Όλα τα λεφτά !

( του Ηλία Μακρή )

Το παρελθόν που αντέχει

( της Μαρίας Κατσουνάκη )

( είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στον Θεόδωρο Πάγκαλο ( "όλοι μαζί τα φάγαμε" ) και σε πολλούς νεόκοπους τιμητές της Δημοκρατίας ( και του life style )  που κάθε βράδυ στα παραθυρόφυλλα εξορκίζουν την Χρυσή Αυγή... )

Αν η εικόνα του ελληνικού Κοινοβουλίου είναι αυτή που μεταφέρουν νεοεκλεγέντες βουλευτές, τότε λίγο οφείλει να μας απασχολεί η βιωσιμότητα του χρέους. Γιατί, όπως και να έχει, δύσκολα θα επιβιώσει μια χώρα στη νέα οικονομικοκοινωνική συνθήκη εάν εκείνοι που εκπροσωπούν τη δημοκρατία της αρνούνται να προχωρήσουν στην πρώτη και βασική διαρθρωτική αλλαγή: να σταματήσουν το ρουσφέτι. «Τα σημειώματα πάνε κι έρχονται, ενώ οι εκπρόσωποι σωματείων και συνδικάτων ξημεροβραδιάζονται στα γραφεία των βουλευτών», μεταφέρει ο νεοεκλεγείς, απορώντας μάλιστα πότε αυτοί οι άνθρωποι εργάζονται.

Από την άλλη, βέβαια, «οι επαφές» για την προώθηση των αιτημάτων είναι μια πλήρης απασχόληση. Ωράριο κανονικό. Οι αντοχές του πελατειακού συστήματος, δε, είναι τόσο εδραιωμένες και ενισχυμένες, που καμία κρίση όσο βάθος κι αν έχει δεν μπορεί να ξεχερσώσει. Ο βουλευτής θεωρεί βασική υποχρέωσή του να εξυπηρετεί, κατά βάση ψηφοφόρους του, ή να διαμεσολαβεί ανάμεσα σε φορείς και στο κράτος, ώστε να διευκολύνει διαδικασίες.

Δεν μπορεί να καλούνται οι πολίτες της χώρας να αλλάξουν τρόπο ζωής, να αναπροσαρμόσουν τα δεδομένα της καθημερινότητάς τους, να αναθεωρήσουν συνήθειες (δεν σημαίνει πάντα κακές ή επιβλαβείς για την οικονομία) και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους να εξακολουθούν να βιώνουν την πραγματικότητα μιας άλλης, προηγούμενης εποχής. Να απολαμβάνουν προνόμια, ειδικά επιδόματα και να ασκούν αλώβητη την εξουσία της συναλλαγής.

Ποιοι έξωθεν μηχανισμοί παρακολούθησης θα μπορέσουν να αποδώσουν όταν το σύστημα πάσχει εσωτερικά, στα σωθικά του; Οταν οι ίδιοι που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους στα τηλεοπτικά πάνελ υπέρ της ανάγκης να ξεριζωθεί το πελατειακό κράτος, επιστρέφουν στη Βουλή για να το τροφοδοτήσουν, τότε η αγωνία για την εκταμίευση της επόμενης δόσης δεν είναι παρά μια παραπλανητική ταλαιπωρία.

Δεν αρκεί η «θύελλα αντιδράσεων» από τα πολιτικά κόμματα για να αναδιπλωθεί η Χρυσή Αυγή ή να γίνει αντιληπτή η νοσηρότητα της συμπεριφοράς της. Μόνον όταν το κράτος αναλάβει τον ρόλο του και το πολιτικό προσωπικό έρθει αντιμέτωπο με τον εαυτό του, με ό,τι έως σήμερα αποτελούσε πηγή διεφθαρμένης εξουσίας, θα παροπλιστεί η χρυσαυγίτικη βία. Γιατί τα αλλοιωμένα χαρακτηριστικά του Ηλ. Κασιδιάρη μπροστά στον αξιωματικό της ΕΛ.ΑΣ., στα επεισόδια της Κρήτης, την περασμένη Κυριακή, δεν είναι αντιδράσεις κάποιου σαλού που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης και φροντίδας. Είναι η επίσημη εμφάνιση του εξαμβλωματικού μορφώματος, μέρος ενός συστήματος, που γεννήθηκε στους διάδρομους και στα γραφεία της Βουλής και των υπουργείων. Ανδρώθηκε στην κοινωνία και τώρα διεκδικεί όλο και περισσότερο χώρο.

