Άτοκο Δάνειο

κ. Πρόεδρε,
θέλω ένα άτοκο δάνειο για να κατασκευάσω ένα κωλόσπιτο.
Ευχαριστώ.

Αστυνόμος Σαΐνης

Ντροπή! Δεν βρέθηκε κανείς να πεί στην αστυνομία οτι "κάποιοι" είχαν καταλάβει την Νομική και την μετέτρεψαν σε Κούγκι.... Απίστευτο !  Τςς, Τςς, Τςς...

Τα ποντίκια εγκαταλείπουν το πλοίο

( του Χαρίδημου Τσούκα )
.....
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η πολιτική μας τάξη απαρτίζεται κυρίως από ποντίκια, όχι λιοντάρια. Βλέπεις πώς πολιτεύονται ακόμη και τώρα – κουτοπόνηρα, υποκριτικά, αυτοεξυπηρετικά. Μερικοί ανακάλυψαν το κόλπο της «αυτοκριτικής» προκειμένου να περισώσουν την πολιτική σταδιοδρομία τους. Ο Χρυσοχοΐδης, χωρίς ίχνος ντροπής, διαλαλεί ότι «δεν διάβασε το Μνημόνιο»! Η Κατσέλη μάς είπε ότι είχε «τρεις ώρες» να το διαβάσει!

Προσέξτε την ανευθυνότητα και το θράσος τους. Ως μέλη του υπουργικού συμβουλίου συμμετείχαν στην πιο σημαντική απόφαση που πήρε ελληνική κυβέρνηση τις τελευταίες δεκαετίες (να προσφύγει η χώρα σε διεθνή οικονομική βοήθεια), και μας λένε ότι την απόφαση αυτή την πήραν απροετοίμαστοι! Δεν διάβασαν, δεν ρώτησαν, δεν έμαθαν! Ανθρωποι στους οποίους εμπιστευτήκαμε τη διαχείριση των κοινών αδιαφόρησαν για την αποστολή τους. Αν αυτό δεν είναι παράβαση καθήκοντος, τι είναι;

Ακόμη χειρότερα: δεν ντρέπονται να ομολογήσουν δημοσίως την ανευθυνότητά τους. Τρισχειρότερα: σαν να μη συνέβη τίποτα, θέλουν να αγωνιστούν, λέει, για να αλλάξει το φαύλο πολιτικό σύστημα, το οποίο τόσο πιστά υπηρέτησαν! «Εχω αποφασίσει, να ανοίξω έναν καινούριο δρόμο [...] στο πολιτικό σύστημα», δηλώνει μεγαλοπρεπώς ο κ. Χρυχοΐδης. «Δεν μπορώ να [το] γκρεμίσω μόνος μου. [...] Πρέπει να ενωθούν οι ζωντανές δυνάμεις αυτού του τόπου [...], για να το γκρεμίσουμε αυτό το σύστημα [...]». Μωρέ μπράβο, μας προέκυψε Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο Χρυσοχοΐδης! Προηγήθηκε, βεβαίως, στον ρόλο του Γκάντι η Μπακογιάννη!

Προσέξτε την πονηρία του ανδρός: ο κ. Χρυσοχοΐδης θέλει να γκρεμιστεί το πολιτικό σύστημα, αλλά αυτός να επιβιώσει! (Αντιστοίχως, η κ. Μπακογιάννη και ο κ. Σαμαράς, βασικοί πυλώνες του σάπιου πολιτικού συστήματος, επιζητούν κι αυτοί την «ανατροπή» του, αλλά οι ίδιοι να μείνουν αλώβητοι!). Αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο ναυάγιο, θέλουν να της ανοίξουν τώρα καινούριους δρόμους! Ο Χρυσοχοΐδης, που υπηρέτησε πιστά έναν ανίκανο πρωθυπουργό, κάνει «στρατηγικά» την «αυτοκριτική» του για να μην αναδεχθεί εμπράκτως τις ευθύνες του – να παραιτηθεί. Αποστασιοποιείται από το Μνημόνιο χωρίς να ενοχλείται αν έτσι εμφανίζεται ανερμάτιστος. Σε πήραμε χαμπάρι, ομορφάντρα μου, μην κουράζεσαι...

