Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

Περί πεπερασμένων μεγεθών...

Πολλά μεγέθη έχουν πεπερασμένες τιμές, δηλαδή διάφορες
του απείρου.
Ένα τέτοιο μέγεθος είναι ο πληθυσμός της γής.
Δεν ισχυρίζεται κανείς οτι είναι άπειρος.
Πόσος μπορεί να είναι;
Κανείς δεν ξέρει.
Πώς όμως η αύξηση αυτή επηρεάζει το κλίμα,
το περιβάλον, τη ζωή;
Και κυρίως, πως επιδρά στο περιβάλον η βελτίωση του
βιοτικού επιπέδου.
Αν, όπως γράφτηκε, κάθε κινέζικη οικογένεια αποκτήσει
ένα μικρό αυτοκίνητο, η τρύπα του όζοντος θα
πολλαπλασιαθεί σε απίστευτο βαθμό !
Άραγε τι θα τρώνε οι άνθρωποι όταν πχ 20 δισ. παγκοσμίως
θα έχουν τη δυνατότητα να τρέφονται κανονικά;
Απ' την άλλη, η ψυχή κάθε έθνους και κάθε κράτους
είναι ο ανθρώπινος πληθυσμός του.
Χωρίς αυτόν παύει να υπάρχει.
Ο Καραμανλής είχε πεί οτι στην πολιτική "πολλά πράγματα
γίνονται και δεν λέγονται και πολλά λέγονται και
δεν γίνονται" .
Η σχέση περιβάλοντος - πληθυσμού άραγε, σε ποιά να ανήκει ;

Δεν υπάρχουν σχόλια: