεται θύμα της βαθύτατης αγραμματοσύνης του νέου πολιτικού της δυναμικού, μιας γενιάς που έμαθε να μηρυκάζει παλιά αριστερά τσιτάτα. 
Τα παιδιά που τώρα μας κυβερνούν είναι προϊόντα ενός εκπαιδευτικού συστήματος που επένδυσε στο «δημοκρατικό πέντε» αλλά όχι στη γνώση.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

Μπλά - Μπλά να περνάει ο καιρός...

Μιλάνε, μιλάνε, μιλάνε, -πότε δουλεύουν άραγε;- και δεν ξέρουν και να μιλάνε κιόλας, καθηγητάδες άνθρωποι οι περισσότεροι.
Η ατελής γλώσσα τους προδίδει τι σκέφτονται και τι πράττουν στην πραγματικότητα.

Λέει λ.χ. ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αναφερόμενος στις αξιώσεις των δανειστών για το συνταξιοδοτικό: «Θα μπορούσαμε ίσως να εξετάσουμε αλλαγές σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις πρόωρης συνταξιοδότησης για τις οποίες συμφωνούμε κι εμείς, αλλά ώς εκεί».
Καλά, ρε φίλε, γιατί «θα μπορούσατε ίσως να εξετάσετε», αφού πρόκειται για «ακραίες περιπτώσεις» «για τις οποίες συμφωνείτε κι εσείς»;
Γιατί «ίσως», ρε φιλάρα, και όχι «θα εξετάσουμε» και μάλιστα «τώρα αμέσως» -έστω, «τώρα άμεσα», που λένε τα ελληνικά σας;
Γιατί «ίσως» ρε αλαλούμηδες;

Η Προπαγάνδα ως όπλο του λαϊκισμού.

Καθόλου δεν με καθησυχάζουν εμένα αυτά τα «υψηλά ποσοστά υπέρ του ευρώ» που διαπιστώνουν διάφορες δημοσκοπήσεις.
Οτι και καλά, αφού ο λαός θέλει ευρώ, οι συριζοκαμένοι δεν θα τολμήσουν να μας γκρεμίσουν στο χάος και στη δραχμή.
Μωρέ ξέρει ο δημαγωγός κόλπα…
Είναι να μην το θελήσει.
Και σου λέω εγώ για πότε τα «υψηλά ποσοστά υπέρ του ευρώ» γίνονται σάψαλα.
Για πότε το ευρώ μετατρέπεται σε «Όπλο του Κατακτητή» και η δραχμή «Σύμβολο Εθνικής Περηφάνιας».
Αντιστάσεως μη ούσης.   Στην ουσία.

( απόσπασμα από το σχόλιο του πάντα εύστοχου Βασίλη Αγγελικόπουλου.
Το πλήρες, εδώ: http://www.kathimerini.gr/811512/article/epikairothta/politikh/ypovoleio )

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Για όλα φταίνε τ' Αγγλικά...

Η Ανατολή Μπότσαρη, η ηρωΐδα του βιβλίου της Σώτης Τριανταφύλλου "Για την αγάπη της γεωμετρίας", είναι γόνος μιάς αριστερής, ακραία συντηρητικής, μεσοαστικής ( μ' αυτήν την σειρά ) οικογένειας στην Αθήνα της περιόδου '60, 70 κάτι...
Η Ανατολή που έχει μεγαλώσει με μια νεαρή αγγλίδα νταντά, έχει μάθει άψογα αγγλικά, μπορεί να ακούει και να καταλαβαίνει ρόκ μουσική, να διαβάζει Τ.Σ.Έλιοτ στο πρωτότυπο, και να συνδιαλέγεται με αγγλόφωνους το ίδιο εύκολα και σωστά όπως και στα ελληνικά.
Ο πατέρας της, -ίσως όχι άδικα- πιστεύει ότι "... από τη στιγμή που μαθαίνεις αγγλικά αρχίζουν τα προβλήματα", κι' έτσι εξηγεί την επανάσταση της Ανατολής και την απόρριψή του απ' αυτήν.
Σκοπός μου δεν είναι η κριτική στο -πολύ καλό κατά τη γνώμη μου- βιβλίο της Σώτης, αυτό είναι δουλειά άλλων.
Όμως μ' αυτήν την αφορμή σκέπτομαι πόσο σπουδαίο ζήτημα στην πολιτισμική παγκοσμιοποίηση είναι γνώση της αγγλικής γλώσσας. Να μπορείς να παρακολουθήσεις στα αγγλικά με την ίδια ευκολία όπως στα ελληνικά, κινηματογράφο, θέατρο, τηλεόραση, μιά διάλεξη, να ακούσεις μουσική ή να διαβάσεις ένα βιβλίο ή μια εφημερίδα.
Το τελευταίο διάστημα αποδείξαμε πόσο μισούμε τους Ευρωπαίους. Ποτέ δεν συμπορευθήκαμε.
Για τα λεφτά τους τους θέλαμε και πάντα τους αντιμετωπίζαμε με την πλαστή και εύθικτη ανωτερότητα του μειονεκτούντος.
Η Ευρώπη που αγαπάμε είναι η Ευρώπη που καταναλώναμε ως προϊόν στα χρόνια της πλαστής ευμάρειας με τα δανεικά
Η Ευρώπη την οποία βλέπαμε στις διήμερες ή τριήμερες «αποδράσεις».  Η Ευρώπη που, ακόμη και όταν ταξιδεύαμε σε αυτήν, τη βλέπαμε μέσα από την απόσταση ασφαλείας της μικρής Ελλάδας που μεταφέραμε μέσα μας και γύρω μας.
 Ήταν μια Ευρώπη χρήσιμη κυρίως ως ένα ωραίο σκηνικό για τον δικό μας μικρόκοσμο. Χρήσιμη, επίσης, για να ψωνίζουμε ωραία πράγματα, να ψωνίζουμε στυλ και ενίοτε τίποτε ιδέες, εφόσον μας βόλευαν.
Η πραγματική μας στάση για την Ευρώπη βρίσκεται κάπου μεταξύ των γνωστών ανεκδότων ( "...ήταν κάποτε ένας Γερμανός ένας Γάλλος ένας Άγγλος κι' ένας Έλληνας..." ) και των πρόσφατων χυδαιοτήτων κατά του Σόϊμπλε και άλλων.
Πιστεύω πως πρώτη μέριμνα του εκπαιδευτικού μας συστήματος ( όταν έλθει η Άνοιξη βέβαια... ) θα πρέπει να είναι η υποχρεωτική εκμάθηση της αγγλικής, από το νηπιαγωγείο, ώστε έτσι να αποτελέσει δεύτερη μητρική γλώσσα.
Οι Ευρωπαίοι στους οποίους "ονειρεύονται" οι Έλληνες να μοιάσουν, οι Σκανδιναβοί, η γλώσσα των οποίων δεν είναι ευρέως ομιλούμενη, μιλούν άψογα αγγλικά χωρίς να έχουν ξεχάσει την δική τους γλώσσα.
Μην ακούω λοιπόν δικαιολογίες του τύπου "θα χάσουμε τη γλώσσα μας" και άλλα ηχηρά παρόμοια.
Ως γνωστόν, της στραβής ψ***** της φταίνε οι τρίχες....

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Έτσι, αυθόρμητα...

Η νέα κυβέρνηση αναγορεύει σε ύψιστης προτεραιότητας ζητήματα την πάταξη της φοροδιαφυγής ( μας τά 'παν κι άλλοι - ας μας πεί πως ακριβώς θα το κάνει ), την πάταξη της διαφθοράς και την αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης.
Μα η διαφθορά είναι ευθέως ανάλογη με τον όγκο του δημόσιου τομέα. Η διαφθορά βρίσκεται στα 20 πιστοποιητικά και τίς 50 υπογραφές που χρειάζεται κάποιος για να πάρει άδεια σουβλατζίδικου.
Αναρωτιέμαι λοιπόν πως συμβαδίζει η πάταξη της διαφθοράς με την αύξηση των υπαλλήλων του κράτους.
Η δε βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διοίκησης είναι αντιστρόφως ανάλογη του πλήθους των κρατικών υπαλλήλων.
Δεν χρειάζονται πολλά μεταπτυχιακά για αυτά τα θέματα. Απλή λογική χρειάζεται.
Και επειδή ο αντίλογος είναι έτοιμος: "δεν έχουμε γιατρούς - δεν έχουμε δασκάλους", παρακαλώ ας σταματήσουμε την υποκρισία.
Ξεχαρβαλώθηκε η παιδεία και η υγεία με προφανή σκοπό την αγανάκτηση των πολιτών οι οποίοι εξέλαβαν ( με την βοήθεια και των ΜΜΕ ) το ξεχαρβάλωμα αυτό ως μεταρρυθμίσεις.
Δεν νομίζω να πιστεύει κανείς πως το πράσινο και το μπλέ πασόκ ήθελαν να κάνουν μεταρρυθμίσεις.

