Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2011

Κιμ Γιονγκ Ιλ

Μαζί με την ΚΕ του ΚΚΕ υποβάλλω τα συλλυπητήριά μου στο ΚΚ Κορέας ...
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=6604998&publDate=20/12/2011
( ...δεν ξέρεις καμιά φορά τι γίνεται... )
....Τα όνειρά σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα, μπορεί και οι Φροϋδιστές να 'ρθούν στην εξουσία



Στο σταυροδρόμι...

Στίς περισσότερες εφημερίδες υπάρχει η δυνατότητα να σχολιάσει ο αναγνώστης τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται. Ένα ενδιαφέρον άρθρο του Αλ. Παπαχελά, και το σχόλιο του αναγνώστη Αριστοτέλη Παπαγεωργίου, αξίζουν την προσοχή μας.


Στο καμίνι της πολιτικής ( Του Aλεξη Παπαχελα )
Χθες το βράδυ θύμωσα με ένα φίλο. Συζητούσαμε για τον κίνδυνο κατάρρευσης της χώρας και μιας εθνικής καταστροφής όταν μου είπε με οργή, «αυτό αξίζει σε αυτήν τη χώρα». Ε, δεν είναι έτσι. Πράγματι αυτή η χώρα αφέθηκε, με ευθύνη όλων μας, έρμαιο ενός εσμού ανίκανων και διεφθαρμένων πολιτικών, μιας ομάδας νεόπλουτων και κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και μιντιαρχών, διαφόρων συντεχνιών και επαγγελματιών-συνδικαλιστών που την πήγαν στα βράχια.

Υπήρχε όμως και υπάρχει μια άλλη Ελλάδα που δουλεύει σκληρά, πληρώνει ακόμη και τώρα τους φόρους της, παράγει και πονάει τον τόπο. Αυτή η Ελλάδα έχει προφανέστατα ευθύνες για το πού φτάσαμε σήμερα, αλλά δεν της αξίζει η μιζέρια και η εξαθλίωση της δραχμής. Είναι όμως και κάτι άλλο. Με ενοχλεί βαθύτατα η υπεροψία μιας ελίτ, η οποία επιμένει να παρακολουθεί το ελληνικό δράμα από τα... θεωρεία λες και δεν την αφορά μια κατάρρευση. Συζητήσεις επί συζητήσεων, τραπεζώματα, καφέδες σε κεντρικά ξενοδοχεία και συμπέρασμα μηδέν. Ορισμένοι περιμένουν σαν ξεχασμένοι προφήτες στο βουνό μπας και τους καλέσει ο λαός. Αλλοι νομίζουν ότι το πολιτικό σκηνικό μπορεί να αλλάξει μέσα από ένα ακόμη... τραπέζι.

Η κοινωνία βράζει τώρα και για πρώτη φορά ύστερα από χρόνια ψάχνεται πολιτικά. Σε λίγο οι γραμμές θα γίνουν πολύ, πολύ καθαρές: ευρωπαϊστές εναντίον των οπαδών της «Ελλαδίτσας» μας, υπέρμαχοι των μεγάλων μεταρρυθμίσεων εναντίον όσων πιστεύουν στο «όπισθεν ολοταχώς». Κανείς, όμως, δεν μπορεί να σνομπάρει την κοινωνία και να απαιτεί από αυτήν να καταλάβει τι πρέπει να γίνει, χωρίς καν να της πει την αλήθεια. Οι σημερινοί πολιτικοί, με ελάχιστες εξαιρέσεις, αρνούνται να το κάνουν είτε γιατί νομίζουν ότι κάπως θα «τα βολέψουν» πάλι είτε γιατί τρομάζουν από το πόσο ξεπερασμένοι αποδεικνύονται.

Γι’ αυτό το βάρος πέφτει σε όσους ξέρουν, βλέπουν τι έρχεται και παίζουν κάποιο ρόλο στην ελληνική κοινωνία. Ας αφήσουν τους μεγαλειώδεις εγωισμούς, τις συμπεριφορές πριμαντόνας και ας μπουν επιτέλους στο καμίνι της πολιτικής και της δημόσιας αντιπαράθεσης. Κανείς που ξέρει και βλέπει δεν δικαιούται να σιωπά!


...και το σχόλιο από τον κ. Αριστοτέλη Παπαγεωργίου:
Αγαπητέ κ. Παπαχελά.
Λέτε ότι στις επερχόμενες εκλογές θα έχουμε δύο επιλογές: "ευρωπαϊστές εναντίον των οπαδών της «Ελλαδίτσας» μας, υπέρμαχοι των μεγάλων μεταρρυθμίσεων εναντίον όσων πιστεύουν στο «όπισθεν ολοταχώς». Για να καταλάβω λίγο, οι ευρωπαϊστές ποιοι είναι; Οι κυβερνώντες; Γιατί αυτόν τον μανδύα θα ενδυθούν. Και θα βαφτίσουν τους άλλους "σκοταδιστές".

Δεν μας αφορά το δίλημμα αυτό αγαπητέ κ. Παπαχελά. Μπορεί κάποιος να είναι ευρωπαϊστής και να πιστεύει ότι ο δρόμος των μνημονίων είναι λανθασμένος. Μπορεί κάποιος να θέλει η χώρα να παραμείνει στο ευρώ αλλά να είναι και πατριώτης και να μην συμφωνεί με την εκχώρηση δικαιωμάτων. Μπορεί κάποιος να είναι οπαδός των μεταρρυθμήσεων και να πιστεύει ότι αυτές δεν πρέπει να είναι εισπρακτικές και δημοσιονομικές, αλλά αναπτυξιακές και μακροπρόθεσμες. Μπορεί κάποιος να είναι σκεπτόμενος και να μην δέχεται αδιέξοδα διλήμματα. Και μπορεί αντίθετα οι οπαδοι της "Ευρώπης" να είναι αυτοί που προκειμένου να μην θίξουν το σύστημα που υπηρετούν, λαμβάνουν οριζόντια μέτρα, ( σημ. δική μου: βλ. "εφεδρεία" ) χωρίς αποτέλεσμα και μας οδηγούν τελικά αυτοί στο "όπισθεν ολοταχώς".

Αν θέλετε οπωσδήποτε ένα δίλημμα για τις εκλογές αυτές, σας προτείνω ένα εξαιρετικά απλό: αυτοί που θέλουν ένα νέο πολιτικό σύστημα μέσα από νέες υγιείς και άφθαρτες δυναμικές και αυτοί που θα επιμείνουν να πανικοβάλλουν το λαό με διλήμματα.

Δίκιο έχετε λοιπόν, υπάρχει μια καλή Ελλάδα που τόσα χρόνια σιωπά. Ή θα μιλήσει τωρα ή θα σβήσει.

( Σχολίασε ο/η Aristotelis Papageorgiou | 00:28:53, Δεκέμβριος 22nd, 2011 )



Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2011

Η Ευθύνη.

Η πολιτική τάξη της Ελλάδας έφερε τη δικτατορία του 67.
Τη γλίτωσε γιατί ήμαστε όχλος. Κυριολεκτικά.
Τώρα φέρνει την οικονομική κατάρρευση και ακόμη δεν ξέρουμε τι θα επακολουθήσει.
Θα τη γλιτώσει πάλι ;

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Βλάκας ή Προδότης, οπωσδήποτε ακατάλληλος και επικίνδυνος.

Το μεγάλο λάθος που μπορεί να καταλογισθεί στον Βενιζέλο (τον Ελευθέριο Βενιζέλο) είναι η διενέργεια εκλογών εν μέσω του πολέμου.
Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.
Επειδή στους ηγέτες δεν συγχωρείται η άγνοια της Ιστορίας θα πρέπει να συμπεράνουμε πως ο Γεώργιος Β' ( των Παπανδρέου - Μινέϊκο ), είναι ή άχρηστος ( είναι πιθανό άν κρίνουμε από τις αθλητικές του επιδόσεις ), ή είναι προδότης.
Στην πρώτη περίπτωση πρέπει να πάει σπίτι του αμέσως.
Στη δεύτερη, στου Γουδή.
Το πολιτικό κατεστημένο οδήγησε την Ελλάδα στην πτώχευση και στην καταστροφή. Ούτως ή άλλως, με δημοψήφισμα ή χωρίς.
Είναι όμως αδήριτη ανάγκη το πολιτικό αυτό σύστημα να πεθάνει.
Άμεσα !
Αυτό δεν θα είναι εύκολο. Προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στη ζωή.
Μετά τις κλάψες της Βάσως, άρχισε και ο πρώτος τη τάξει, Ευάγγελος Βενιζέλος.
Ο πολιτικός θάνατος είναι το μόνο που αρμόζει στο σύστημα αυτό !