Οσοι θέλουν να αποφύγουν την κριτική, κατασκευάζουν την «αυτοκριτική». Δεν κοστίζει τίποτε, καταναλώνεται εύκολα, παραπλανά αποτελεσματικά. «Εχουμε όλοι [...] μια ιστορική ευθύνη γιατί φτάσαμε στο σημείο αυτό», δήλωσε ο πολύς κ. Βενιζέλος. Προσέξτε: οι πολιτικάντηδες προσποιούνται ότι αναγνωρίζουν τις ευθύνες τους γενικώς και αορίστως, για να μην αναλάβουν καμία συγκεκριμένη. Ο κ. Βενιζέλος δεν θέλει να θυμόμαστε λ. χ. ότι, το 2001, μαζί με τον κ. Πάγκαλο (και όλο το βαθύ ΠΑΣΟΚ), αντιτάχθηκε σθεναρά στον νόμο Γιαννίτση για το ασφαλιστικό. Δεν θα τον ακούσετε ποτέ να ομολογήσει αυτή τη συγκεκριμένη ευθύνη. Γιατί αν την ομολογήσει, θα πρέπει να επεκταθεί. Να μας εξηγήσει τη στάση του τότε και τις αρνητικές συνέπειες που είχε. Με άλλα λόγια, πρέπει να αποκαλυφθεί, πράγμα άκρως επικίνδυνο για ένα φιλόδοξο πολιτικάντη.

Οικειοποιούμενοι την κριτική πους τους ασκείται, οι πολιτικάντηδες την ευνουχίζουν, την προσαρμόζουν στα μέτρα τους, της προσδίδουν ανώδυνο γι’ αυτούς περιεχόμενο. Το ότι εξευτελίζονται, ποσώς τους ενδιαφέρει. Η αξιοπρέπεια δεν αποτελεί πάγια αξία του πολιτικού μας συστήματος έτσι κι αλλιώς, άρα όλα επιτρέπονται. Καλούν τους πολίτες να κάνουν «θυσίες» δίχως αυτοί να θυσιάσουν κάτι πολύτιμο. Το ρίσκο και η αυτοθυσία τους είναι τόσο άγνωστες έννοιες όσο η τόλμη και το δημόσιο συμφέρον.

Ο Σκετίνο δεν θα ξαναβρεί ποτέ δουλειά στη ζωή του ως καπετάνιος. Οι δικοί μας καπετάνιοι, που κατέστρεψαν μια ολόκληρη χώρα, αξιώνουν ακόμη να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα κοινά. Αν τους τον δώσουμε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_149_12/02/2012_472204

( Σημ.: Οι υπογραμμίσεις και οι τονισμοί δικοί μου )

Ο θάνατος των άλλων

Επιλέγουν τον θάνατο των άλλων.
( του Στέφανου Κασιμάτη )

...Τους διαφεύγει όμως κάτι βασικό: ότι ο θάνατος των άλλων θα επιφέρει και τον δικό τους αφανισμό, υπό συνθήκες, μάλιστα, πολύ χειρότερες από εκείνες μιας έντιμης πολιτικής αυτοκτονίας. Ολοι εκείνοι σήμερα που επικροτούν τον ιδιότυπο «πατριωτισμό», ας πούμε, του βουλευτή της Ν. Δ., Δ. Σταμάτη, ο οποίος δηλώνει ότι θα ψηφίσει μόνον το PSI, αλλά όχι τα μέτρα (όπερ σημαίνει: θέλω τα λεφτά σας και μόνον, χωρίς καμία υποχρέωση...), όταν θα δουν το σημερινό γλίσχρο εισόδημά τους να μειώνεται κατά 50% μέσα σε μία ημέρα και δουν ότι με το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας δεν θα μπορείς να αγοράσεις μια εισαγόμενη κονσέρβα, θα στραφούν με μανία εναντίον όσων πολιτεύονται σήμερα υπέρ του «απλού κόσμου». Αυτό το τέλος θα είναι ασυγκρίτως χειρότερο από εκείνο που προσπαθούν να αποφύγουν τώρα, αρνούμενοι να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους. Βλέπετε, η αυτοκτονία έχει κάποια αξιοπρέπεια, ενώ το τέλος του Καντάφι δεν έχει καμία – έστω και αν λείπουν οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες: τα αίματα, οι πυροβολισμοί και τα παρακάλια...

