Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Ελπίδα; Ποιά Ελπίδα;

Πολύς λόγος γίνεται αυτή την εποχή για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και της δημόσιας διοίκησης.
Και για τα δύο ζητήματα δεν έγινε σοβαρή συζήτηση για το μείζων: Την βάση εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ( 10 ) για το πρώτο, και την επαναφορά των γενικών διευθυντών των υπουργείων για το δεύτερο.
Αυτά τα δύο ( και όχι μόνον αυτά... ) καταδεικνύουν οτι δεν υπάρχει βούληση για καμία ουσιαστική θεσμική αλλαγή αλλά οι κυβερνώντες έχουν μόνο στόχο τη διάσωση του υπάρχοντος πολιτικού κατεστημένου. Του ίδιου κατεστημένου που οδήγησε τη χώρα στην δικτατορία των συνταγματαρχών και για τίς ευθύνες του οποίου κανείς δεν μιλά.
Επί τούτων, οι ευθύνες της αντιπολίτευσης, αξιωματικής και ελάσσονος, είναι επίσης ακέραιες.
Πρίν ένα μήνα περίπου, ο υπουργός οικονομικών σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ2 εξήγησε σαφέστατα ( και ανενδοίαστα ) οτι ο λόγος της αύξησης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης είναι η αδυναμία πάταξης του λαθρεμπορίου καυσίμων.
Ποιός ελπίζει ακόμη ;;;