Δεν Ξεχνώ !

Για να μήν ξεχνάμε :
http://www.kourdistoportocali.com/articles/15395.htm
Είναι γνωστό τι παθαίνουν οι λαοί που χάνουν τη μνήμη τους...

Η ποιότητα της Παιδείας μας ( που είναι η καλύτερη του κόσμου ! )

Όσοι έτυχε να έχουν κάποια συναλλαγή επαγγελματικής φύσεως με αξιωματούχους της διοίκησης ή κυρίως "πολιτικούς" προϊσταμένους έχουν αντιληφθεί πόσο ανεπαρκείς είναι οι τελευταίοι. Είναι αδύνατον να υπάρξει μιά στοιχειώδης επικοινωνία μαζί τους περισσότερο από δύο λεπτά. Μετά αρχίζουν να κτυπούν κινητά τηλέφωνα, να μπαινοβγαίνουν γραμματείς για υπογραφές, να λένε ανέκδοτα κλπ.
Σχεδόν ποτέ δεν ακούν. Το καταλαβαίνει αμέσως κανείς γιατί ότι κι' αν τους πείς αυτοί απαντούν με ότι ήδη έχουν στο μυαλό τους -άν έχουν κάτι δηλαδή...
Η φθορά αυτή συντελέσθηκε αμέσως μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία.
Στίς μικρές κοινωνίες που όλοι γνωρίζονται η φθορά αυτή ήταν οφθαλμοφανής. Η ηθική και η καλλιέργεια των ανθρώπων που αναρριχήθηκαν στην εξουσία δεν άργησε καθόλου να φανεί.
Όταν ο πρόεδρος μιας μικρής κοινότητας εξαναγκάσθηκε μετά από απειλές σε παραίτηση γιατί δεν δεχόταν να πιστοποιήσει ανύπαρκτες ζημίες κτηνοτρόφων προκειμένου αυτοί να λάβουν αποζημιώσεις, ο κύβος είχε ριφθεί.
Ίσως τα παραπάνω μοιάζουν άσχετα με το σχόλιο της Σώτης Τριανταφύλλου για την ποιότητα της Παιδείας μας. Όμως δεν είναι άσχετα !
http://www.gynaikamag.gr/4dcgi/_w_articles_womuseful_1_22/10/2012_466863

ο κύριος Πάγκαλος ( πάλι... )

Ο πολύς κ. Πάγκαλος μίλησε χθές βράδυ στον Αλέξη Παπαχελά και ξεγυμνώθηκε εντελώς ( ευτυχώς μόνο μεταφορικά ).
Άν και ο Παπαχελάς δεν του έκανε σχετική ερώτηση, αυτός βρήκε την ευκαιρία να υμνήσει το έργο του "κολλητού" του Ανδρέα Παπανδρέου, τον οποίο χαρακτήρισε "σπουδαίο άνδρα" που εδραίωσε την δημοκρατία και τον... σοσιαλισμό στην Ελλάδα ( επειδή όταν μιλούσε στα Ευρωπαϊκά συνέδρια οι υπόλοιποι σύνεδροι έβαζαν το ακουστικό στο αυτί τους για να ακούσουν τί θα πεί ... ).
Άς μας απαντήσει λοιπόν ο κ. Πάγκαλος, σε μία μόνο ερώτηση:
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ή όχι ακραίος λαϊκιστής; Τίποτα άλλο!
Μετά το χθεσινοβραδινό του παραλήρημα, το σοφότερο που μπορεί να κάνει είναι να σιωπά. Για να μην γίνει ο ίδιος γελοίος!