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Η πραγματική πτώχευση

Μας έλεγαν παλαιότερα οτι εκεί που ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μιά φυλακή.
Αναρωτιέμαι τί γίνεται εκεί που κλείνει ένα σχολείο...
http://news247.gr/ellada/paideia/vandalismoi_opla_kai_narkwtika_stis_katalhpseis.1404869.html
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_95_09/10/2011_458815
Ποιός αμφιβάλει για την πλήρη "πτώχευση" της "γενιάς του πολυτεχνείου" ;
Και δεν εννοώ την οικονομική...

Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Ο κ. Νικ. Χανδράκης

Τον κ. Νικ. Χανδράκη δεν τον γνωρίζω και ίσως δεν θα τον γνωρίσω ποτέ.
Όμως αποτελεί ακόμα μιά απόδειξη πως η χώρα μας διαθέτει ανεξάντλητα κεφάλαια. Άνθρωποι σαν τον Νικ. Χανδράκη αποτελούν το φώς στο τούνελ και μας κάνουν αισιόδοξους, σε αντίθεση με κάτι άλλους...
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_08/10/2011_458650
και :  http://www.taxibeat.com/

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Ο πάτος είναι ακόμα πολύ κάτω...

"Φοιτητές" εισέβαλαν στο γραφείο καθηγητή του ΑΠΘ και με απειλές τον εκβίασαν να υπογράψει ... κλπ κλπ ( βλ. σχετικό σύνδεσμο ) : http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_07/10/2011_458541
Όταν για τον απροκάλυπτο πλέον φασισμό αδιαφορεί (*) η κοινωνία, τα χειρότερα είναι ορατά.
Δεν είναι λοιπόν το μνημόνιο το πρόβλημά μας. Πρός επιβεβαίωση ιδού και οι δηλώσεις της εθνικής μας τραγουδίστριας:
«Πολλοί βόρειοι, που δεν μπορούν εύκολα να αποβάλουν την υπεροψία προς τους νότιους, θέλουν να βλέπουν την Ελλάδα όπως ήταν το ’60, φτηνή και γραφική. Βλέπουν ακόμα τις ταβέρνες γεμάτες και ενοχλούνται. Θα ένιωθαν πιο ήσυχοι αν έβλεπαν τους μισούς από μας να πλένουν τζάμια στα φανάρια. Και αδυνατούν να καταλάβουν ότι ο Ελληνας είναι ακόμα άρχοντας. Αν δεν μπορεί να πάει διακοπές όπως τις θέλει, προτιμά να μην πάει καθόλου».
( Οι υπογραμμίσεις και οι τονισμοί, δικοί μου... )
(*): Πόσες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις έγιναν για τον απροκάλυπτο αυτό φασισμό ;  Πόσοι "αγανακτισμένοι" ξεσπάθωσαν για το χάλι της Μέσης Παιδείας ;

Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Η εκκλησία

Η εκκλησία πιπιλίζει το μυαλό των παιδιών ( και όχι μόνο των παιδιών ) πως αυτή, η εκκλησία δηλαδή, ήταν που βοήθησε αποτελεσματικά τον αγώνα της ανεξαρτησίας των ελλήνων.
Ωραία. Εμπρός λοιπόν.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα !
Ή, όπερ έδει δείξαι !

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Χάλι μαύρο ...

Πρίν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε ο νόμος 4014 που μεταξύ άλλων έχει σχέση με τα αυθαίρετα.
Δεν έχω διαβάσει όλο τον νόμο γιατί δεν μου χρειάζεται, χρειάσθηκε να ανατρέξω μόνο σε μιά παράγραφό του ( αρ. 23, παρ. 4 ).
Το κείμενο της παραγράφου αυτής έχει ως εξής :
“…επισυνάπτεται υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και βεβαίωση μηχανικού, με τις οποίες δηλώνεται και βεβαιώνεται αντίστοιχα ότι στο ακίνητο δεν έχουν εκτελεστεί αυθαίρετες κατασκευές που να επηρεάζουν την επιφάνεια και το ύψος της ιδιοκτησίας, τη δόμηση, την κάλυψη και το ύψος του κτιρίου και δεν έχουν εγκατασταθεί χρήσεις χωρίς άδεια ή ότι οι εκτελεσμένες αυθαίρετες κατασκευές ή οι εγκατεστημένες αυθαίρετες χρήσεις εμπίπτουν σε μία από τις εξαιρέσεις της παραγράφου 2, καθώς και ότι δεν έχει εκτελεστεί άλλη αυθαίρετη κατασκευή ή δεν έχει εγκατασταθεί άλλη αυθαίρετη χρήση, σύμφωνα με τα εγκεκριμένα πολεοδομικά σχέδια και δεν υπάγονται σε καμία από τις περιπτώσεις της παραγράφου 3.” ( sic )
Μεταξύ άλλων μαθαίνουμε λοιπόν από τους συντάκτες του νόμου ( φαντάζομαι πως θα πρόκειται για ανώτατα στελέχη της διοίκησης ), ότι οι κατασκευές εκτελούνται, δεν ανεγείρονται, αν μάλιστα είναι αυθαίρετες μπορεί και να επηρεάζουν το ύψος ή και την επιφάνεια της ιδιοκτησίας αλλά επίσης υπάρχουν και χρήσεις που εγκαθίστανται χωρίς άδεια...
Δεν εκπλήσσομαι.
Οι συντάκτες αυτών των κειμένων, ανώτατα στελέχη υπουργείων, τουτέστιν αυτοί που κάνουν κουμάντο, έχουν αποφοιτήσει από τα ελληνικά πανεπιστήμια, στα οποία φοίτησαν στα μικρά διαλείμματα των καταλήψεων, αποσπώντας κάποιο "5" σε αντάλλαγμα της υποστήριξής τους στους "καθηγητές" τους μέσω της κομματικής τους ψήφου, και στη συνέχεια με το ασέπ εισήλθαν στο δημόσιο για να ξεκουραστούν...
ΥΓ: Το κείμενο έχει δημοσιευθεί ακριβώς έτσι, στο ΦΕΚ 209Α/11

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

Απο-Ανδρεοποίηση ( * )

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_117_25/09/2011_457305
Στο πολύ εύστοχο σχόλιο του Στέφανου Κασιμάτη έχω να προσθέσω, όπως αβίαστα προκύπτει εξ' άλλου, οτι χωρίς αυστηρή και απόλυτη διαδικασία "απο-Ανδρεοποίησης" της χώρας με την συμμετοχή όλων των κομμάτων, δεν γίνεται τίποτα ! Όχι μόνο του πασόκ, όλων ! Γιατί ναι μεν ο "Ανδρέας" του πασόκ δίδαξε, αλλά όλοι αποδείχθηκαν πολύ καλοί μαθητές.
Ο "ανδρεϊσμός" έχει πολλούς φανατικούς οπαδούς. Αυτούς που τον θεωρούν μάγκα. Αν υπήρχε τώρα ο "Ανδρέας", όπως λένε οι πιστοί του, θα έβαζε τρίπλες στους Γερμανούς και λοιπούς. Είναι αυτοί που επευφήμησαν τον Μάκη Ψωμιάδη, ( ή Μάκαρο, ή Αγαπούλα, ή Μπίγκ Μάκ ή όπως αλλιώς ) όταν ελεύθερος πιά έκαμε την εμφάνισή του, μαζί με τη συνοδεία του και το πούρο του, σε καφέ του Κολωνακίου. Βαριά μαγκιά φίλε μου !
Θα πρότεινα στον Ευάγγελο Βενιζέλο, κάθε πρωΐ, να μαζεύει την ΚΟ και εν χορώ να τους καλεί να απαντούν στην ερώτηση "Απετάξω τω Ανδρέα ; "
- "Απεταξάμην"  ( τρίς ).
Τουλάχιστον γι' αρχή...

( * ) you know,...like Αποχουντοποίηση, Αποσταλινοποίηση ...

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Μετά λόγου γνώσεως.


Είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, διαπρεπής συνταγματολόγος μεταξύ άλλων:
«Η ελληνική οικονομία, χωρίς τον έλεγχο της τρόικας, θα είχε εκτροχιαστεί. Ευτυχώς που έχουμε τεθεί υπό διεθνή έλεγχο» (!).
«Το λέω μετά λόγου γνώσεως»
Μετά από την παραπάνω δήλωση του πρώτου "τη τάξει" υπουργού της ελληνικής κυβέρνησης, ήθελα να 'ξερα τί περιμένουμε.
Όχι πολύ παλαιότερα, ο έλληνας πρωθυπουργός είχε ευχαριστήσει από το βήμα της Βουλής τους αμερικανούς που φρόντισαν να μην γίνουμε εντελώς "ρόμπες" με τα καμώματά μας. Είναι πλέον ολοφάνερο. Οι πολιτικοί μας, μας λένε σε όλους τους τόνους για να το καταλάβουμε καλά :  "Κοιτάξτε, δεν μπορούμε να σας κυβερνήσουμε. Βρέστε άλλους. Αμερικανούς, Γερμανούς, Σουηδούς, Τούρκους, όποιους τέλος πάντων θέλετε να σας κυβερνήσουν. Εμείς δεν μπορούμε. Τί άλλο να σας πούμε για να το καταλάβετε..."
Έχουν απόλυτο δίκιο. Η μπάλα είναι στο δικό μας χώρο !

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Ένα χρήσιμο σχόλιο...

http://sxoliopoliti.blogspot.com/2011/09/blog-post_13.html
Νομίζω οτι είναι χρήσιμο κείμενο.
Αποδεικνύει, μεταξύ άλλων, οτι μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ, ή πολλούς για λίγο, αλλά όχι όλους για πάντα !

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Ο φασισμός των γενικεύσεων


Ενας δημόσιος υπάλληλος, ο καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και υπουργός Ανδρέας Λοβέρδος, επετέθη με σφοδρότητα την Τετάρτη στο σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της επιτροπής κοινωνικών υποθέσεων της Βουλής. Με μία «καφενειακής» καταγωγής γενίκευση, δήλωσε ότι «το ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων που ταλαιπωρεί δέκα εκατομμύρια πολίτες, με τη βεβαιότητα ότι ο δημόσιος τομέας είναι ισόβιος, μας έφθασε εδώ που μας έφθασε». Κοντολογίς, ο κ. υπουργός καταλογίζει τη χρεοκοπία της χώρας στους δημοσίους υπαλλήλους! Αυτοί λοιπόν προσέθεταν κατ’ έτος τα δισεκατομμύρια των δανείων. Αυτοί δεν εκτελούσαν τους προϋπολογισμούς, έκρυβαν τα στοιχεία από τους Ευρωπαίους. Οι ίδιοι εκτίναξαν στα ύψη τις δαπάνες υγείας, άμυνας, Τοπικής Αυτοδιοίκησης, διόγκωσαν παραλόγως το κόστος των δημοσίων έργων. Εκείνοι γιγάντωσαν τη φοροδιαφυγή, την εισφοροδιαφυγή, υπέθαλψαν την παραοικονομία. Ασε δε που μόνοι τους προσελαμβάνοντο, μόνοι ρύθμιζαν τους μισθούς τους, εκτελούσαν τα καθήκοντά τους χωρίς έλεγχο, χωρίς φυσικό και πολιτικό προϊστάμενο.
Στις πιο μαύρες στιγμές της ανθρώπινης περιπέτειας πάνω στη Γη, ένα χέρι συνήθως υψωνόταν και έδειχνε, ένα στόμα καταριόταν, το αλαλάζον πλήθος επευφημούσε και οι δήμιοι έπιαναν δουλειά. Αλλοτε ήταν οι Εβραίοι (μία και δύο και τρεις φορές), άλλοτε οι αιρετικοί, οι αθίγγανοι, οι αμαρτωλοί, οι αλλόθρησκοι… Τα δεινά του πόπολου φορτώνονταν από παρανοϊκούς ρήτορες στους αποδιοπομπαίους τράγους. Πάντα με μια γενίκευση: αυτοί φταίνε για όλα. Στις γενικεύσεις φώλιαζε πάντα ο φασισμός και η αδικία. Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος υπέπεσε γενικεύοντας σε πολλαπλά σφάλματα. Πρώτον, αδίκησε όσους χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους ασκούν εντίμως και επαρκώς τα καθήκοντά τους. Δεύτερον, έδωσε ψευδή εικόνα στους πολίτες για τα αίτια της κρίσης: μόνο ένα μέρος ευθύνης για τα σημερινά δεινά έχει ένα τμήμα επίορκων δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι πάντα καλύφθηκαν από τις πολιτικές ηγεσίες. Τρίτον, με το ανάθεμά του στρέφει πολίτες εναντίον πολιτών, ενέργεια ταπεινών κινήτρων που αποκλείεται να τον εκφράζει. Τέταρτον, λειτούργησε ιδιοτελώς και χωρίς την ελάχιστη γενναιότητα αυτοκριτικής αλλά και κριτικής της πολιτικής ελίτ.
( του Σωκράτη Τσιχλιά )
----------------------------------------------------------------


Η εντιμότητα απαιτεί από τον πολιτικό που απέτυχε, να ζητήσει συγνώμη και να αποσυρθεί.
Βέβαια το να μιλάει κανείς για εντιμότητα στην ελληνική πολιτική, είναι αστείο. 
Για 190 χρόνια ( με ελάχιστες βραχύβιες εξαιρέσεις ) η Ελλάδα κυβερνάται από τους συνεχιστές των κλεφτών, αρματολών, κοτζαμπάσηδων, προεστών και κατσαπλιάδων που στόχο αποκλειστικό τους είχαν όχι να διώξουν τους Τούρκους για να ελευθερώσουν την Ελλάδα, αλλά για να εισπράττουν αυτοί τους φόρους και όχι οι Τούρκοι.
Ακριβώς έτσι !
Τέρμα η παραμύθα !
Η μόνη πραγματική επαναστατική κίνηση είναι οι πολίτες να αγνοήσουν τους πολιτικούς και να μην ξαναψηφίσουν. 
ΑΔΕΙΕΣ  ΚΑΛΠΕΣ !
Β.Π.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Αλήθειες...

Αλήθεια 1η:
 «Ισως έχω λάθος, αλλά θεωρώ ότι αυτό που έθρεψε έναν κακώς νοούμενο αριστερισμό στην Ελλάδα, έχει να κάνει με τον φθόνο. Δεν είναι δηλαδή ότι πραγματικά με ενδιαφέρει η κοινοκτημοσύνη, η ισότητα, κ.λ.π. είναι το γιατί έχει κάποιος άλλος αυτό που δεν έχω εγώ».
( από συνέντευξη της Άννας Ποταμιάνου )
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_21/08/2011_453412

Αλήθεια 2η:
Η δήλωση Λοβέρδου περί δημοσίων υπαλλήλων και οι αντιδράσεις όλων των άλλων μαρτυρά πέραν πάσης αμφιβολίας ποιά είναι η "δεξαμενή" ψήφων όλων των κομμάτων...
Στο δρόμο που άνοιξε ο Θεόδωρος Πάγκαλος λοιπόν και ο Λοβέρδος με μισές αλήθειες, με τους θύτες και τα θύματα να εξισώνονται !!!
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_09/09/2011_455386
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_09/09/2011_455361


Αλήθεια 3η:
ΚΚΕ: Η ίδια ιστορία. Τα ίδια μέσα. Ο Τρόμος που βαφτίζεται Δημοκρατία.
http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6420825
Ένας λαός χωρίς μνήμη, είναι καταδικασμένος.
http://udemand.wordpress.com/2011/09/08/%CE%BF%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-902-%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%81%CE%B9%CE%B6/
Το ζήτημα δεν εντοπίζεται προφανώς στις απολύσεις των εργαζομένων. Απολύσεις έχουν γίνει χιλιάδες. Στη μεθόδευση εντοπίζεται.


Αλήθεια 4η:
Αληθινός Φασισμός. Αυτό που γίνεται σήμερα στα Πανεπιστήμια απ' όσους αντιδρούν στο νέο νόμο.
Φασισμός. Τίποτα άλλο.



Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Οι εμπράγματες εγγυήσεις

Μήπως να ξανασκεφθούμε την παροχή εμπραγμάτων εγγυήσεων ;
Έχω στο νού μου το κτίριο με τους 300 στην πλατεία συντάγματος...

Η Πραγματική Κρίση

Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία πλέον οτι η οικονομική κρίση δεν είναι το πρόβλημα της Ελλάδος.
Ο καπιταλισμός συντηρείται και προχωρεί μέσα από αυτές τις κρίσεις. Η παγκοσμιοποίηση έχει εκτρέψει εντελώς την "πραγματική οικονομία", υπό την έννοια της παραγωγής και κατανάλωσης αγαθών και υπηρεσιών σε μιά -virtual- χρηματιστηριακή οικονομία με άγνωστες επί του παρόντος συνέπειες.
Η κρίση αυτή λοιπόν είναι παγκόσμια και η συμμετοχή της Ελλάδος σ' αυτήν θυμίζει το ανέκδοτο με τον ελέφαντα και το μυρμήγκι !
Η ελληνική κρίση είναι κρίση θεσμών και δημοκρατίας.
Η σκηνή που εκτυλίχθηκε στην είσοδο του μικρού θεάτρου της Επιδαύρου με τον αστυνομικό να απευθύνεται στον οδηγό που στάθμευε παρανόμως ενώ η αναστατωμένη συνοδηγός απευθυνόμενη στον συνοδό της τον διέταζε να τηλεφωνήσει αμέσως εκεί που ξέρει γιατί "αυτοί εκεί πάντα παρκάρουν" ενώ ο αστυνομικός εμποτισμένος με ισχυρή δόση ραγιαδοσύνης υποχωρούσε, είναι ακριβώς αυτό στο οποίο συνίσταται το "ελληνικό πρόβλημα".
Η Ανομία.
Ειρήσθω εν παρόδω ότι αυτή διδάσκεται και από τον "πρύτανη" του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ότι άλλο λέγεται σκοπό έχει να καλύψει αυτό το πραγματικό πρόβλημα.
Και είναι άκρως υποκριτικό. Αλλά και άκρως αντιδημοκρατικό.
Είναι φασισμός.

