Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Που υπάρχουν λεφτά ;

Το "κράτος" ψάχνει για λεφτά, και θέλει να
βάλει νέους φόρους...

Του "λείπουν" μερικά δις...

Αντί να βάλει νέους φόρους, μήπως πρέπει να ψάξει
τα δις που πληρώνουμε ως πρόστιμα στην ΕΕ γιατί
δεν έχουμε φτειάξει χωματερές, γιατί δεν κάναμε καλά
το κτηματολόγιο, γιατί δεν προσαρμόσαμε διάφορους
νόμους κλπ, κλπ...

Μήπως να εισπράξει τα πρόστιμα που το ίδιο έβαλε
σε καναλάρχες, εργολάβους κλπ...

Και μήπως θα πρέπει να ασκήσει αγωγές για τις φθορές
που έγιναν στα πανεπιστήμια κατ' αυτών που ενώ
μπορούσαν και όφειλαν να τις αποτρέψουν, ουδέν έπραξαν
με αποτέλεσμα σήμερα να πρέπει να τις (ξανα)πληρώσουμε
εμείς ;

Αρκετά η κοροϊδία !

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

Υπαρκτός Αναρχισμός...

Ελλάς ! Η χώρα του υπαρκτού αναρχισμού !
Μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε, αρκεί να δηλώστε
συνδικαλιστής !
( ή να κάμετε μια παρέα από 7 - 8 άτομα, κατά
προτίμηση με δικαίωμα ψήφου... )

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Το Μαχαίρι και το Κόκαλο.

Ή το μαχαίρι είναι πολύ μικρό,
ή το κόκαλο είναι πολύ βαθιά.

Χιλιάδες θύματα κάθε χρόνο στους δρόμους από τα τροχαία.
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Η παιδεία υπό το μηδέν, χρόνια τώρα. Ανώτατη και Μέση.
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Η δημόσια ¨διοίκηση" πού μόνο διοίκηση δεν είναι, οκνιρή,
ανίκανη, διεφθαρμένη, σκέτο βάρος στον κορμό του κράτους
( ποιανού κράτους θα πείτε... ).
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Τα πλοία βουλιάζουν την ώρα που στη γέφυρα παρακολουθούν
με αγωνία το "ντέρμπυ"...
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Η εκκλησία κάνει business...
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Οι υπουργοί χρηματίζονται και διαφθείρονται από εταιρείες.
Το μαχαίρι προχωράει ακόμη προς το κόκαλο...

Πρωθυπουργοί αναλαμβάνουν "πολιτικές ευθύνες" χωρίς
να παραιτούνται. ( Δηλαδή, τί ; )

Δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες.
Μόνο μία:
Μπορούν να εφαρμοσθούν οι νόμοι -οι όποιοι νόμοι- σ' αυτή τη χώρα ;
Όλα τ' άλλα είναι τρίχες !

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Do it Well, or Do Not Do it !

Η ξεφτίλα των πολιτικών μας, παντός χρώματος, είναι αξεπέραστη.
Είναι φανερό πώς πρέπει να εξαφανιστούν.
Απέτυχαν!
Μη φοβάστε! Δεν χάθηκαν οι άξιοι! Υπάρχουν παντού!
Είναι μεταξύ όλων αυτών που δεν μιλούν γιατί απλά δεν
έχουν κάτι να πούν.
Για την ακρίβεια, έχουν πολλά να πούν αλλά είναι ανώφελο
να τα πούν σε ώτα μή ακουόντων.
Για να γίνει αυτό, για να αναδειχθούν οι άριστοι, πρέπει
πρώτα να φύγουν κλωτσιδόν όλοι ετούτοι. Όλοι!