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_139_12/02/2012_472257

Χρεοκοπία και Δραχμή. Ας μας πούν γιατί είναι καλύτερα.

Συμφωνούμε όλοι οτι το άθλιο πολικό κατεστημένο μας οδήγησε εδώ που μας οδήγησε.

Προσπαθώ να καταλάβω όμως τον τρόπο με τον οποίο θα ορθοποδίσουμε έξω από το Ευρώ και πιθανότατα έξω και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Κανείς, μα κανείς απ’ όλους τους υπερπατριώτες που δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους δεν μας εξηγεί. Όχι με θεωρία. Με απλά λόγια που μπορούμε να καταλάβουμε και οι μή ειδικοί.

Προφανώς το δέντρο τους κρύβει το δάσος. Ή είναι αδίστακτα υστερόβουλοι.

Γιατί μόνο ανιστόρητοι μπορούν να αγνοούν την μοίρα μικρών χωρών όταν αυτές δεν αποτελούν μέρος κάποιου ισχυρού συνασπισμού.

Η ρήση του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ για το πρόβατο έξω από το μαντρί, άν και ειπώθηκε για τα κομματικά μέλη, ισχύει πρωτίστως για τους λαούς.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_12/02/2012_427318

Στηβ Τζομπς

"...η προσωπική του ζωή είναι κενή εξαιτίας του ναρκισσισμού και της συναισθηματικής του επιπολαιότητας".
Αυτό δήλωσε μιά γυναίκα για τον Στηβ Τζόμπς.
Τι χειρότερο θα μπορούσε να πεί μια γυναίκα για έναν άνδρα !

Ποντίκια

Τα ποντίκια αφού ροκάνισαν τα ύφαλα του σκάφους, το εγκαταλείπουν.

Υστερόβουλα και νύκτωρ.

Είναι δυνατόν τα ζωύφια αυτά που εξέθρεψε η πράσινη και η γαλάζια πασοκαρία να συμπεριλαμβάνονται στους «αρίστους»... ;

«Μεταξύ της εθνικής ταπείνωσης και της χρεοκοπίας, θα επιλέξουμε το δεύτερο»,

δηλώνουν μερικοί ανερυθρίαστα !

Εθνική ταπείνωση δεν είναι ο ισοσκελισμός δαπανών και εσόδων τον οποίον μας πιέζουν να κάνουμε. Είναι το ότι δεν τον κάνουμε εμείς με πρωτοβουλία μας και χρειάζεται να υφιστάμεθα τις σημερινές πιέσεις. Ταπείνωση είναι οι δεσμεύσεις που δίνουμε αφειδώς και μετά δεν τις τηρούμε, είναι οι παιδαριώδεις δικαιολογίες που σκαρφιζόμαστε για να κερδίζουμε χρόνο, είναι σε τελευταία ανάλυση η ανωριμότητά μας και η απροθυμία μας να σώσουμε εμάς τους ίδιους. Ταπείνωση είναι να γράφονται στον διεθνή Τύπο για τη χώρα σου αυτά που σήμερα διαβάζουμε για την Ελλάδα· και, όταν βρίσκεσαι στο εξωτερικό, να ντρέπεσαι να πεις ότι είσαι Έλληνας. Τα άλλα είναι κουτοπονηριά, ιδιοτέλεια και κοινή βλακεία, που μεταμφιέζονται σε πατριωτισμό.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_09/02/2012_471781