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Αχυράνθρωποι !

Είδα προχθές την συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου σχετικά με το νομοσχέδιο για την Παιδεία στην οποία συμμετείχε και ο "πρύτανης" του ΑΠΘ.
Έφθανε να ακούει κανείς τα ξύλινα λόγια του "πρύτανη" αλλά και τον τρόπο που συζητούσε για να καταλάβει τί σόϊ ακαδημαϊκός είναι.
Και προς επιβεβαίωση, στις χθεσινοβραδινές ειδήσεις βλέπουμε τον Τσίπρα να κάνει δηλώσεις, και δίπλα του -και ελαφρώς πίσω του-, τον ανεκδιήγητο "πρύτανη" του ΑΠΘ ( Μυλόπουλος, άν δεν κάνω λάθος ) να στέκεται κάνοντας την "γλάστρα" του Τσίπρα !
Αίσχος !  Κατάντια !

( Τί να περιμένεις μετά απ' "...τα Κάπα τα Πασόκ και τα Νουδού..." )  -που έλεγε ο Διονύσης!

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο

Στη χθεσινοβραδινή συνέντευξη που πήρε ο Αλέξης Παπαχελάς από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, η τελευταία ερώτηση του δημοσιογράφου δεν απαντήθηκε.
Δεν δόθηκε απάντηση από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη άν η σημερινή πολιτική κατάσταση έχει κάποιες ομοιότητες με παλαιότερες ( του '65, του '67, ... ).
Οι ευθύνες της τότε πολιτικής ηγεσίας της χώρας είναι αναμφισβήτητες.
Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο ποτέ δεν λογοδότησε γι' αυτές.
Ο μύθος πως για όλα φταίνε οι αμερικανοί έχει καταρρεύσει υπό το φώς των πραγματικών στοιχείων.
Οι αμερικανοί, απλά βολεύτηκαν με την ελληνική χούντα.
Οι πράξεις και παραλήψεις των σημερινών πολιτικών είναι αντίστοιχα όμοιες με αυτές των ομότεχνών τους εκείνης της εποχής.
Η διαφορά είναι οτι ο σημερινός κίνδυνος δεν είναι από τα τάνκς.
Είναι πολύ χειρότερος. Γιατί είναι άγνωστος.
Άν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε απολογηθεί τουλάχιστον για το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογούσε για εκείνη την περίοδο, θα μπορούσε ο λόγος του να είναι ( ίσως ) καταλυτικός.

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Τόπο στα Νιάτα !

Η Νέα Γενιά Οδηγεί !
... Ααα! τώρα μάλιστα !

Το τρίγωνο της αμαρτίας

Κατά κανόνα, τα τρίγωνα είναι αμαρτωλά.
Όμως επειδή η αμαρτία είναι γλυκιά, αρέσει.
Ενίοτε, οδηγεί στην καταστροφή.
Να πώς:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_01/06/2011_1295369
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_01/06/2011_444159
Ίσως, ήρθε η ώρα ν' αποφασίσουμε "...με ποιούς θα πάμε και ποιούς θ' αφήσουμε..." όπως είπε ο Διονύσης πολλά χρόνια πρίν...


ΥΓ: Το τρίγωνο που μας αφορά, προφανώς είναι:
Κόμματα - Συνδικαλιστές - Διαπλεκόμενοι.
Και μ' αυτή τη σειρά.

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Βολέψτε τον κάπου !!!


Βολέψτε τον κάπου ( του Στέφανου Κασιμάτη )

Εχω ασχοληθεί στο παρελθόν με την περίπτωση των περίπου τριακοσίων υπεραρίθμων υπαλλήλων, που διορίστηκαν τους τελευταίους τρεις μήνες προ των εκλογών του 2009 στην «Αττικό Μετρό». 
Κατά μια όλως αξιοπερίεργη σύμπτωση, το 80% των διορισθέντων κατάγονταν από τη Ροδόπη και τη Λάρισα –από τις δύο περιοχές, δηλαδή, όπου, κατά μία δεύτερη και, πράγματι, σατανική σύμπτωση είχαν εκλεγεί, αντιστοίχως, ο τότε υπουργός Μεταφορών, Ευριπίδης Στυλιανίδης και ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς. 
Τέλος, είναι επίσης γνωστό ότι οι συγκεκριμένοι υπεράριθμοι απελύθησαν και προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. 
Το καινούργιο –που νομίζω θα το εκτιμήσετε δεόντως– είναι ένα στοιχείο της δικογραφίας, το οποίο δημοσιοποιήθηκε προσφάτως, καθώς τούτες τις ημέρες η υπόθεση εκδικάζεται. Πρόκειται για το βιογραφικό ενός υποψηφίου για πρόσληψη, επάνω στο οποίο, κάποιος από το γραφείο του Γ. Σουφλιά έχει γράψει ιδιοχείρως: «Δεν κάνει για τίποτε. Βολέψτε τον κάπου».

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Ανευθυνότητα

Η πολιτική κατάσταση της χώρας μας θυμίζει τις συνθήκες που επικρατούσαν λίγο πρίν την δικτατορία του 1967.
Οι πολιτικοί να παίζουν "κρυφτούλι", μή βλέποντας ή αγνοώντας τον επερχόμενο κίνδυνο.
Για τις ευθύνες τους αυτές ποτέ δεν λογοδότησαν.
Η ιστορία θα επαναληφθεί ;

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

Πελάτες Πορνείων

Εκστρατεία των "πολιτισμένων" δυτικών κατά του "απολίτιστου", πρώην αδελφού Καντάφι.
Για να "προστατευτούν" οι άμαχοι που δολοφονούνται ( όσοι απόμειναν μετά από δυό μήνες ).
Οι "λαϊκές δυνάμεις" πρωτοστατούντος του ΚΚΕ διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για την "σταυροφορία" των ιμπεριαλιστών. Τους προηγούμενους μήνες δεν είχαν αποφασίσει αν οι δολοφονίες των Λίβυων ήταν "καλές" ή "κακές".

Ο μεγάλος της διπλωματίας Ταλεϋράνδος είχε πεί ότι "ο λόγος δόθηκε στον άνθρωπο για να κρύβει τις σκέψεις του".
Μ' άλλα λόγια:
Συμπεριφορά πελατών πορνείου!

Κάτι πήγε πολύ στραβά...

Άκουγα τις προάλλες τα τραγούδια του Μίκη και σκεπτόμουν με πόσο ρομαντισμό, με τι πάθος ξεκινήσαμε ως κοινωνία να ξαναφτιάξουμε την ελληνική πολιτεία μετά την πτώση της χούντας το 1974.

Ηταν μια στιγμή απελευθέρωσης απίστευτης ενέργειας και δύναμης.
Κάτι πήγε, όμως, πολύ στραβά και σήμερα το πληρώνουμε ακριβά.
Ποιος μπορούσε να φαντασθεί ότι το «δημοκρατικό πανεπιστήμιο» θα εξελισσόταν σε ένα καταφύγιο συνδικαλιστών, λεκτόρων - δημοσίων υπαλλήλων και ό,τι πιο μέτριου έβγαλε η περίφημη «γενιά του Πολυτεχνείου»; Μπορούσε κανείς να φαντασθεί ότι το άσυλο και η ψήφος των φοιτητών θα γίνονταν εργαλεία εκβιασμών και απειλών στα χέρια φοιτητοπατέρων και συμμοριών;
Ή μήπως σκέφθηκε κανείς πως το όραμα του σοσιαλισμού και του τρίτου δρόμου και δεν ξέρω τι άλλο θα εκφυλιζόταν σε ένα ιστορικό ΠΑΣΟΚ, όπου φυσικοί διάδοχοι και αντιπρόεδροι του Ανδρέα ήταν ο Μένιος Κουτσόγιωργας και ο Ακης Τσοχατζόπουλος;

Κάτι πήγε πολύ στραβά...