"Διάλογος με τα παιδιά"
Μα είμαστε σοβαροί ;
Από τα παιδιά περιμένουμε να κυβερνήσουν ;
Στα παιδιά έχουμε υποχρέωση να διαμορφώσουμε περιβάλλον
ασφαλές, να δώσουμε εργαλεία γνώσης, οπου διαμέσου μιας
ανατροφοδοτούμενης διαδικασίας ( "Κυβερνητική, ή ο έλεγχος
και επικοινωνία στα ζώα και στις μηχανές", Norbert Wiener 1948 )
να μπορέσουν τα ίδια να προχωρήσουν τον κόσμο
ένα βήμα μπροστά.
Δεν κάναμε τίποτα.
Δεν υπάρχει "φαύλος κύκλος".
Ο κύκλος ξεκινά από τους ηγέτες. Απέτυχαν.
Και πρέπει να πληρώσουν την αποτυχία τους αυτή.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Συντρίμμια η "Αθηναϊκή Δημοκρατία".

Οι ταραχές είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας απογοητευμένης από τις αποτυχίες της πολιτικής.
Εφηβοι που πετούν πέτρες, αυτοκίνητα και κτίρια πυρπολημένα και η ελληνική αστυνομία να εκτοξεύει δακρυγόνα.
Αυτές είναι οι εικόνες της Ελλάδας που προβλήθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η αναταραχή όμως άρχισε καιρό πριν ο πυροβολισμός της αφροσύνης σκοτώσει τον δεκαπεντάχρονο Αλέξανδρο - Ανδρέα Γρηγορόπουλο.

Η Ν.Δ. έδωσε μεγαλόσχημες υποσχέσεις περί μεταρρυθμίσεων για να ξανακερδίσει τις εκλογές, ύστερα από τις καταστροφικές πυρκαγές του 2007.
Στη συνέχεια, όμως, οι ψηφοφόροι κατακλύσθηκαν από σκάνδαλα, το ένα μετά το άλλο, είδαν εκατομμύρια ευρώ των φορολογουμένων να χάνονται.
Είδαν την εγκληματικότητα στη βίαιη μορφή της να αυξάνεται και ένα σύστημα που αντί να διασφαλίζει την ευνομία, την τάξη και την ασφάλεια σε ένα κράτος δικαίου, να καθιστά αδύνατη την απονομή δικαιοσύνης.
Η κακοδιαχείριση και η κακοδιοίκηση ευθύνονται για την ουσιαστική ατιμωρησία που απολαμβάνουν οι καταδικασθέντες βουλευτές, οι τρομοκράτες, οι βιαστές και πολλοί δολοφόνοι, που εκμεταλλεύονται την καθυστέρηση στην απόδοση δικαιοσύνης.

Πρόκειται για μια κυβέρνηση που δεν προστατεύει, δεν υπηρετεί, δεν σέβεται καν τον λαό της. Είναι κυβέρνηση για τον εαυτό της, εξ ου και ο κόσμος απαντά αναλόγως.
Φοροδιαφεύγει, αρνείται να καταβάλει τις εισφορές για την περίθαλψη, μολύνει το περιβάλλον, εμπαίζει τους νόμους, δωροδοκεί, εποφθαλμιά θέσεις στο Δημόσιο, κάνει ό,τι τού αρέσει και μένει ατιμώρητος.

Κυβέρνηση και μέσα ενημέρωσης σπεύδουν να ονοματίσουν όποιον κατεβαίνει στους δρόμους. Είναι «ακροαριστερός» ή και «αυτοαποκαλούμενος αναρχικός», μολονότι οι νεαροί αυτοί είναι κατά κύριο λόγο κακοποιά στοιχεία, κουκουλοφόροι ή βαριεστημένα πλουσιόπαιδα, με την ίδια νοοτροπία του χούλιγκαν που συναντά κανείς σε ποδοσφαιρικούς αγώνες, και αγνοούν αυτόν καθεαυτό τον ορισμό της λέξης αναρχία.

Οταν τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο ή κάποιος αθώος πεθαίνει, τότε η κυβέρνηση μεταθέτει την ευθύνη στους υφισταμένους - εν προκειμένω στους δύο αστυνομικούς.
Ενας υπουργός υποβάλλει παραίτηση, κανείς όμως δεν επιβάλλει αποτελεσματικά μέτρα, κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δυσαρέσκεια και την απόγνωση, που πυροδότησαν αυτήν ή προηγούμενες βίαιες ταραχές.
Κοντολογίς, το ελληνικό κράτος αδυνατεί να ελέγξει τους διαδηλωτές και αιτία είναι ο συνδυασμός διεφθαρμένης πολιτικής και χαλαρής πειθαρχίας που τους δημιούργησε.