Δεν υπάρχει άλλη λύση. Οτιδήποτε άλλο ισοδυναμεί με το Χάος !

Από σχόλιο του Χρήστου Γιανναρά:
.................
Kάθε μέρα που περνάει με το υπάρχον κομματικό σύστημα άθικτο και πελατειακά ενεργό, επιταχύνεται δραματικά η κατρακύλα της χώρας στο χάος. Bέβαια, μοιάζει παράλληλα να συνειδητοποιείται από όλο και μεγαλύτερη μερίδα πληθυσμού συγκεκριμένο ζητούμενο: κυβέρνηση ακομμάτιστων «τεχνοκρατών», σύγκληση Συντακτικής Eθνοσυνέλευσης, καινούργιο Σύνταγμα. Nα θεσπιστούν όροι δημοκρατικής άρθρωσης και λειτουργίας των κομμάτων, να αποκλείονται από τη Bουλή κόμματα που οι καταστατικές τους αρχές και οι πρακτικές τους αποβλέπουν στην κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Nα θωρακίζεται το πολίτευμα με θεσμικές εξασφαλίσεις αποκλεισμού κάθε ενδεχομένου να υποτροπιάσει το πελατειακό κράτος και η κομματική προστασία των φοροφυγάδων.
.......................................
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_14/10/2012_466024

Ολίγον έγκυος...

"....Η κάθαρση, ωστόσο, δεν πρέπει να εκφυλισθεί στο «δώσε αίμα στον λαό».......... Πρέπει να αποτελεί οργανική διαδικασία εξυγίανσης. Με άλλα λόγια, πρέπει να καταργηθούν τα θεσμικά εμπόδια στον κολασμό της διαπλοκής και της διαφθοράς. Ο χειρισμός της λίστας Λαγκάρντ, όμως, απέδειξε ότι παρ’ όλες τις τεκτονικές αλλαγές που προκαλεί η κρίση, το πολιτικό σύστημα σε μεγάλο βαθμό συνέχιζε να δρα με τον τρόπο που έριξε την Ελλάδα στον γκρεμό. " ( απόσπασμα από σχόλιο του Σταύρου Λυγερού ).
Έχει γίνει φανερό πως είναι αδύνατον το πολιτικό κατεστημένο να ξεπεράσει τον εαυτό του.
Από διαφορετικές γωνίες ο Σταύρος Λυγερός ( http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/10/2012_464969 ), ο Χρήστος Γιανναράς ( http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/10/2012_464968 ),  και ο Κώστας Ιορδανίδης ( http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_07/10/2012_464958 ) επισημαίνουν το ίδιο πρόβλημα.
Το σημερινό καθεστώς δεν μπορεί να πάει παραπέρα.
Είναι βέβαιο αυτό γιατί σε διαφορετική περίπτωση υπό τις παρούσες συνθήκες θα ελαμβάνοντο αστραπιαίες αποφάσεις και θα υλοποιούνταν άμεσα. Όμως δεν γίνεται τίποτα πέρα από κουβέντες και η χώρα βουλιάζει.

Τρείς είναι οι πιθανές εξελίξεις:

Κατά την πρώτη, δεν θα γίνει τίποτα. Κουτσά-στραβά υπό τον φόβο των συνεπειών για τους ίδιους, οι δυτικοί ηγέτες ( αυτό που αποκαλούσαμε παλαιότερα "μεγάλες δυνάμεις" ) θα βοηθήσουν να μην καταρρεύσει το σημερινό "καθεστώς" και να μην εξευτελιστούν πλήρως οι πολιτικοί του φορείς. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι θετική. Δεν θα αλλάξει τίποτα στη χώρα. Τα λαμόγια και οι κλέφτες θα εξακολουθήσουν να κυβερνούν.
Πρωτίστως, εδώ, κρίνεται η σωτηρία των δυτικών ηγετών διότι αυτοί είναι οι κύριοι υπαίτιοι για την  διάλυση της πραγματικής δυτικής οικονομίας και τη μεταφορά της στην Κίνα, στη Μαλαισία, στη Μέση Ανατολή και αλλού και την αντικατάστασή της με ομόλογα, ΣιΝτί, στοιχήματα και άλλες φούσκες αέρα.
Ειρήσθω εν παρόδω, προχθές η Κίνα εγκαινίασε το πρώτο της αεροπλανοφόρο. Είδηση που πέρασε στα ψιλά. Επίσης μείωσε κατά 50% την φορολογία των ξένων επιχειρήσεων στο έδαφός της. Επίσης πέρασε στα ψιλά.