Οι πιο ριζοσπαστικές ιδέες έφεραν τα πιο άρρωστα φαινόμενα. Μασήσαμε, π. χ., για χρόνια την καραμέλα της αποκέντρωσης, η οποία στο τέλος άπλωσε σε όλες τις νομαρχίες και στους δήμους το φαινόμενο της διαφθοράς και έκανε το μπαξίσι μέσο αναδιανομής εισοδήματος. Καλές ιδέες, όπως το ΕΣΥ, διέλυσαν στο τέλος τα νοσοκομεία της χώρας γιατί κουμάντο έκαναν τα κομματόσκυλα του ΠΑΣΟΚ ή της Ν.Δ. και οι συνδικαλιστές και, προφανώς, όχι κάποιος μάνατζερ.
Να μιλήσουμε για την Αριστερά; Κάποτε εκπροσωπούσε o,τι πιο δυναμικό και ανοιχτόμυαλο στη χώρα. Τώρα, το μεν ΚΚΕ είναι το τελευταίο πραγματικά σταλινικό κόμμα της εποχής μας, ο δε ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί την άρνηση και ό,τι πιο ακραίο βρεθεί στον δρόμο του. ( δηλαδή, η Αριστερά στην Ελλάδα όχι μόνο είναι ανύπαρκτη, αλλά σχοινοβατεί στα όρια του φασισμού ΒΠ ) Οσο για τον συνδικαλισμό, που δοξάστηκε σ’ εκείνα τα χρόνια μετά το 1974, μετατράπηκε σε ό,τι πιο γραφειοκρατικό, καθεστωτικό και ενίοτε διεφθαρμένο.
Ηταν λογικό ένας συναισθηματικός και υπερβολικός λαός να θελήσει να γκρεμίσει ό,τι έβρισκε μπροστά του έπειτα από μια δικτατορία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατάλαβε γρήγορα πως λίγα πράγματα μπορούσαν να σωθούν μέσα στο τσουνάμι του λαϊκισμού και πρόλαβε, τουλάχιστον, να μας βάλει στις ράγες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Προφανώς σκεπτόταν ότι «όσο στραβά και να πάνε τα πράγματα, θα είμαστε σε τελική ανάλυση μέσα στην Ευρώπη». Προφανώς είχε δίκιο γιατί αν δεν το είχε πετύχει αυτό, ποιος ξέρει πού θα βολοδέρναμε και τι περιπέτειες θα περνούσαμε. Από εκεί και πέρα, όμως, τα καταφέραμε να γκρεμίσουμε, αλλά ξεχάσαμε να χτίσουμε. Από πού ν’ αρχίσει κανείς και πού να τελειώσει· από τη Δημόσια Διοίκηση, όπου η κατάργηση των γενικών διευθυντών, με επιταγή Κουτσόγιωργα, τσάκισε τη ραχοκοκκαλιά της; Ή μήπως από την ασύλληπτη διείσδυση των κομματικών μηχανισμών παντού με καταστροφικά αποτελέσματα;
Δεν χρεοκοπήσαμε τυχαία. Πληρώνουμε τις υπερβολές, τον λαϊκισμό, την ισοπέδωση 30 ετών. ( θα έλεγα: 190 ετών ακριβώς ΒΠ ) Ο Κώστας Καραμανλής το είχε πιάσει και συγκίνησε πολλούς με την επανίδρυση του κράτους. Δεν έκανε, όμως, τίποτα γι’ αυτό, την χειρίσθηκε με τυπικό στυλ χαβαλέ και την ανέθεσε σε ανίκανους ανθρώπους. Οσο για τον κ. Παπανδρέου, έχει τώρα το δίλημμα: να ξηλώσει αυτό που τον ανέθρεψε, τον έφερε στην εξουσία και τον γλίτωσε από του... Βενιζέλου τα δόντια ή να το αγκαλιάσει και να μείνει με το κόμμα δικό του, αλλά τη χώρα σε ερείπια;
Εν πάση περιπτώσει, τους επόμενους μήνες θα δούμε ποιον δρόμο θα πάρει η χώρα, τι αδιέξοδα θα προκληθούν και ποιες ηγεσίες θα γεννηθούν. Το βέβαιο είναι, όπως τραγουδούσαμε κάποτε σε παρέες γύρω από τραπέζια ή φωτιές αναμμένες, πριν επικρατήσει ο μεταπολιτευτικός μας κυνισμός, πήραμε τη ζωή μας λάθος!

Το παραπάνω, είναι άρθρο του Αλέξη Παπαχελά.
Οι υπογραμμίσεις και συμπληρώσεις δικές μου.
Και με εκφράζει απόλυτα !

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2011

Καιρών γυρίσματα...

Το 1969 οι λίβυοι υπό την ηγεσία του Καντάφι έδιωξαν τους ιταλούς από τη Λιβύη.
Το 2011 οι λίβυοι κατά χιλιάδες συνωστίζονται στις νότιες ακτές της Ιταλίας ζητώντας, τί ;

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Η ηρωϊκή εποχή του Καντάφι

Όχι κ. Πέτρο Παπακωνσταντίνου.
Κανείς δικτάτορας και ποτέ δεν πέρασε ηρωϊκή εποχή.
Η αυτοκριτική για τις πράξεις και παραλείψεις μας αποτελεί πραγματική αριστερή και προοδευτική ενέργεια.

Απόσπασμα από σχόλιο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου:
...Ο αξιωματικός που ανδρώθηκε με τον θρύλο του Νάσερ αποτέλεσε την πιο χαρακτηριστική ενσάρκωση του παναραβικού εθνικισμού, τόσο στην ηρωική εποχή όσο και στον εκφυλισμό του. Στην πρώτη φάση, ξήλωσε τις αμερικανικές βάσεις, εθνικοποίησε τα πετρέλαια, μοίρασε τη γη, πρασίνισε την έρημο και δημιούργησε ένα δίκτυο λαϊκών επιτροπών με κάποιας μορφής αυτοδιοίκηση. Στο φθινόπωρο της ζωής του, μοίρασε τιμάρια μιας ολιγαρχικής - κλεπτοκρατικής εξουσίας στους γιους του, παρέδωσε στους Αγγλους δύο Λίβυους αξιωματικούς, υπόπτους για την τρομοκρατική επίθεση του Λόκερμπι και προσέφερε πετρελαϊκά κοιτάσματα προς εκμετάλλευση στην ΒΡ. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, έγινε....

Ποτέ πιά Κτηματολόγιο !

Φαντάζομαι πως πλέον έχει λυθεί η απορία όσων διαμαρτύρονταν για την έλλειψη Κτηματολογίου στην Ελλάδα.
Για σκεφθείτε να είχαμε !
Θα διάλεγε η Μέρκελ τα "φιλέτα" και θα μας τα έπαιρνε !
Ενώ τώρα ;  Άντε ψάχνε....

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

"Ο Ματωμένος Γάμος" Φ. Γκ. Λόρκα

....
μεταδόθηκε χθές βράδυ από το Δεύτερο Πρόγραμμα παλαιά ηχογράφηση της εκπομπής "Το θέατρο της Τετάρτης", δυστυχώς πρόλαβα μόνο το τέλος....
  Μετάφραση : Νίκου Γκάτσου
  Μουσική : Ιακώβου Καμπανέλη
  Ενορχήστρωση : Μάνου Χατζιδάκη
  Ραδιοσκηνοθεσία : Καρόλου Κούν
Αν τούτο το ψηφιακό αποτύπωμα υπάρχει μετά πενήντα χρόνια, ποιά σημερινή τετράδα καλλιτεχνών μαζεμένη σ' ένα ραδιοφωνικό θέατρο θα μπορούσε να φέρει στο νού ο μελλοντικός αναγνώστης ικανή να σταθεί πλάϊ στην παραπάνω ;
Έτσι απλά !

Macedonia is greek ( ή: Στη βράση κολλάει το σίδερο...)

Όταν δημιουργήθηκε το μικρό κράτος στα βόρεια σύνορά μας, στις αρχές της δεκαετίας του '90, εργαζόμενος τότε εκτός Ελλάδος, αισθανόμουν κάπως άβολα από τα ερωτηματικά χαμόγελα των ξένων συναδέλφων μου όταν διάβαζαν στο κάτω μέρος της σελίδας των fax που έρχονταν από ελληνικές εταιρίες τη φράση "Macedonia is Greek".
Τότε, το νεοσύστατο κράτος ήταν έτοιμο να δεχθεί μια οποιαδήποτε ονομασία που θα περιελάμβανε τη λέξη "Μακεδονία".
Εμείς τίποτα. Ανένδοτοι. Ή όλα ή  τίποτα !
Πέρασαν κοντά είκοσι χρόνια και τώρα εκλιπαρεί η Ελλάδα γι' αυτό το οποίο τότε της προσφερόταν.
Δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από κοινό νού στη χάραξη πολιτικής.
Αναρωτιέμαι ποιά "πολιτική" χαράζουν σήμερα οι "συνδικαλιστές" των μηχανικών.
Απελπιστικά κολλημένοι στις "ελάχιστες κοινές αμοιβές", στήν όπως - όπως έκδοση οικοδομικών αδειών - κάτι σαν "φασόν" έχει γίνει.
Να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε και όπως το ξέρουμε.
Να μην κουνηθεί, να μήν αλλάξει τίποτα. Όπως γεννηθήκαμε έτσι να πεθάνουμε.
Και αποκαλείται αυτό πρόοδος !
Και "αριστερή πολιτική" !
Αντί μ' αυτήν την πρωτοφανή ευκαιρία των ανακατατάξεων να φροντίσουμε να επωφεληθούμε και να αναβαθμίσουμε τη δουλειά μας σε όλα τα επίπεδα ( τεχνικό, οικονομικό, κοινωνικό ), μένουμε να σαπίζουμε στο βούρκο ώς γνήσιοι ραγιάδες, κρώζοντας.
Οι αλλαγές θα γίνουν, μέ ή χωρίς τη θέλησή μας.
Αυτό το ξέρουν όλοι.
Η ευκαιρία σήμερα είναι η πρόταξη αιτημάτων εφικτών που αργότερα δεν θα υπάρχει και που θα βελτιώσουν σταθερά και μακροπρόθεσμα τη θέση των μηχανικών μέσα στον κοινωνικό ιστό.
Το χωροταξικό είναι πανθομολογούμενα το υπ' αριθμόν ένα αναπτυξιακό εργαλείο της χώρας.
Το ίδιο ακριβώς και με το Εθνικό Κτηματολόγιο που έχει βαλτώσει με αποκλειστικά δική μας ευθύνη.
Τα έργα, δημόσια και ιδιωτικά, απαιτούν επίβλεψη που στην Ελλάδα είναι κάτι άγνωστο.
Η σύσταση εταιρικών σχημάτων μέσω φορολογικών, ασφαλιστικών και άλλων κινήτρων είναι επιβεβλημένη.
Οι μηχανικοί των Δημόσιων Τεχνικών Υπηρεσιών πρέπει να διεκδικήσουν τον ρόλο τους στην παραγωγή. Η άνοδος της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα απ' αυτούς πρωτίστως θα κριθεί.
Το ξεκαθάρισμα του θολού και στρεβλού τοπίου των αρμοδιοτήτων των μηχανικών και όλων των τεχνικών είναι απαραίτητη. Πρέπει να σταματήσει το φαινόμενο το σύνολο του τεχνικού κόσμου να "άγεται και να φέρεται" από την συντεχνία των πολιτικών μηχανικών.
Το βραχυπρόθεσμο συμφέρον είναι αυτοκαταστροφικό.
Ας δούμε επιτέλους το δάσος από μακρυά, να μή μας το κρύβει το δέντρο.
Και προπαντός, μακρυά από κάθε κομματικό γυαλί !

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Η "Συντεχνία" και η "Τρόϊκα"

Η Συντεχνία των ομοτράπεζων του Θ. Πάγκαλου προσεβλήθη σφόδρα από τις δηλώσεις της τρόϊκας.
Δεν αισχύνεται διόλου η Συντεχνία να δηλώνει οτι δρά εκ μέρους του "ελληνικού λαού", διότι αυτός την εξέλεξε και "μπλά - μπλά δημοκρατία"...
Έχει πράγματι υπερβεί τα όρια.
Η Συντεχνία, όχι η τρόϊκα.
Το μόνο που της απομένει είναι να ακολουθήσει τη μοίρα του Μουμπάρακ και του Μπέν Άλι πρίν να είναι πολύ αργά !

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Ας τολμήσουμε !

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 οι μηχανικοί που εργάζονταν στον δημόσιο τομέα έκαναν μεγάλης κλίμακας κινητοποιήσεις με αίτημα την αύξηση των αμοιβών τους.
Κάποιοι αναρωτιόντουσαν τότε πως είναι δυνατόν η αμοιβή να αυξάνεται πάνω από την παρεχόμενη εργασία.

Οι κινητοποιήσεις πέτυχαν και οι μισθοί αυξήθηκαν.

Προσλήφθηκαν μάλιστα και πολλοί νέοι υπάλληλοι.

Κι’ έτσι η ζωή κυλούσε όμορφα.

Ήρθαν μάλιστα και διάφορα «πακέτα»:

ΑΤΑ στους μισθούς, Μεσογειακά Προγράμματα, Πακέτα Ντελόρ –πολλά πακέτα Ντελόρ, όσπου ήρθε το μνημόνιο. Και η Μέρκελ. Κι’ όλοι οι άλλοι.
Και το έδαφος κάτω από τα πόδια μας άρχισε να φαίνεται πως δεν είναι στέρεο.

Δεν ρητορεύω και απεχθάνομαι τη ρητορική σαν μέσο επιβολής ιδεών.

Όμως η αναφορά στα τελευταία 30 χρόνια είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να σχεδιάσουμε το μέλλον, τουλάχιστον από δώ και ‘μπρός.

Τούτες τις μέρες οι μηχανικοί συζητούν δυό θέματα:

Την κατάργηση των ελάχιστων αμοιβών και τις αλλαγές στους όρους δόμησης εκτός σχεδίου.

Θα πώ εν συντομία και απερίφραστα τα εξής:

Η συζήτηση για τις ελάχιστες αμοιβές είναι ένα συντεχνιακό ζήτημα, όχι επιστημονικό.
( Ούτε τα συμφέροντα ούτε τα αντικείμενα όλων των μηχανικών – μελών του ΤΕΕ είναι κοινά. Η οικοδομή δεν είναι η μόνη δραστηριότητα των μηχανικών. Το γεγονός οτι πολιτικοί μηχανικοί και αρχιτέκτονες αποτελούν περίπου το 50 % των μελών του ΤΕΕ δεν μπορεί να συνιστά μέτρο κρίσης των επιστημονικών θεμάτων. Για την ισχύ του 5000λ στις τοπογραφικές εργασίες δεν έχω δεί κανένα σχόλιο μέχρι τώρα. Αδιαφορία; Στρουθοκαμιλισμός; Ανηθικότητα; Όλα μαζί; ... )

Η «ελάχιστη ποιότητα» και πως θα επιτευχθεί είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να απασχολεί το ΤΕΕ.
Η «ελάχιστη ποιότητα» δεν επιτυγχάνεται με ελάχιστες κοινές αμοιβές.

Εν όψει των επερχόμενων συνθηκών της αγοράς προέχει η οργάνωση του κλάδου για παραγωγή έργου ποιότητος ανταγωνιστικά πρός αυτό που παρέχεται στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Προς την κατεύθυνση αυτή στόχοι για το ΤΕΕ θα πρέπει να είναι η δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για τη σύσταση εταιρικών σχημάτων, έρευνα και προτάσεις για τον αριθμό εισακτέων ανά ειδικότητα στις πολυτεχικές σχολές της χώρας, η σύσταση ενεργών μητρώων τεχνικών ( μηχανικών, υπομηχανικών, εργοδηγών, εργοληπτών ) και άλλα πολλά.

Ένα εταιρικό σχήμα είναι πολύ ποιό δύσκολο να εμπλακεί σε «αυθαίρετα» και πολύ ποιό δύσκολα υποκύπτει στις όποιες άνομες και εκβιαστικές τακτικές των ιδιοκτητών.

Η ορθολογική κατανομή των ειδικοτήτων των μηχανικών θα απέτρεπε φαινόμενα «επικάλυψης» αρμοδιοτήτων ( δεν είναι δυνατόν στον όρο «πολιτικός μηχανικός» να περιλαμβάνονται τα πάντα ).

Είναι δε, κοινά αποδεκτή η βελτίωση της ποιότητας της εργασίας με τη θέσπιση ενός καλά οργανωμένου μητρώου τεχνικών.

Το one-man-show δεν είναι ούτε ανταγωνιστικό ούτε οικονομικό ούτε εγγυάται ποιότητα.

Να σταματήσουμε να βλέπουμε τα πράγματα κοντόφθαλμα ή μέσα από διάφορα «φίλτρα».

Να σταματήσουμε να βλέπουμε γύρω μας συνωμοσίες, κακόβουλους γείτονες και συμμάχους που θέλουν τον αφανισμό μας και που όλοι αυτοί μαζί ευθύνονται για όλα μας τα δεινά.

Η θεωρία «...να βολετούμε σήμερα κι’ αύριο βλέπουμε...», είναι μέγα σφάλμα το οποίο πληρώνουμε συνεχώς.

Άτολμα, και με έλλειψη επαγγελματισμού ( εξ’ άλλου η γυναίκα ακτιβίστρια είναι, δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός ), η υπουργός περιβάλλοντος σπεύδει να ψηφίσει το ν/σ για την εκτός σχεδίου δόμηση, εν μέρει, έστω.