Ο υπουργός Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλος απηύθυνε έκκληση για την επάνοδο στην τάξη, είπε ότι η αστυνομία θα τηρήσει αμυντική στάση, δηλαδή σχεδόν ομολόγησε ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί το θεμελιώδες δικαίωμα του πολίτη, την αποκατάσταση του νόμου και της τάξης για την προστασία αθώων ανθρώπων που φοβούνται για την ασφάλειά τους, την περιουσία τους, το βιος τους.
Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής είναι κάτι που δεν συγχωρείται στη δημοκρατία, είπε ο κ. Παυλόπουλος.
Μια χώρα, όμως, που ανέχεται την παρατεταμένη βία, δεν μπορεί να προστατέψει ή να τιμήσει την ελευθερία.
Αλλο πράγμα οι διαδηλώσεις και άλλο η σκόπιμη στρατολόγηση μέσω Διαδικτύου, οι εκρήξεις βομβών, οι απαγωγές και οι ομηρείες.

Η «Καθημερινή» χαρακτήρισε τις ταραχές «τις χειρότερες από την αποκατάσταση της δημοκρατίας το 1974».
Από τη διαπίστωση πηγάζει το ερώτημα αν η δημοκρατία υφίσταται πραγματικά στη χώρα που ισχυρίζεται ότι είναι το λίκνο της.
Ενίοτε, στις πραγματικές δημοκρατίες ο λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.

( The Guardian )

Αντιστοιχίες

Φυσικά υπάρχει μια προβληματική σχέση ενός μέρους της Αριστεράς με τη βία.
Δεν έχει ξεκαθαρίσει τα όρια της «επαναστατικής βίας».
Δεν μας έχει πει αν η «δυναμική αντίδραση στο σύστημα» περιλαμβάνει το σπάσιμο μιας τζαμαρίας, ή την πυρπόληση μιας βιβλιοθήκης.

Δεν κάνει εμφανές πού σταματά η ωμή βία και πού αρχίζει η επανάσταση, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα εννοιολογικό χυλό όπου οι «μπαχαλάκηδες» ταυτίζονται με τους Ζαπατίστας, οι τρομοκράτες με τους απελπισμένους, η «17 Νοέμβρη» με τους αντιστασιακούς της χούντας, η επίθεση σε ένα υποκατάστημα τραπέζης με την επίθεση στα Χειμερινά Ανάκτορα και ο αδικοχαμένος δεκαπεντάχρονος με τον Παπαφλέσσα!

Υπάρχει, ταυτόχρονα μια μεταμοντέρνα ρητορεία που βάφτισε «τρομοκρατία» τις επιχειρήσεις εξάρθρωσης της τρομοκρατίας, «χαφιεδισμό» την ενημέρωση των διωκτικών αρχών για έκνομες πράξεις και παράνομους, «δικτατορία» την αστική δημοκρατία, «λαϊκή δημοκρατία» την κομμουνιστική δικτατορία, «δουλεία» την εργασία, «εξαθλίωση» την ανεργία, και «τανκς των φτωχών» την ισλαμική τρομοκρατία.

Με δεδομένη την εννοιολογική θολούρα, η αιτιολόγηση κοινωνικών καταστάσεων εύκολα γίνεται δικαιολόγηση έκνομων μέχρι αιματηρών αντιδράσεων, και η εξήγηση κάποιων πράξεων γλιστρά ακόμη πιο εύκολα σε αθώωση των δραστών.

Αν προσθέσουμε σ’ αυτή τη θολούρα και το διαχρονικό, διαπαραταξιακό και διαταξικό νεοελληνικό απόφθεγμα «ε, τι να κάνουν τα παιδιά...» τότε κάθε πράξη είναι εκ προοιμίου δικαιολογημένη και κάθε δράστης εκ προοιμίου αθώος.