Στη δεύτερη πιθανότητα, τα πράγματα θα είναι πολύ άσχημα. Όσοι διαθέτουν αίσθηση τής "κοινής γνώμης", της πραγματικής όχι της επίπλαστης που μοστράρουν τα κανάλια, ξέρουν οτι η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα περαστικό αστείο. Η Χρυσή Αυγή καλύπτει τα κενά του κράτους. Την ανυπαρξία των θεσμών του. Να μην εκπλαγούμε αν δούμε να ιδρύονται και δικαστήρια της χρυσής αυγής μιά μέρα, όχι πολύ μακρινή. Το ελληνικό  καθεστώς έχει αυτοεγκλωβιστεί. Δεν μπορεί πλέον να δράσει. Το πολιτικό προσωπικό που το αποτελεί έχει απαξιωθεί εντελώς και αδυνατεί να αντιδράσει στη διαφθορά. Αυτός που τα πήρε "λίγο" είναι το ίδιο έκθετος πολιτικά  μ' αυτόν που τα πήρε "χοντρά". Ολίγον έγκυος δεν υπάρχει. Στην περίπτωση αυτή λοιπόν η εκτροπή, γιατί περί εκτροπής θα πρόκειται, μήν αυταπατώμεθα, θα είναι "συνταγματική".

Υπάρχει μια τρίτη πιθανότητα, που άν και συγκεντρώνει τα μικρότερα ποσοστά επικράτησης, είναι η μόνη που μπορεί να σώσει τη χώρα. Υπάρχουν 4-5 πολιτικοί και προσωπικότητες  ( όχι περισσότεροι ) που δεν έχουν εμπλακεί σε κυκλώματα διαφθοράς και που αποδεδειγμένα είναι πατριώτες. Σ' αυτούς πρέπει να δοθεί η εξουσία για ένα διάστημα 5 ετών άν θέλουμε να σωθεί η χώρα από το τριτοκοσμικό κατρακύλισμα. Πρόκειται για συνταγματική εκτροπή. Βεβαίως. Και λοιπόν; Τί είναι προτιμότερο: Η συνταγματική εκτροπή με όρους σωτηρίας της χώρας και των πολιτών της, ή η εκτροπή με όρους Χρυσής Αυγής;
Αυτή δε η "δοτή" κυβέρνηση θα οφείλει μεταξύ άλλων, εντός των 5 ετών να παραδώσει νέο σύγχρονο σύνταγμα στο οποίο δεν θα έχει θέση καμιά "μονιμότητα" και κανένα "άσυλο".

Όταν υπό το βάρος της κατάρρευσης λόγω των ενεργειών της στο κυπριακό, η χούντα των απριλιανών κάλεσε τον Καραμανλή να αναλάβει τα ηνία, φαντάζομαι πως οι πραξικοπηματίες συνταγματάρχες επέλεξαν το μικρότερο κακό για τους εαυτούς τους στις συνθήκες εκείνες.
Μήπως οι σημερινοί κυβερνώντες θα 'πρεπε να σκεφθούν ανάλογα; Έστω με διαπραγμάτευση της αμνηστίας τους.... Ή ίσως ακόμη μόνο και μόνο για την διάσωση της υστεροφημίας τους.

ΥΓ:  Είχαν γραφτεί αυτές οι σκέψεις όταν ήρθε και η είδηση πως βγήκαν και τα μαχαίρια. Δεν νομίζω πως ο Καμπούρογλου θα είναι ο τελευταίος. Στην αρχή βρισκόμαστε...