Αντί να πρωτοστατούμε στην άμεση κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, στην κύρωση των δασικών χαρτών, στην έγκριση των χωροταξικών σχεδίων όλης της χώρας, στην επίσπευση του Ε.Κ., στην ρύθμιση των όρων δόμησης εντός σχεδίου με όρους σύγχρονους –κάποιος πρέπει να πεί στους πολεοδόμους οτι έχει εφευρεθεί το αυτοκίνητο και οι γάϊδαροι είναι μουσειακό είδος-, προσπαθούμε να συνεχισθεί η ακινησία, η αναρχία και το μπάχαλο.

Φυσικά οι ρυθμίσεις γύρω από τις χρήσεις γής φέρνουν μεγάλη κοινωνική αναστάτωση αφού άλλοι χάνουν κι’ άλλοι κερδίζουν.

Αλλά έτσι είναι ζωή.

Να συζητηθεί πως θα ζημειωθούν λιγότερο οι χαμένοι; Σωστό.

Όχι όμως εις βάρος της ανάπτυξης της χώρας και της υποθήκευσης του μέλλοντος των παιδιών μας.

Ας είναι οι μηχανικοί εκείνοι που θα αρθρώσουν ορθό λόγο για πρώτη φορά σ’ αυτή τη χώρα.

Ας τολμήσουμε !

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Άσυλα

Κάθε έλληνας ( ή και αλλοδαπός ) πολίτης μπορεί να εισέρχεται σ' ένα από τα πολλά διαθέσιμα πανεπιστήμια της χώρας, να ταμπουρώνεται, και όσο είναι εκεί μέσα να κάνει όποια παράνομη πράξη επιθυμεί.
Αντιθέτως, άν ο πολίτης αυτός εισέλθει στο πανεπιστήμιο με σκοπό να χρησιμοποιήσει το ακαδημαϊκό βήμα για να εκφράσει τις απόψεις του, αυτό θα γίνει αφού πρώτα οι απόψεις αυτές λογοκριθούν από τους ηρακλειδείς της ακαδημαϊκής ελευθερίας, τουτέστιν τις διάφορες κομματικές και παρακομματικές ομάδες ή ομαδούλες που διαφεντεύουν το πανεπιστήμιο.
Αυτό, ελληνιστί, καλείται "Ακαδημαϊκό Άσυλο".
Η προστασία του ακαδημαϊκού ασύλου όμως χαίρει της υψηλής προστασίας ενός άλλου "ασύλου".
Κάθε πολίτης που θέλει να παρανομήσει και παραλλήλως να πλουτίσει μπορεί να εισέλθει στη Βουλή των Ελλήνων.
Βέβαια εδώ, οι θέσεις είναι κάπως περιορισμένες:
Μόνο 300 κάθε τέσσερα χρόνια !
Επίσης, εδώ, αλλοδαποί δεν είναι δεκτοί, πρός το παρών !

Ωδή στους ταγούς της γνώσης

Είναι αλήθεια οτι ανθρωπάκια, πολύ μικρά ανθρωπάκια βρίσκονται σε κρίσιμες θέσεις ευθύνης στην ελληνική κοινωνία.
Μετριότατοι ακαδημαϊκοί έγιναν πρυτάνεις, όχι λόγω λαμπρής ακαδημαϊκής καριέρας αλλά λόγω της υποστήριξης φοιτητικών παρατάξεων, διαπλεκόμενων συνδικαλιστών, άλλων ομονοούντων ομόσταυλών τους και δημοσίων σχέσεων.
Ανθρωπάκια φοβισμένα που θέλουν να περάσει η θητεία τους χωρίς μπελάδες, χωρίς αντιπαραθέσεις και χωρίς να αλλάξει τίποτα στο ελληνικό πανεπιστήμιο.
Αισθάνομαι οτι είναι υποκριτικό να μας ενοχλεί η κατάληψη του πανεπιστημίου από παράνομους μετανάστες ενώ δεν μας ενοχλεί το ίδιο, η σχεδόν συνεχής κατάληψή του από κάθε λογής μειοψηφίες για απίστευτες αιτίες.
Ως και κατάληψη για συμπαράσταση στους κατηγορούμενους της 17Ν έχει γίνει !
( Τουλάχιστον οι αλλοδαποί δεν το έκαψαν ! )

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Διόδια

Είναι φυσικά απαράδεκτη η προ-είσπραξη διοδίων και μάλιστα από ιδιωτική εταιρεία για την κατασκευή δρόμου.
Κατανοητή η διαμαρτυρία.
Αναρωτιέμαι όμως γιατί κανείς δεν έχει θέσει μέχρι τώρα το ερώτημα πόσα χρήματα εισπράχθηκαν από το κράτος απ' όταν άρχισαν να λειτουργούν τα διόδια στην Αθηνών - Πατρών ( αρχές δεκαετίας του '60 περίπου ) μέχρι σήμερα.
Πού διατέθηκαν αυτά τα χρήματα που εισέπραξε το ΤΕΟ ( Ταμείο Εθνικής Οδοποιΐας ) αποκλειστικά για την βελτίωση της "Εθνικής Οδού";
Να υποθέσω οτι αντί για την βελτίωση της οδού διατέθηκαν για την βελτίωση της ζωής των ίδιων αυτών που σήμερα ηγούνται του "αντιδιοδικού" αγώνα;
Να υποθέσω ακόμη οτι ο ουσιαστικός λόγος είναι οτι με την είσπραξη των διοδίων από την εταιρεία δεν θα μπορούν πλέον να διατεθούν για τον ίδιο ως άνω λόγο;

Δευτέρα, 24 Ιανουαρίου 2011

Αριστερά 3

Αλίμονο !
Καταντήσαμε ότι ποιό αριστερό στην Ελλάδα να εκφράζεται από τον Πάγκαλο ( εγγονό )....
Τ έ λ ο ς ....!

Η Αυτοκάθαρση !

Έχει γίνει πλέον φανερό οτι ο μόνος δρόμος για την στροφή της χώρας σ' ένα σύγχρονο κράτος είναι η αλλαγή του Συντάγματος, κυρίως στα θέματα που αφορούν τις ευθύνες των πολιτικών.
Τρέφουν όμως αυταπάτες όσοι πιστεύουν πως οι αλλαγές αυτές μπορούν να γίνουν από την υπάρχουσα συντεχνία των πολιτικών.
Κάτι τέτοιο, μου θυμίζει την "αυτοκάθαρση" στην εκκλησία που έκαμε ο ( συγχωρεμένος ) ο Χριστόδουλος...
( Εκτός άν, αυτοκάθαρση = (?) αυτόματη κάθαρση ....! )

Οι κινητοποιήσεις της Ν.Ε. Κεφαλονιάς του Τ.Ε.Ε.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ


Η αποτελεσματική διεκδίκηση των κοινών συμφερόντων ατόμων του αυτού επαγγέλματος και του αυτού είδους εργασίας γίνεται με τη συνένωση αυτών σε ειδικές οργανώσεις, τα συνδικάτα.

Σ’ εμάς τους μηχανικούς τα συνδικάτα αυτά έχουν τη μορφή επαγγελματικών συλλόγων ( π.χ. Σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών, Σύλλογος Αγρονόμων Τοπογράφων κ.ο.κ. ).

Το ΤΕΕ δεν είναι συνδικάτο.

Είναι ο θεσμικός τεχνικός σύμβουλος του κράτους που έχει σκοπό να μεταφέρει στην εκάστοτε κυβέρνηση την τεχνογνωσία των ειδικών επιστημόνων – μελών του σε θέματα που αφορούν τα μεγάλα τεχνικά έργα υποδομής της χώρας ενώ παραλλήλως ασκεί εποπτεία επί των ελλήλων τεχνικών σε θέματα που τους αφορούν.

Δεν παραβρέθηκα στην συνεδρίαση της ΝΕ του ΤΕΕ Κεφαλληνίας στις 20-1-11 για λόγους που δεν είναι του παρόντος.

Ωστόσο ομολογώ οτι με εξέπληξε ο προβληματισμός των μελών της – συναδέλφων μου τόσο ως πρός το νομοσχέδιο το σχετικό με τις περιοχές natura όσο και ως προς αυτό για τις ελάχιστες αμοιβές.

Όσον αφορά τις περιοχές natura ο προβληματισμός της ΝΕ όπως αποτυπώνεται στα πρακτικά της «... οι περιοχές NATURA είναι περιορισμένες.... ... επομένως οι επιπτώσεις από τους περιορισμούς δόμησης δεν θα είναι σημαντικές...» ( για ποιούς ;;; ), «... συνάδελφοι... ... εξέφρασαν ανησυχίες... ... ότι ουσιαστικά θα είναι αδύνατη η εκτός σχεδίου δόμηση...», καταδικνύει οτι το μόνο που απασχολεί τους μηχανικούς είναι το βραχυπρόθεσμο οικονομικό κέρδος αδιαφορώντας για το τί θα παραδώσουν στην επόμενη γενιά – δηλαδή στα παιδιά τους και αρνούμενοι πεισματικά να δούν το μέλλον και να το αντιμετωπίσουν.