Προσοχή: Το «ε, τι να κάνουν τα παιδιά...» δεν αφορά μόνο τα παιδιά που είναι στους δρόμους. Αφορά πια το σύνολο των δρώντων στην ελληνική κοινωνία: αφορά τα «παιδιά της αστυνομίας» που παραβαίνουν τους νόμους και τραβούν πιστόλι χωρίς τον φόβο της τιμωρίας, αφορά μέχρι τους ταξιτζήδες (οι οποίοι «ε, τι να κάνουν τα παιδιά. Αν δεν παραβούν λίγο τον ΚΟΚ, πώς θα βγάλουν μεροκάματο;»), αφορά μέχρι και τους βουλευτές οι οποίοι παραβιάζουν τους νόμους εντός του κοινοβουλίου που ψηφίστηκαν (ε, τι να κάνουν τα παιδιά της εξεταστικής επιτροπής; Αν δεν δουν το παρανόμως αποκτηθέν DVD πώς θα φτάσουν στην αλήθεια;).

( αποτελεί απόσπασπα άρθρου ).

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

Σκέψεις της ημέρας...

Το κράτος, παραλυμένο και απολογούμενο, έκανε στην άκρη.
Πρώτα δεν προστάτεψε ένα παιδί από τη σφαίρα αστυνομικού, μετά δεν προστάτεψε τις περιουσίες των πολιτών.
Ετσι εξευτελίστηκε δις.

Βλέπουν οι πολίτες.
Στη δημοκρατία υπάρχει μια σιωπηλή συμφωνία ότι το θηρίο –το εκλογικό σώμα– ανέχεται τις αδυναμίες των κυβερνώντων έως ότου τους κρίνει πάλι στις εκλογές.
Αρκεί οι κυβερνήτες να τηρούν τουλάχιστον τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.
Το περασμένο Σάββατο, αυτή η συμφωνία διαταράχθηκε.

Ναι, κανένας πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ. Ιδίως οι εμφύλιοι

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

" Σαν αρχαία τραγωδία "