Αντιθέτως όλοι -μα όλοι- οι μή παραγωγικοί και μή αναγκαίοι δημόσιοι οργανισμοί εξακολουθούν να ζούν και να βασιλεύουν εις βάρος των λίγων κορόϊδων που μη έχοντας περάσει ( ακόμα ) στην ανεργία προσπαθούν να τους θρέψουν.
Είναι οι οργανισμοί αυτοί που καλούνται να εκδώσουν τα 20 πιστοποιητικά και τίς 50 υπογραφές για το σουβλατζίδικο. Είναι οι ίδιοι οργανισμοί που δεν ξέρουν πόσους υπαλλήλους έχει το κράτος, δεν ξέρουν ποιοί δρόμοι ανήκουν στο κράτος και ποιοί όχι και δεν ξέρουν ποιά μέρη της ελληνικής επικράτειας είναι δάση και ποιά όχι.
Δηλαδή, η υγεία και η παιδεία επλήγησαν, με πολλούς τρόπους, ως μή όφειλαν, ενώ παράλληλα η γραφειοκρατία αυξήθηκε και αυτό κλήθηκε "μεταρρύθμιση".
Η διόγκωση βέβαια του κράτους δεν ήταν συμπτωματική.  Απλά, οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν για τα κόμματα την "κρίσιμη εκλογική μάζα" που τα κρατά στην εξουσία.
Πελάτες δηλαδή. Και όταν τα "λεφτά υπήρχαν" το ζήτημα κουκουλωνόταν. Τώρα όμως;

Είναι ιστορικό και επικίνδυνο λάθος για κάθε κόμμα να κρύβει τις αλήθειες από τον κόσμο.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει φέρει τέτοιες ανατροπές στα συστήματα που γνωρίζαμε μέχρι τον περασμένο αιώνα που ούτε οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας δεν έχουν συλλάβει επαρκώς.
Η ρομποτική, το διαδίκτυο και η επελθούσα διεθνοποίηση της παγκόσμιας οικονομίας είναι πράγματα που είμαι βέβαιος δεν έχουν μελετήσει επαρκώς  οι οραματιστές των "οχτωβριανών" επαναστάσεων .
Η πορεία της ανθρωπότητας δεν είναι αναστρέψιμη. Η υποχρέωση των πρώτων λονδρέζων ταξιτζίδων να προηγείται του αυτοκινήτου ένας ντελάλης για να κάνει ο κόσμος στην άκρη, την οποία υποχρέωση είχε επιβάλει η συντεχνία των καραγωγέων στην προσπάθειά της να αποτρέψει την χρήση του νέου μέσου, αλλά και το σπάσιμο των πρώτων υφαντουργικών μηχανών από τούς εργάτες που προέβλεπαν οτι θα χάσουν τη δουλειά τους, ουδέν απέδωσαν.
Πέρα απ' όλα αυτά τα οποία στην πορεία της εξέλιξης αποτελούν νομοτέλεια, υπάρχουν διάφορα "τοπικά χαμηλά" που στην κλίμακα της ανθρώπινης ιστορίας ίσως ούτε κάν αποτυπώνονται, όμως μπορούν ( επιεικώς ) να ταλαιπωρήσουν μια ολόκληρη γενιά. Τέτοια είναι οι διάφορες "κρίσεις" με πρώτη και κυρίαρχη τον πόλεμο. Ο Ευριπίδης, δυο χιλιάδες χρόνια πρίν, το έχει διδάξει καλύτερα απ' τον καθέναν.
Πολύ φοβούμαι πως κι' αυτό το αγνοούν οι σύγχρονοι ηγέτες.
Ξέρετε, οι διάφορες καμπές της ιστορίας, δεν είναι ένα κάποιο "σημείο" ή κάποιο "άλμα". Είναι ένα άθροισμα πολλών "μικρών" σημείων που η ενότητά τους χαρακτηρίζεται καμπή της ιστορίας.
Διότι, με όρους μαθηματικούς, η "συνάρτηση" της ιστορίας είναι "συνεχής".
Το προοίμιο όλων των πολέμων υπήρξε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία.
Αυτά όμως δεν γίνονται από τη μιά μέρα στην άλλη. ( όπως έλεγα παλαιότερα η Μποκγοτά δεν έγινε Μποκγοτά μέσα σε μιά νύχτα ).
Καλλιεργούνται επιμελώς. Με ψεκασμούς, με κρεμάλες, με αυθόρμητες συγκεντρώσεις...
Ας πορευθούμε έτσι ώστε η αντιπαράθεση του στρατηγού Λάμαχου ( ναι, αυτού του "μπλά-μπλά δημοκρατία μπλά-μπλά με εκλέξανε" του Διονύση στούς Αχαρνής ), με τον Δικαιόπολι να παραμείνει στην σκηνή του θεάτρου...

