Το ψάρι βρωμάει απ' το κεφάλι

 Η αντίδραση των πρυτάνεων και άλλων πανεπιστημιακών παραγόντων στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο κάνει ολοφάνερους τους λόγους για τους οποίους εδώ και δεκαετίες τα ελληνικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ' αυτό το πρωτοφανές χάλι.

Το μόνο που ενδιαφέρει τους τύπους αυτούς είναι να λυμαίνονται τίς πιστώσεις των ιδρυμάτων παράγοντας ελάχιστο ή καθόλου έργο.

Γι' αυτό αντιδρούν στη θεσμοθέτηση βάσης εισαγωγής και στη διαγραφή των αιώνιων φοιτητών. Ανησυχούν μή πάει και χάσουν τους πελάτες τους.

Δέν θέλουν την αστυνομία και θέλουν να φυλάνε οι ίδιοι το πανεπιστήμιο. Τί έκαναν γι' αυτό 40 τόσα χρόνια;; Πόσες φορές μπόρεσαν να προστατέψουν την δημόσια περιουσία αλλά και την ελευθερία του λόγου;; Καμία!

Να υπογράφουν δηλώσεις υπέρ του Κουφοντίνα, ξέρουν. 

Αίσχος κύριοι "πρυτάνεις". Αίσχος!

Ελπίζω να γνωρίζετε ως εκ της θέσεώς σας οτι ο σεβασμός σε πρόσωπα ή θεσμούς κατακτάται. Δέν χαρίζεται, ούτε είναι δεδομένος, ούτε αυταπόδεικτος, ούτε κληρονομείται.

Κατακτάται μέρα με τη μέρα και ώρα με την ώρα με σκληρή δουλειά.

Και σείς όλα αυτά τα χρόνια μετρηθήκατε, ζυγιστήκατε και βρεθήκατε ελλειπείς. εξαιρετικά ελλειπείς, όπως εύστοχα γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης.

Είναι όλοι οι πανεπιστημιακοί έτσι; Όχι, μάλλον είναι οι λιγώτεροι. Ευθύνες όμως έχουν και όλοι οι υπόλοιποι, άξιοι κατά τα λοιπά πανεπιστημιακοί δάσκαλοι που ανέχονται αυτή την κατάσταση. Και είναι πολλοί αυτοί. Πιστεύω οτι είναι η πλειοψηφία.

Η ναζιστική μηχανή δέν αποτελείτο μόνο από τον Χίτλερ και τους πέριξ αυτούς γνωστούς συνεργάτες του, αλλά και από εκατοντάδες χιλιάδες ακόμα γερμανούς που στήριξαν ποικιλοτρόπως το καθεστώς αφού αυτό εξέφραζε τίς ποιό σκοτεινές σκέψεις τους.

Σκληρός ο παραλληλισμός, αλλά έτσι είναι.

Ελπίζω η σημερινή κυβέρνηση να έχει τα κότσια να προχωρήσει μέχρι τέλους, να κάνει την υπέρβαση και να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία.

Ήδη βιώνουμε τους καρπούς της Παιδείας της δεκαετίας του '80. Την αρχή της ήσσονος προσπάθειας. Απόφοιτοι πανεπιστημίων που δέν μπορούν να συντάξουν ένα απλό κείμενο να διατυπώσουν τη σκέψη τους.

Αυτά ως πρός την εκπαίδευση.

Για την πραγματική Παιδεία, αυτή που ολοκληρώνεται στο Γυμνάσιο, θα επανέλθουμε.

ΥΓ: Φαίνεται άδικη η απόδοση ευθύνης και στους άξιους πανεπιστημιακούς. Όμως, δέν αναφερόμαστε σε συνδικάτο εργατών λιμένος αλλά σε ανθρώπους της υψηλότερης εκπαιδευτικής βαθμίδας. Άν δέν μπορούν αυτοί να αποτελούν πρότυπο ελεύθερου Πολίτη, τότε ποιοί μπορούν;;

Αληθινός Φασισμός

Είμαι βέβαιος, οτι τα κωλόπαιδα αυτά όταν συλληφθούν -άν συλληφθούν- θα αυτοπροσδιορισθούν ώς άτομα του "αντιεξουσιαστικού χώρου", δηλαδή του "χώρου" που χαίρει της απεριόριστης εκτίμησης, συμπάθειας και προστασίας κάθε "προοδευτικού" νεο-έλληνα.

https://www.protagon.gr/epikairotita/thema-wrwn-i-syllipsi-twn-drastwn-tis-thrasydeilis-epithesis-sto-metro-tis-omonoias-44342205633

Η μόνη Επανάσταση, αυτή της Αλήθειας

Η καλύτερη συμβολή στο επετειακό έτος 2021 είναι η αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας. Όχι της μετα-αλήθειας...

Ακολουθούν αποσπάσματα από την παρουσίαση στη lifo.gr του τελευταίου βιβλίου του Νίκου Πλατή. 

( https://www.lifo.gr/articles/archaeology_articles/307469/i-meta-alitheia-toy-1821 )

«... οι άνθρωποι είναι πιο πιθανόν να δεχτούν ένα επιχείρημα βασισμένο στα συναισθήματα και τα πιστεύω τους παρά ένα επιχείρημα βασισμένο σε αυτά καθαυτά τα γεγονότα... ... ... φτάσαμε να πιστεύουμε για την Επανάσταση του '21 άλλα αντ' άλλων, αγνοούμε παντελώς την ουσιαστική, την πραγματική ιστορία... ... ... Έτσι οι περισσότεροι σημερινοί Έλληνες προτιμούν να συνδέουν τα Δερβενάκια και όχι τη ναυμαχία του Ναυαρίνου με την επιτυχία της Επανάστασης του '21... ... ... Έτσι δεν υπάρχει στο εθνικό μας εορτολόγιο η 20ή Οκτωβρίου 1827, η χρονολογία που οι ξένες Δυνάμεις βούλιαξαν τα πλοία του Ιμπραήμ κατανικώντας τον και σώζοντας τη μέχρι εκείνη τη στιγμή εντελώς χαμένη επανάσταση, ενώ υπάρχει στο εθνικό μας εορτολόγιο η 25η Μαρτίου 1821, που τάχα ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε το λάβαρο της Επανάστασης στην αγία Λάβρα... ... ...μένεις με την εντύπωση διαβάζοντάς τα απομνημονεύματα του γέρου του Μοριά (την ΔΙΗΓΗΣΗ δηλαδή) πως σε όλη του τη ζωή ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης άλλο δεν έκανε από το να πολεμάει και να σκοτώνει τους κακούςΤούρκους. Πράγμα παντελώς αναληθές... ...
... Ότι στα Απομνημονεύματά του ο ίδιος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν αναφέρει πουθενά πως αυτός κήρυξε την Επανάσταση: «Η κοινή λογική λέει πως αν είχε κηρύξει μια Επανάσταση... θα το θυμόταν». Σωστά;... ... ... «Στην φρεγάτα "Ελλάς" διορίσθησαν τρεις κυβερνήτες. Οι ναύαρχοι Μιαούλης (Υδραίος), Ανδρούτσος (Σπετσιώτης) και Αποστόλης (Ψαριανός).Το γελοίο αυτό μέτρο, γράφει ο Heideck, "ήταν αποτέλεσμα της αντιζηλίας και της δυσπιστίας που επικρατούσαν ανάμεσα στα τρία νησιά... »

Τέλος Εποχής

 Το «Τέλος Εποχής» είναι από τίς πολύ αγαπημένες μου ταινίες.

Καί διότι ο σκηνοθέτης, ο Αντώνης Κόκκινος, είναι συνάδελφος και γιός ενός από τους αγαπημένους μου καθηγητές στο Α' Αρρένων Αθηνών, καί διότι η ταινία γυρίστηκε στον χώρο του σχολείου, και διότι ο μύθος της επιστρέφει τόσες και τόσες αναμνήσεις της εποχής, αλλά και πολλά άλλα...

Στη σημερινή πραγματικότητα, η εν εξελίξει ακόμη πανδημία και οι αλλαγές στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων σηματοδοτούν το τέλος μια εποχής επηρεασμένης από κομματικά παραισθησιογόνα. 

Δέν μπορούν να υπάρχουν πλέον αμφιβολίες για τις αποφάσεις ώς προς τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να ληφθούν, πρωτίστως στην Παιδεία, στην δημόσια διοίκηση και στη Δικαιοσύνη. 

Τα βαρίδια των συντεχνιών και στους τρείς αυτούς τομείς πρέπει να κοπούν από τη ρίζα τους.

Αυτή την μεγάλη πρόκληση έχει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Όσοι την στηρίζουν, και είναι πολλοί αυτοί, σ' αυτό το έργο ακριβώς προσβλέπουν.

Άν η κυβέρνηση δέν ανταποκριθεί σ' αυτές τους τις προσδοκίες θα είναι ατυχία για τη χώρα διότι άλλη ευκαιρία δέν φαίνεται στον ορίζοντα.

Και κάτι ακόμα, ως ευχή για το νέο έτος:

Έχουν περάσει περισσότερα από 70 χρόνια από τον ελληνικό εμφύλιο. Σχεδόν όλοι οι πρωταγωνιστές του δέν είναι πλέον εν ζωή. Είναι καιρός λοιπόν να ανοίξουν όλα τα αρχεία ώστε να υπάρξει μια πλήρης ιστορική έρευνα και να φωτισθούν όλες οι σκοτεινές πτυχές εκείνης της περιόδου.

Οι "κλειδούχοι" το οφείλουν αυτό στη νέα γενιά. 

Ίσως, υπάρχει ακόμα λίγος καιρός. Πρίν να είναι πολύ αργά...

Δέν ξέρω πότε ακριβώς γράφτηκε αυτό το κείμενο ώστε να επιτρέπεται να χαρακτηρισθεί  "προφητικό".
Ας το διαβάσουμε, ακόμα και τώρα, πρίν να είναι πολύ αργά.
http://www.foundalis.com/rlg/Ekthesi_Elenitsas.html

Τσίπρας vs Σώρρας

Νομίζουμε πολλάκις οτι οι οπαδοί του Τσίπρα διαφέρουν από αυτούς του Σώρρα.
Λάθος!
Είναι ακριβώς ίδιοι: Και οι μέν και οι δε, πίστεψαν στίς εξαγγελίες των "ηγετών" περί άφθονων χρημάτων που θα πέσουν στη χώρα και θα σώσουν τον λαό από τα δεινά του.
Ο πρώτος υποσχέθηκε οτι οι δανειστές θα μας παρακαλούν να μας δανείσουν.
Ο δεύτερος θα φέρει τα λεφτά της ανατολικής τράπεζας να μας σώσει.
Μία διαφορά έχουν: Ο Τσίπρας δήλωσε αριστερός και έγινε πρωθυπουργός. Ο Σώρρας, δέν δήλωσε αριστερός και πήγε φυλακή.

Ας πρόσεχε...

Οχυρό Ρούπελ - Νότιος Βουλγαρία

Ξεκινήσαμε απ' την Κεφαλλονιά το Σάββατο, 1η Νοεμβρίου 2018 και βρεθήκαμε στο Ρούπελ την Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου. Ωραία τοποθεσία. Καταπληκτική θέα!
Το μεγαλύτερο συγκρότημα της "γραμμής Μεταξά" αποτελεί ένα παράθυρο στην Ιστορία.
Η ξενάγηση ενδιαφέρουσα και σχεδόν πλήρης άν και γίνεται από κληρωτούς. Μπράβο τους!
Όμως, πολύ μικρό τμήμα του οχυρού είναι επισκέψιμο. Αυτό αφορά μόνο διαδρόμους και δυό - τρείς χώρους που συναρτώνται άμεσα (ένα γραφείο αξιωματικού, τουαλέτες, ένα φυλάκιο φρουρού...).
Τα πιό ενδιαφέροντα μέρη του οχυρού (φαντάζομαι: κουζίνες, κοιτώνες, αίθουσα επιχειρήσεων, αίθουσα διαβιβάσεων, μηχανοστάσιο...), δέν είναι προσβάσιμα στούς πολίτες.

Το Melnik απέχει λιγότερο από μία ώρα από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα του Προμαχώνα. Η διαδρομή περνά μέσα από μικρά και πολύ φτωχά χωριά (Vranya, Harsovo, Vinogradi...).
Το τουριστικό τμήμα του χωριού εκτείνεται εκατέρωθεν ενός οριοθετημμένου χειμάρου, σε μήκος 500 μέτρων περίπου.
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από τα ιδιόμορφα πετρώματά της που είναι αμμώδη - αμμοαργιλώδη με έντονες και πολύ χαρακτηριστικές κατακρημνίσεις. Όμως το έδαφος αυτό είναι ιδανικό για καλλιέργεια αμπελιού!  Το Melnik είναι διεθνώς γνωστό για το κρασί του.
Στην άκρη του οικισμού υπάρχει το παλαιό αρχοντικό "Kordopulova House". Είναι ένα παλαιό αρχοντικό που κατασκευάσθηκε από τον πλούσιο έλληνα έμπορο Μανώλη Κορδόπουλο περί το 1700+ περίπου, και τώρα λειτουργεί ώς μουσείο. Αξίζει η επίσκεψη!

Λίγα χιλιόμετρα απ' το Melnik υπάρχει ένα αξιόλογο μοναστήρι, το Rozhen Monastery (Μονή Ροζινού). Βρίσκεται σε πολύ ωραία τοποθεσία, με θέα στα γύρω βουνά.

Το Blagoevgrad είναι οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Νοτιο-Δυτικής Βουλγαρίας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Στρυμόνα ανάμεσα από τούς ορεινούς όγκους Ρίλα και Πιρίν.
Το κέντρο της πόλης αποτελεί κυρίως ένας φαρδύς πεζόδρομος με πολλά σύγχρονα μαγαζιά, εστιατόρια και καφέ. (Για φαγητό στο Restaurant Verde. Από τα καλύτερα). Στην πόλη βλέπει κανείς πολλούς νέους αφού σ' αυτήν λειτουργούν δύο μεγάλα πανεπιστήμια.

Το μοναστήρι της Ρίλα ιδρύθηκε τον 10ο αιώνα και αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά αξιοθέατα στην περιοχή. Έχει χαρακτηρισθεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Επίσης, πολύ αξιόλογο είναι το μουσείο που βρίσκεται εντός του συγκροτήματος.

Το Bansko αποτελεί σημαντικό χειμερινό προορισμό για τούς skier.
Ως ποιότητα χιονοδιαδρόμων και πάχους χιονιού, βρίσκεται στην κορυφή μεταξύ των πασίγνωστων κεντρικο-ευρωπαίων ανταγωνιστών του. Υστερεί όμως στίς υποδομές.

Το Velingrad είναι από τα πλέον γνωστά και δημοφιλή κέντρα λουτροθεραπείας της Βουλγαρίας. Στην νότια άκρη της πόλης βρίσκεται η μικρή γραφική λίμνη Kleptuza. Ο περιβάλλον χώρος της έχει διαμορφωθεί όμορφα, άν και κάποια "σοβιετικά" κτίρια είναι εγκαταλελειμμένα και χάσκουν...
Λίγα χιλιόμετρα Νοτιο-Ανατολικά πάμε στη λίμνη Batak. Διαπιστώνουμε την αρχή της "αξιοποίησης" με την λειτουργία παραλίμνιων ταβερνών και την κατασκευή "εξοχικών" κατοικιών...
Η διαδρομή από το Velingrad στο χωριό Cherna Mesta με το στενού εύρους (0,75 m) τραινάκι είναι απολαυστική. Είναι η μοναδική χάραξη σιδηροδρομικής γραμμής που ανέρχεται στο βουνό, μέσα στα δάση, με ανισόπεδους ανακάμποντες ελιγμούς!!! Μπορεί να πάει και να γυρίσει κανείς μέσα σε συνολικά τρείς ώρες.
Τα πρώτα 20 χιλιόμετρα περίπου της ορεινής διαδρομής από το Velingrad πρός την λίμνη Dospat, νότια, αποτελούν μιά καταπληκτικής ομορφιάς διαδρομή μέσα σε πυκνά δάση ελάτης φθάνοντας σε υψόμετρα μέχρι 1800 m περίπου.
Μετά την Dospat, με κατεύθυνση Δυτικά πρός Gotse Delchev (Ελληνιστί: Άνω Νευροκόπι!!), φθάνουμε μέχρι το χωριό Dabnitsa όπου στρίβουμε αριστερά κατευθυνόμενοι νότια πρός τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.

Όλοι οι δρόμοι, ακόμη και οι δευτερεύοντες επαρχιακοί, είναι πολύ καλοί.
Όσα χωριά δέν έχουν κάποιου είδους τουριστική ανάπτυξη είναι πάρα πολύ φτωχά.
Παραπέμπουν στην ελληνική επαρχία της δεκαετίας του '50.
Είναι φθηνή περιοχή γενικά και πολύ εύκολα προσβάσιμη κυρίως από τούς κατοίκους της Βορείου Ελλάδος.
Όμως σκόπιμο είναι να επισκεφθούν την περιοχή όλοι οι έλληνες, πρώτα απ' όλους οι νεώτεροι, ώστε να εμπεδώσουν καλά τί ακριβώς αποφύγαμε "παρα-τρίχα"... (...το 1949)

Οχυρό Ρούπελ: Διάδρομοι

Οχυρό Ρούπελ

Μνημείο Οχυρού Ρούπελ

Στο Οχυρό Ρούπελ

Melnik

Melnik: Αρχοντικό Kordopulova

Melnik

Μοναστήρι Rozhen (Μονή Ροζινού)

Blagoevgrad. Ο κεντρικός πεζόδρομος.

Μοναστήρι Ρίλας

Μονή Ρίλα

Μονή Ρίλας

Σούρουπο, στον κεντρικό δρόμο της
παλαιάς πόλης του Bansko.

Bansko, νέα πόλη.

Φεύγοντας απ' το Μπάνσκο.

Λίμνη Batak. 22 km ανατολικά του Velingrad.

Λίμνη Kleptuza. Μέσα στο Velingrad.

Με το τραίνο στην Cherna Mesta.

Cherna Mesta. Στο σταθμό.

Περιμένοντας το τραίνο στην Cherna Mesta.

Λίμνη Kleptuza

Στη λίμνη Kleptuza, στο Velingrad.

Λίμνη Dospat.

Λίμνη Dospat

Στη λίμνη Dospat, Νότια Βουλγαρία.

"Η άφιξη του τραίνου" στο σταθμό της Cherna Mesta.
Έτσι, για να ζηλεύουν οι αδελφοί Λυμιέρ... :-)

Η όμορφη γατούλα κοιτά την λίμνη Kleptuza και
αναλογίζεται άν έχει ψάρια ή όχι...