Κάποτε θα ερχόταν το αποτρόπαιο και το τραγικό. Ολοι το περιμέναμε ότι θα ερχόταν με ακρίβεια φυσικού φαινομένου. Μερικοί έλεγαν «ένας νεκρός θα τα αλλάξει όλα». Δεν περιμέναμε όμως ο νεκρός να είναι παιδί δεκαπέντε ετών, που δεν πρόλαβε να χάσει την αθωότητά του.
Ηρθε, και ήταν παιδί δεκαπέντε ετών! Και επειδή ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα έρθει και δεν κάναμε απολύτως τίποτα για να μην έρθει, μου φαίνονται ανώφελες και υποκριτικές όλες οι εκ των υστέρων αντιδράσεις. Μερικές και εκ του πονηρού. Ανώφελη και υποκριτική η περίπου λυγμική απολογία του αρμόδιου υπουργού Εσωτερικών και η καταφανώς εικονική παραίτηση του ιδίου και του υφυπουργού, του πολιτικού υπευθύνου της αστυνομίας. Υποκριτικές και οι δηλώσεις για την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Υποκριτικές και οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, μερικές κινούνταν στα όρια της γραφικής και ανεύθυνης αμετροέπειας.
Θα πω όμως και τούτο. Ακόμα και η γνήσια και αυθόρμητη αγανάκτηση των πολιτών, αυτή που ξέσπασε τόσο βίαια ανάμεσα σε αποπνικτικά δακρυγόνα, σε τυφλούς εμπρησμούς και στον πάταγο από τη θραύση των υαλοπινάκων (επειδή η σκέψη είναι ανεξέλεγκτα συνειρμική, αναβίωσαν εικόνες από τη χιτλερική «Νύχτα των Κρυστάλλων»), ακόμα και αυτή η αγανάκτηση, που από πολλούς παραποτάμους διογκώθηκε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, μου φαίνεται κι αυτή ανώφελη και υποκριτική. Κοινωνία είμαστε και δεν κάναμε τίποτα για να μην έρθει το κακό. Εγκλωβισμένοι στην εύκολη και αμέριμνη ή στη δύσκολη και αγχώδη καθημερινότητα, αφήναμε να διαμορφώνοναι καταστάσεις που ωθούσαν αναπότρεπτα θύτη και θύμα στη μοιραία συνάντηση, γωνία της οδού Μεσολογγίου.
Οχι μόνο η σημερινή κυβέρνηση, αλλά όλες των τελευταίων δεκαετιών έπλασαν το παραμύθι του «αναρχοαυτόνομου χώρου», των «αντιεξουσιαστών» και των «κουκουλοφόρων». Μερικοί προσπάθησαν και προσπαθούν να του δώσουν και πολιτική υπόσταση. Διαμόρφωσαν ένα «γκέτο» στην κοινωνία και ένα «γκέτο» στην πόλη, τα Εξάρχεια. Δεν είμαι βέβαιος για τους επιδιωκόμενους σκοπούς. Είναι όμως βέβαιο το αποτέλεσμα. Εκτονώνουν την κοινωνική διαμαρτυρία σε τυφλές και προκλητικές καταστροφές και ταυτόχρονα τη διαβάλλουν και την περιχαρακώνουν στο περιθώριο.
Και αφού έπλασαν αυτό το παραμύθι και διαμόρφωσαν αυτό το κοινωνικό και... πολεοδομικό «γκέτο», ανέθεσαν στην αστυνομία την πολιτική διαχείριση. Το ίδιο έκαναν και σε άλλες περιπτώσεις. Δεν είχαν ποτέ πολιτική για τους μετανάστες και ανέθεσαν στην αστυνομία να τη διαμορφώσει και να την εφαρμόσει, με τα δικά της γνωστά κριτήρια και τα γνωστότερα μέσα. Δεν είχαν καμιά πολιτική για τα ναρκωτικά (δύσκολο και περίπλοκο πρόβλημα) και την ανέθεσαν στην αστυνομία, στους δικαστές και στις φυλακές. Ετσι καλλιεργήθηκαν η αντιπαλότητα και το μίσος ανάμεσα στην αστυνομία και στα διάφορα «γκέτο»: των κουκουλοφόρων, των μεταναστών, των τοξικομανών, των καταληψιών, των οικολόγων ακτιβιστών και πλήθος άλλων κοινωνικών μορφωμάτων που είναι φυσικό να διαμορφώνονται σε χαώδεις πόλεις και σε ασταθείς κοινωνίες.
Και το πιο σημαντικό. Καμιά κυβέρνηση δεν θέλησε ή δεν τόλμησε να διαμορφώσει συνολική πολιτική για την ασφάλεια των πολιτών και για την προστασία των δραστηριοτήτων και των περιουσιών. Και ακόμα για την προστασία της δημόσιας περιουσίας, από τις αρπαγές του Βατοπεδίου ώς τις καταστροφές και τις λεηλασίες από ποικιλώνυμους καταληψίες.
Η ασφάλεια των πολιτών και η προστασία της περιουσίας και των δραστηριοτήτων όχι μόνο δεν παραβιάζουν τα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα, αλλά αντιθέτως τα εμπλουτίζουν με συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο. Ολα τα άλλα είναι ύποπτο κομματικό λαθρεμπόριο των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων.
Δεν θα πω τίποτα για τον θύτη.
Σε αυτές τις προκατασκευασμένες συγκρουσιακές καταστάσεις, θύτης και θύμα είναι τυχαία πρόσωπα, όπως στις αρχαίες τραγωδίες...

( Aντώνης Kαρκαγιάννης ).

( οι υπογραμμίσεις δικές μου ... )

Χωρίς ελπίδα ...