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Τί να ψηφίσω;

Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ οτι στίς 26 Ιανουαρίου θα λύσει όλα μας τα προβλήματα.
Δεν μας λέει όμως πώς;   Για την ακρίβεια η κάθε συνιστώσα έχει τη δική της λύση!
Λέει η ΝΔ ( από κοντά και το ΠΑΣΟΚ -πρώην και νύν- ) οτι θα φέρει την ανάπτυξη γιατί θα κάνει μεταρρυθμίσεις.
Μα τα προηγούμενα κρίσιμα χρόνια που κυβέρνησε τί μεταρρυθμίσεις έκανε;
Μήπως διαμόρφωσε σταθερό φορολογικό σύστημα και δεν το ξέρουμε;
Μήπως άνοιξε ουσιαστικώς κλειστά επαγγέλματα και δεν το ξέρουμε -οι πολιτικοί, βλέπετε, δεν ταξιδεύουν με το ΚΤΕΛ οπότε ίσως να μήν γνωρίζουν την ύπαρξή του-....
Μήπως προχώρησε τίς υποδομές ( κτηματολόγιο, χωροταξικό, δασικούς χάρτες ) και δεν το ξέρουμε;
Όλα αυτά μπορούσε θαυμάσια να τα κάνει και δεν τα έκανε.
Ούτε δεσμεύεται να μήν διορίζει υπουργούς από τους βουλευτές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν λέει τίποτα για όλα αυτά, για το τελευταίο μάλιστα που αποτελεί στοιχειώδη διάκριση των εξουσιών και βασική αιτία του πελατειακού κράτους λέει ακριβώς το αντίθετο: Όλοι οι υπουργοί θα προέρχονται από τούς βουλευτές.
Πελάάάτες μου!!!...
Δεν θα ψηφίσω ούτε τον έναν ούτε τον άλλον!


Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

Ντροπή, ναί, αλλά όχι μόνο ντροπή.

http://filoftero.blogspot.gr/2015/01/blog-post_6.html
Η ντροπή, που δεν υπάρχει, είναι το προφανές.
Εκτός όμως από την ηθική διάσταση υπάρχει και η πολιτική.
Και είναι αυτή ακριβώς που κάνει κάθε σκεπτόμενο πολίτη να αποστρέφεται το πολιτικό κατεστημένο.
Είναι ως εκ τούτου προφανής η ευθύνη του πολιτικού αυτού συστήματος ( που έχει ονόματα και επώνυμα ) για το μέλλον τούτης της χώρας.
Όπως πάντα, ήμαστε έτοιμοι να αποδώσουμε την όποια καταστροφή σε άλλους, στην Μέρκελ, στούς Αμερικανούς ή στους Αριανούς.
Ως πρός τίς ευθύνες του πολιτικού συστήματος για την τελευταία δικτατορία κανείς δεν έχει τολμήσει να πεί κουβέντα..
( "-Ποιές οι ευθύνες των πολιτικών για την χούντα των συνταγματαρχών" ήταν η ερώτηση του Αλέξη Παπαχελά στον Κ. Μητσοτάκη, πρίν δυο-τρία χρόνια, για την οποία δεν πήρε απάντηση - στη μόνη ερώτηση που δεν πήρε απάντηση! )