Διαφαίνεται η χρησιμοποίηση του ΤΕΕ ως φορέα για την προώθηση διαφόρων αμφιβόλου αξίας συντεχνιακών συμφερόντων και όχι επιστημονικής γνώσης για τη λήψη από την Πολιτεία αποφάσεων που θα αφορούν την ευημερία της χώρας και της κοινωνίας, ακόμα και με την άσκηση πίεσης.

Αντί δηλαδή τα μέλη του ΤΕΕ να πρωτοστατούν στην κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, της άμεσης κύρωσης των χωροταξικών σχεδίων και της επιβολής κανόνων σύγχρονων στη δόμηση, ζητούν το αντίθετο !

Για το στρεβλό και αντιπαραγωγικό ισχύον σύστημα των ελάχιστων αμοιβών είναι περιττό να γίνεται λόγος κατά τη γνώμη μου.

Απορώ όμως που δεν γίνεται καθόλου λόγος για την θεσμοθέτηση συστήματος σύγχρονων τεχνικών προδιαγραφών και ποιοτικού ελέγχου στην εργασία των μηχανικών, του μόνου μέσου δια του οποίου ο έλληνας μηχανικός θα μπορέσει να οδηγηθεί στην κατάλληλη οργάνωση της εργασίας και να επανακτήσει ( σιγά – σιγά ) την αξιοπιστία και τον σεβασμό ως επαγγελματίας, πράγματα που έχει απωλέσει από καιρό.

Και είναι το ΤΕΕ ο κατάλληλος φορέας για την επιδίωξη αυτή.

Για τα συντεχνιακά ζητήματα του κλάδου ας ασχολούνται οι επαγγελματικοί σύλλογοι.

Όχι το ΤΕΕ.

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Το κούρεμα

Έλαβα ένα email με το εξής :
Μια μέρα ένας ανθοπώλης πήγε σε ένα κουρείο για κούρεμα.
Μετά το κούρεμα, ρώτησε για τον λογαριασμό του και ο κουρέας απάντησε, "δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα."
Ο ανθοπώλης ευχαρίστησε και έφυγε από το κατάστημα.
Όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει το κατάστημά του το επόμενο πρωί, στην πόρτα του βρήκε να τον περιμένει μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τριαντάφυλλα.

Σε λίγο ένας φούρναρης μπήκε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει, ο κουρέας και πάλι απάντησε: «Δεν μπορώ να δεχθώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα."
Ο φούρναρης ήταν ευτυχής και έφυγε από το κατάστημα.
Το πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, στην πόρτα του υπήρχε μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τσουρέκια.

Στη συνέχεια, ένας βουλευτής ήρθε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει το λογαριασμό του, ο κουρέας και πάλι απάντησε, "δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα."
Ο βουλευτής ήταν πολύ χαρούμενος και έφυγε από το κατάστημα.
Το επόμενο πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, υπήρχαν μια ντουζίνα βουλευτές που περίμεναν στην ουρά για ένα δωρεάν κούρεμα.

Οι πολιτικοί όπως και οι πάνες πρέπει να αλλάζουν συχνά, και για τον ίδιο ακριβώς λόγο!

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Οι πελάτες του Θ. Πάγκαλου

Είχε λοιπόν διορίσει την θυγατέρα του ο Θεόδωρος Πάγκαλος στο γραφείο του ( αμειβόμενη με δικά μας χρήματα προφανώς ), ώστε ως έμπιστο πρόσωπο να ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τις σχέσεις του Θ. Πάγκαλου με τους πελάτες του στο υπάρχων πελατειακό πολιτικό σύστημα.
Αυτά είπε ο Θ. Πάγκαλος στον Αλέξη Παπαχελά χθές.
Είπε και άλλα πολλά.
Όπως, οτι φέρει ευθύνη και ο ίδιος για το κατάντημα της χώρας συμμετέχοντας όλα αυτά τα χρόνια στην Κυβέρνηση ή στην Αντιπολίτευση.
Την ευθύνη αυτή διαίρεσε πάλι με το άθροισμα των δεκάδων χιλιάδων "διερχομένων" πολιτικών εξισώνοντας την δική του ευθύνη μ' αυτήν του Μήτσου Μητσόπουλου, υποψηφίου προέδρου της κοινότητας Άνω-Κάτω Παναγιά.
Ένα επαγγελματικό στέλεχος μιας επιχείρησης, άν για λόγους που είναι πέραν του ελέγχου του δεν μπορεί να φέρει εις πέρας τα καθήκοντα όπως του έχουν ανατεθεί, παραιτείται.
Το έπραξαν πολλοί σοβαροί επαγγελματίες τους οποίους οι ομότεχνοι του Θ. Πάγκαλου διόρισαν επικεφαλής οργανισμών με σκοπό να τους "συμμαζέψουν".
Αντιθέτως, ο Θεόδωρος Πάγκαλος παραμένει προσκολλημένος στο άρμα της εξουσίας "αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του".
Δηλαδή ;
Ας ανατρέξει λίγο στα αρχεία του παππού του που σίγουρα διαθέτει.
Θα βρεί πολλά πράγματα που θα του φανούν χρήσιμα σε μια νέα "Δίκη των Έξι" στην οποία πολύ φοβάμαι οτι θα είναι από την απέναντι μεριά, απ' ότι ο παππούς του...

Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Αντανάκλαση

Μία είναι η αλήθεια ( εκτός από την απόλυτη, του ΚΚΕ ):
Όλες οι ηγεσίες είναι ο καθρέφτης μας. Οι πολιτικές, οι συνδικαλιστικές, οι θρησκευτικές...

Η Ζωή Λαθραία

Είναι το μεγάλο πρόβλημα της Ελληνικής Αριστεράς.
Δεν μπορεί να αρθρώσει λόγο. Δεν έχει προτάσεις. Ούτε κάν σκέψεις.
Θεωρεί οτι η αντίθεση με κάθε ενέργεια συνιστά πολιτική σκέψη.
Στο πλαίσιο αυτό ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου έγραψε τις απόψεις του για το σχεδιαζόμενο "τοίχος" του Έβρου που θα αποτρέψει τους παράνομα εισερχόμενους στη χώρα.
( εδώ οι απόψεις του:
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_08/01/2011_1293648 )
Δεν έχω τη γνώμη οτι οι φράχτες λύνουν προβλήματα. Ίσως να τα μεταθέτουν για λίγο. Στο συγκεκριμένο θέμα θα μπορούσε να υπάρχει λύση: Αυτή της εφαρμογής των νόμων. Η είσοδος των αλλοδαπών στη χώρα προφανώς γίνεται γιατί υπάρχει λόγος. Εργάζονται εκεί που δεν εργάζονται ημεδαποί. ( Τα περίφημα "Ολυμπιακά Έργα" -για τα οποία ειρήσθω εν παρόδω, κανείς δεν μιλά-, με αλλοδαπούς έγιναν η παράνομη είσοδος των οποίων απαιτήθηκε από τους Εργολάβους των έργων για την γρήγορη, -τάχα- ουσιαστικά φθηνή ολοκλήρωση των έργων. )
Είναι επίσης γνωστό οτι πολλές χιλιάδες αλλοδαπών εργάζονται σήμερα σε αγροτικές εργασίες, σε εργοτάξια, ως οικιακοί βοηθοί, ως υπάλληλοι αλλά και ως ελεύθεροι επαγγελματίες.
Αφού λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι εργάζονται, σέβονται τους νόμους, πληρώνουν τους φόρους τους δεν βλέπω το λόγο να υπάρχει οποιοσδήποτε περιορισμός εισόδου.
Μπορείς να ζείς στη χώρα νόμιμα; Κανένα πρόβλημα! Όμως σε καμιά, μα σε απολύτως καμιά περίπτωση η Ελληνική Αριστερά δεν έχει συμφωνήσει στην επιβολή των νόμων. Για την ακρίβεια, υπό το σύνθημα οτι "νόμος είναι το δίκιο του εργάτη" θεωρεί οτι η τήρηση του νόμου δεν είναι καθήκον όλων, αλλά μερικών.
Αυτό όμως, δεν είναι Δημοκρατία.
ΥΓ:
Θα μπορούσα να πώ στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου οτι ο Ντέϊβις ( ο πράγματι αξεπέραστος Δημήτρης Καταλειφός ) του Πίντερ, είναι μάλλον ο χαρακτήρας του νεοέλληνα σήμερα, παρά οποιοσδήποτε άλλος. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτός είναι ο Έλληνας!