... "Ισως μέσα από αυτή την απελπισία και αφού περάσουμε και μία δύο ακόμη αδιέξοδες κυβερνήσεις να βρούμε τον μοντέρνο Ελευθέριο Βενιζέλο ή τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που επειγόντως χρειαζόμαστε. Εναν ηγέτη, δηλαδή, που θα δαμάσει τον λαϊκισμό, θα επανιδρύσει κανονικά το πτωχευμένο ελληνικό κράτος και θα εμπνεύσει. Δεν τον βλέπω στον ορίζοντα, αλλά επειδή η ιστορία απεχθάνεται το κενό ίσως να χρειάζονταν το σοκ και η κρίση αυτών των ημερών για να αρχίσουμε τουλάχιστον να συνειδητοποιούμε πως το μεταπολιτευτικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό έχουν χρεοκοπήσει, από κάθε άποψη."

( από σχόλιο του Αλ. Παπαχελά ).

( οι υπογραμμίσεις, δικές μου ).

για τα "ΜΜΕ" ...

από τον Ηλία Μακρή......πρός κάθε αποδέκτη.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2008

Το Πολυτεχνείο Ζεί ?

« ΟΔΟΣ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 2008 »

Όταν ρώτησαν τον Τσού-Εν-Λάϊ την γνώμη του για το πώς επηρέασε τον κόσμο η γαλλική επανάσταση, απήντησε οτι είναι πολύ νωρίς για να μπορούμε να εκτιμήσουμε τις επιπτώσεις.

Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δεν είναι βέβαια του βεληνεκούς της γαλλικής επανάστασης, κι’ έτσι μετά από 35 χρόνια μπορούμε να τολμήσουμε κάποιες σκέψεις, χωρίς να στεναχωρήσουμε ιδιαίτερα τον κινέζο ηγέτη.

Τα γεγονότα είναι γνωστά, ίσως περισσότερο κι’ απ’ όσο χρειάζεται.

Πιστεύω πως το μόνο που αξίζει να αναλογισθούμε σήμερα είναι, πώς, τα γεγονότα αυτά
( η περίοδος αυτή γενικότερα ), συνέβαλε στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και των συμπεριφορών της «γενιάς του Πολυτεχνείου», όπως ονομάσθηκε.

Οι γενιές που έζησαν πολέμους, πείνες, φτώχειες διαμόρφωσαν χαρακτήρες με πολύ συγκεκριμένες συμπεριφορές.
Οι άνθρωποι αυτοί -οι πατεράδες μας δηλαδή- πίστεψαν στην Ειρήνη και ποτέ δεν πέταξαν στα σκουπίδια μια φέτα ψωμί.

Οι συνθήκες έλλειψης δημοκρατίας, αστυνομικού κράτους, διώξεων που βίωσε η «γενιά του Πολυτεχνείου» θα περίμενε κανείς πως θα ήταν καταλυτικές για τη διαμόρφωση συνειδήσεων με υψηλό βαθμό σεβασμού στη Δημοκρατία ( στα ουσιώδη που αυτή αναφέρεται ), στην ελεύθερη διάδοση των ιδεών, στην αλληλεγγύη, στην αξιοκρατία, στην ανοχή στο διαφορετικό.

Εδώ και αρκετά χρόνια « ο αγώνας δικαιώθηκε » όταν με εφαλτήριο κυρίως το συνδικαλισμό ( συνδικαλιστές – εργατοπατέρες ), η «γενιά του Πολυτεχνείου» ανήλθε στην εξουσία, σε κάθε μορφής εξουσία.

Οι αξίες από τις οποίες εμφορείται είναι ορατές δια γυμνού οφθαλμού:
«δημοκρατία» όπου και όταν μας βολεύει, πανεπιστήμιο με δυναμική επιβολή της μειοψηφίας και ταυτόχρονη απαγόρευση της διάδοσης των ιδεών, η απόλυτη και πλήρης διαπλοκή με κάθε εξουσία για να «βολευτεί», και στην εργασία «ο θάνατός σου – η ζωή μου».
Ας μή μιλήσουμε για αξιοκρατία – οι φελλοί και τα σκατά επιπλέουν.