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

Καρπάθια, οδικώς, 2014

Στο άκουσμα της λέξης "Καρπάθια" τα δυό πρώτα που μας έρχονται στο νου είναι ο Κόμης Δράκουλας και το ναυάγιο του Τιτανικού.
Το δεύτερο εξ' επιδράσεως, από το όνομα του πλοίου που έσπευσε πρώτο σε βοήθεια....
Ένα ταξίδι στα Καρπάθια όμως θα μας κάμει να αλλάξουμε συνειρμούς...
Το ταξίδι ( με αυτοκίνητο φυσικά ) ξεκίνησε στίς 24 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε στίς 8 Νοεμβρίου.
Με αφετηρία το Αργοστόλι φθάσαμε στο Pitesti της Ρουμανίας στίς 26 Οκτωβρίου με ενδιάμεσες διανυκτερεύσεις στο Σιδηρόκαστρο Σερρών, και στη Montana της Βουλγαρίας.
Στη ορεινή διαδρομή -μέσω Gintsi- μετά τη Σόφια πρός την Montana αντιμετωπίσαμε πολύ χιόνι, ομίχλη και χαμηλές θερμοκρασίες ( -7 C ).
Ήταν μια έκτακτη και μή αναμενόμενη κακοκαιρία.
Τον Δούναβη που αποτελεί τα σύνορα Βουλγαρίας - Ρουμανίας τον διασχίσαμε μέσω της καινούργιας γέφυρας που συνδέει το το Vidin της Βουλγαρίας με το Calafat της Ρουμανίας.
Στίς 27 Οκτωβρίου το πρωΐ ξεκινήσαμε από το Pitesti με πολύ καλό καιρό, καθαρό ουρανό αλλά και αρκετό κρύο, για την Sighisoara μέσω Curtea de Arges και Transfagarasan.
Ο δρόμος αυτός ( "7C" ) ήταν η πρώτη γνωριμία με τα Καρπάθια.
Αναφέρεται με το όνομα transfagarasan και σύμφωνα με το γνωστό περιοδικό Top Gear είναι η καλύτερη διαδρομή στον κόσμο !
Κατασκευάσθηκε την περίοδο Τσαουσέσκου μεταξύ των ετών 1970 ώς 1974. Διασχίζει την οροσειρά των Καρπαθίων με διεύθυνση Βορρά - Νότο φθάνοντας σε υψόμετρο 2150 m.
Οι φήμες λένε οτι ο Τσαουσέσκου τον κατασκεύασε για να μπορεί να διαφύγει άν του την έπεφταν οι Ρώσοι, αλλά αυτό μάλλον δεν αντέχει στην κοινή λογική δεδομένου οτι για τουλάχιστον τον μισό χρόνο ο δρόμος είναι κλειστός λόγο χιονιού. Ωστόσο υπάρχει και το ερώτημα της σχέσης κοινής λογικής και Τσαουσέσκου. Σε κάθε περίπτωση δικαιώνει την φήμη του ως "καλύτερη διαδρομή". Μετά την Courtea de Arges ακολουθεί τίς όχθες της λίμνης του φράγματος μέσα σ' ένα καταπράσινο περιβάλλον από ψηλά δέντρα.
Αργότερα σκαρφαλώνοντας στα Καρπάθια με συνεχείς ανακάμπτοντες ελιγμούς το τοπίο γίνεται αλπικό.
Λίγο πρίν το ψηλότερο σημείο, στα 2150 m περνά μέσα από ένα τούνελ που στην έξοδό του βγαίνει στο υψίπεδο που βρίσκεται η λίμνη Balea.
Η λίμνη Balea είναι μια μικρή σχετικά, παγετώδης λίμνη δηλαδή μιά λίμνη που δημιουργήθηκε κατά την προϊστορική περίοδο από διαδοχικούς παγετώνες. Γύρω της υπάρχουν μερικά καφέ αλλά και ξενώνες που μπορεί κανείς να διανυκτερεύσει. Εκεί φθάνει και lift που την εποχή που ο δρόμος είναι κλειστός αποτελεί τον μοναδικό τρόπο πρόσβασης, από την Cartisoara.
Ανάλογη είναι και η συνέχεια της διαδρομής, αρχικά σε αλπικό περιβάλλον και ποιό κάτω μέσα σε πυκνό δάσος.
Επόμενος προορισμός ήταν το Viseu de Sus, ένα μικρό χωριό στη Βόρεια Ρουμανία κοντά στα σύνορα με την Ουκρανία.
Φθάσαμε εκεί στίς 29 Οκτωβρίου μέσω Baia Mare και αφού είχαμε δεί το "χαρούμενο νεκροταφείο" στο Sighetu Marmatiei και το μοναστήρι Barsana, ένα παλαιό μοναστήρι με ιδιόρρυθμη αρχιτεκτονική.
Από το Viseu de Sus την επόμενη μέρα, με ένα μικρό ατμοκίνητο τραίνο πήγαμε μια διαδρομή 22 km περίπου, μέσα στο δάσος, πλάϊ στο ποτάμι.
Το τραίνο αυτό ( η "mocanita" ) λειτουργεί ανελλιπώς από το 1932 που κατασκευάσθηκε, αποκλειστικά για χρήση από τους ξυλοκόπους. Οι μηχανές και τα βαγόνια είναι αυτά τα ίδια ακριβώς που υπήρχαν από παλιά. Ήμασταν στον σταθμό μιά ώρα πρίν την προγραμματισμένη αναχώρηση. Η μηχανή ζεσταινόταν και η μυρωδιά του λιπαντικού λαδιού ήταν χαρακτηριστική. Δυό βαγόνια ήταν ήδη έτοιμα με τίς ξυλόσομπες στο κέντρο τους να προσπαθούν να κρατήσουν την θερμοκρασία υποφερτή.
Λίγο πρίν την αναχώρηση μαζεύτηκε πολύς κόσμος και χρειάσθηκε να ενωθεί και τρίτο βαγόνι. Οπωσδήποτε με χαμηλότερη θερμοκρασία για τους αργοπορημένους...
Ακριβώς την προγραμματισμένη ώρα ξεκινήσαμε. Σιγά - σιγά, αρχίσαμε να ανεβαίνουμε. Μετά από μιά ώρα περίπου σταματήσαμε για ανεφοδιασμό νερού.
Η μηχανή κουρασμένη απ' τον ανήφορο έβγαζε ατμούς από παντού! Ο ανεφοδιασμός έγινε ρίχνοντας μιά μάνικα μέσα στο ποτάμι που κυλούσε δίπλα μας.
Η θέρμανση του νερού για την παραγωγή του ατμού γινόταν με ξύλα που είχαν κοπεί από το δάσος και είχαν φορτωθεί στον κατάλληλο χώρο πίσω απ' την μηχανή. Πλήρης αυτονομία !
Δεν μπά ν' ακριβαίνει το πετρέλαιο. Ότι καίγαμε καίμε !
Συνεχίσαμε για καμιά ώρα ακόμη και φθάσαμε σ' ένα ξέφωτο, στο Paltin, που ήταν και ο προορισμός μας.
Εκεί στήθηκε κι' ένα γλέντι με τοπικούς χορούς, λουκάνικα, ποτά και άλλα σχετικά μέχρι να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής τον οποίο η μηχανή "μας" έκανε πιό εύκολα αφού ήταν κατήφορος...
Ταξιδεύοντας δίπλα στο ποτάμι βλέπαμε τίς δραστηριότητες των ξυλοκόπων οι οποίοι αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της περιοχής.
Το τραινάκι αυτό δεν είναι βέβαια αποκλειστικά τουριστικού ενδιαφέροντος. Εμείς πήγαμε μέχρι το Paltin, η γραμμή όμως συνεχίζει πολύ πιό πέρα και αποτελεί την πλέον αποτελεσματική πρόσβαση των ξυλοκόπων στίς εργασίες τους.
Το καθαρά "τουριστικό" μέρος, αυτό δηλαδή που κάναμε εμείς, το διαχειρίζεται μια Ελβετική ιδιωτική εταιρεία.
Η εμπειρία με το τραίνο στο Viseu de Sus με οδηγεί αναπόφευκτα σε συγκρίσεις και τέλος σε απογοήτευση.
Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα από το χωριό αυτό η φτώχεια είναι χαρακτηριστική. Όπως και σε όλη την Ρουμανική επαρχία όπου δεν υπάρχουν τουριστικοί ή βιομηχανικοί πόροι.
Αυτό που έχει φέρει ευημερία στο Viseu de Sus είναι αυτό το τραινάκι για το οποίο έρχονται από όλα τα μέρη της Ευρώπης, και όχι μόνο της Ευρώπης.
Και ναι, η διαδρομή πλάϊ στο ποτάμι ήταν όμορφη - καμιά αμφιβολία. Ωστόσο, η διαδρομή του οδοντωτού προς τα Καλάβρυτα ή αυτή της κοιλάδας του Νέστου και πολλές άλλες στην Ελλάδα, είναι ανυπέρβλητες. Όπως δυστυχώς ανυπέρβλητη είναι και τρικυμία εν κρανίω που μας κυβερνά...
Αναχώρηση την επομένη για Brasov ( κάστρο Peles -ίσως το καλύτερο της Ευρώπης-, κάστρο Bran ), και Βουκουρέστι όπου αποχαιρετίσαμε τους συνταξιδιώτες μας στο αεροδρόμιο αφού  ήταν υποχρεωμένοι να επιστρέψουν νωρίτερα.
Συνεχίσαμε για Sibiu αυθημερόν.
Περίπου 3 km νότια του Sibiu βρίσκεται το υπαίθριο μουσείο ASTRA ( ASTRA National Museum Complex ).
Είναι το μεγαλύτερο της Ρουμανίας και ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης καταλαμβάνοντας έκταση 1 τετραγωνικού χιλιομέτρου, ενώ περιλαμβάνει δύο τεχνητές λίμνες πάνω από 300 οικήματα διαφόρων χρήσεων ( παλαιές οικίες, εργαστήρια, βιοτεχνίες κλπ ) και ένα δίκτυο πεζόδρομων ή ποδηλατόδρομων 10 τουλάχιστον km.
Το μουσείο είναι χωρισμένο σε θεματικές ενότητες χωροταξικά οργανωμένες ( αγροτόσπιτα, ανεμόμυλοι, υδρόμυλοι, πριονιστήρια, σιδηρουργεία, τα πάντα ).
Όλα είναι αυθεντικά. Έχουν μεταφερθεί από τον τόπο που βρέθηκαν με πολύ φροντίδα και επανασυναρμολογήθηκαν μέσα στο πάρκο.
Καταπληκτική δουλειά! Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ε.Ε. και εν μέρει από την Νορβηγία.
Με διανυκτέρευση στην Timisoara ( που βρήκαμε όλους τους δρόμους σκαμμένους λόγω "έργων" -έργα "Λαλιώτη"- φθάσαμε στο Βελιγράδι στίς 5 Νοεμβρίου με αποκλειστικό στόχο την επίσκεψη στο μουσείο Tesla. ( Μετά από δυό προηγούμενες άκαρπες προσπάθειες ).
Ένα πολύ μικρό και πολύ ζωντανό μουσείο, σίγουρα θα άρεσε στον Tesla.
Nicolas Tesla: Ο μέγιστος των επιστημόνων του περασμένου αιώνα. Πολύ μικρά τμήματα του έργου του έχουμε προς το παρόν χρησιμοποιήσει. Τί να πεί κανείς γι΄αυτόν; Θα προσπαθήσω να συνοψίσω τα πάντα σε τούτη τη φράση:
Η Ηθική είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των αληθινά Μεγάλων.
Στο Αργοστόλι επιστρέψαμε στίς 8 Νοεμβρίου με διανυκτερεύσεις στη Σόφια και στη Θεσσαλονίκη.
--------
Κάποιες χρήσιμες πληροφορίες για όσους θα ήθελαν να κάνουν το ταξίδι με ιδιωτικό αυτοκίνητο στην περιοχή είναι:
Δέν υπάρχει κανένα πρόβλημα ασφάλειας όπως συνήθως αναφέρεται από πολλούς χωρίς να τεκμηριώνεται. Απλά ακολουθείτε τον ΚΟΚ και την κοινή λογική.
( Η κοινή λογική λέει οτι άν στην Αθήνα ή σε οποιαδήποτε πόλη της Ευρώπης ή της Αμερικής πάς στίς 3 τη νύχτα σε "ύποπτες" γειτονιές, έ απλά πάς γυρεύοντας... )
Κατά την είσοδο στην Βουλγαρία πρέπει να προμηθευτείτε βινιέτα ( την δίνουν στα σύνορα ) ανάλογα με τίς μέρες που σκοπεύετε να μείνετε. Υπολογίστε περίπου 5 Ευρώ για μία βδομάδα. Το ίδιο και για την κυκλοφορία στην Ρουμανία. Εκεί τίς βινιέτες τίς βρίσκετε σε όλα τα βενζινάδικα της RomPetrol.
Η πληρωμή με πιστωτική κάρτα είναι αποδεκτή σχεδόν παντού, συνεπώς τα μετρητά που χρειάζεται κανείς είναι ελάχιστα.
--------
Χρήσιμα links:
Λίμνη Balea:
http://en.wikipedia.org/wiki/B%C3%A2lea_Lake
Ατμοκίνητο τραίνο στο Viseu de Sus ( Mocanita ):
http://www.cffviseu.ro/content/en
Μουσείο Nicolas Tesla στο Βελιγράδι:
http://www.tesla-museum.org/meni_en.htm
Πέρασμα transfagarasan ( 7C ):
http://en.wikipedia.org/wiki/Transf%C4%83g%C4%83r%C4%83%C8%99an
http://www.tripadvisor.com/Attraction_Review-g317135-d586315-Reviews-Transfagarasan_Highway-Transylvania.html
ASTRA National Museum Complex
http://www.turism.sibiu.ro/en/mastra.htm
...και μερικές φωτογραφίες ( και βιντεάκια ) απ' το ταξίδι:
------------------------------------------------------------------------------------ .




Ανεβαίνοντας τον transfagarasan...



Φθάνοντας στη λίμνη Balea ( 2150 m ).



Η λίμνη Balea

















Η κάθοδος πρός την Cartisoara...

















Sighisoara

Sighisoara





















Sighisoara: Ο πύργος των υποδηματοποιών





















Marmatiei: Το "χαρούμενο" νεκροταφείο

















Το μοναστήρι Barsana κοντά στα Ουκρανικά σύνορα.

















Η mocanita υπ' ατμόν ! Το ταξίδι ( στον χρόνο ) μόλις ξεκινά !

















Στάση για ανεφοδιασμό ( νερού, φυσικά... )

















Ανεφοδιασθήκαμε. Ξεκινάμε !

















Χοροί και τραγούδια στο Paltin

















Brasov: Στο βάθος η Μαύρη Εκκλησία

















Φθάνοντας στο κάστρο Peles...


















Κάστρο Peles: Όπου η τέχνη, η πολυτέλεια και η τεχνολογία συνυπάρχουν.

















Οι γεννήτριες του κάστρου σε πλήρη λειτουργία.
Το πρώτο κάστρο στην Ευρώπη που ηλεκτροδοτήθηκε.
( by the way, στο κάστρο Bran λειτούργησε το πρώτο ασανσέρ )

















Sibiu.














Sibiu














Sibiu














ASTRA Park στο Sibiu.
Ένα υπαίθρειο μουσείο για τη ζωή και τίς τέχνες.
Εδώ, το ελαιοτριβείο


















Υδρόμυλος στο ASTRA Park



ASTRA park:
Η σκηνή του υπαίθριου θεάτρου είναι μέσα στη
μιά από τίς δυό τεχνητές λίμνες του πάρκου.


















NICOLAS TESLA:
Ο φυσικός που βρίσκεται αιώνες μπροστά
( ή, η μοναξιά του ηγέτη )

















Από το μουσείο Nicolas Tesla στο Βελιγράδι
























...και ένα βιντεάκι με τις μανούβρες της mocanita...