Το θέαμα του προσκυνήματος κάθε χρόνο στο Πολυτεχνείο είναι από αποκρουστικό μέχρι αηδιαστικό.

Ιδίως όταν παρακολουθείς ποιοί πάνε...

Με αποτροπιασμό βλέπω το πλήθος των οδών και πλατειών «Ηρώων Πολυτεχνείου» που έχουν κατακλύσει τη χώρα.

Η αιδώς πέθανε στη χώρα που γεννήθηκε !

Το μεγαλείο της υποκρισίας.

Ή, η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο !

Είναι σκέψεις πικρές έως βασανιστικές.

Μπορεί, η συμπεριφορά της γενιάς μας να οφείλεται σε άλλους παράγοντες άσχετους με τα γεγονότα του 1973 και πιθανότατα έτσι είναι.

Αλλά τότε, αυτό σημαίνει πως τα γεγονότα εκείνης της εποχής δεν είχαν ούτε το βάθος ούτε την ένταση ώστε να διαμορφώσουν χαρακτήρες.

Τα πάντα έμειναν στην επιφάνεια.

Τα κόματα έκαμαν καλά τη δουλειά τους.

Αλήθεια, πώς θα ήταν η ζωή μας χωρίς τα κόματα ;

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

"Σοσιαλισμός των Καπιταλιστών !..."

Πρόεδρε Μπούς, προχώρα στο δρόμο που χάραξε ο "Αντρέας" !
Βάλε τους αμερικάνους ν' αγοράσουνε όσες επιχειρήσεις πάνε φούντο....

Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2008

"Πόθεν Έσχες" κ. "Β-ο-λευτά" ;

Σε παλαιές εποχές οι ασχολούμενοι με την πολιτική «έτρωγαν» την οικογενειακή τους περιουσία. Τώρα βγαίνουν πλουσιότεροι. Γιατί; Σε αυτό το εύλογο ερώτημα των πολιτών πρέπει να απαντούν οι δηλώσεις. ( του "πόθεν έσχες" ).
( από το κύριο άρθρο της σημερινής "Καθημερινής" )

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

Άρτα - Φιλιατρά

Τον περασμένο Ιανουάριο ήταν οι Αφγανοί της Άρτας...
Τώρα είναι οι Σομαλοί των Φιλιατρών...
Αντιγράφω από τη σημερινή "Καθημερινή" :

" .........
Οι νέοι άθλιοι στους αγρούς των Φιλιατρών
Αμοιβή 2 ευρώ την ώρα
Πρόσφυγες από τη Σομαλία και το Σουδάν δουλεύουν όλη την ημέρα στη συγκομιδή αγροτικών προϊόντων στο νομό Ηλείας με πενιχρές αποδοχές, ενώ διαμένουν σε άθλιες συνθήκες. Την ίδια στιγμή, οι εκπρόσωποι των τοπικών και των αστυνομικών αρχών στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορούν και στη χειρότερη τρομοκρατούν τους ταλαιπωρημένους Αφρικανούς.
Η «Κ» βρέθηκε στα Φιλιατρά, στο νομό Μεσηνίας, την εποχή της συλλογής των καρπουζιών και κατέγραψε την Οδύσσεια του Ιμπραήμ, του Μοχάμετ, του Ανάς και πολλών άλλων, που χρειάστηκαν από ένα έως πέντε χρόνια να φτάσουν στην Ελλάδα για να βρουν μια καλύτερη ζωή. Αντί γι' αυτό εργάζονται πάνω από δέκα ώρες την ημέρα, για είκοσι ευρώ, όταν βρουν μεροκάματο και κοιμούνται σε παράγκες από πλαστικό, με την ανοχή της τοπικής κοινωνίας.

....... "

Άν οι κυβερνώντες τη χώρα νομίζουν πως με τον τρόπο που συμπεριφέρονται στους φτηνούς ξένους εργάτες προσφέρουν υπηρεσίες στην οικονομία της χώρας, βρίσκονται σε ύπνο βαθύ.
Αντιθέτως, την υπονομεύουν στερώντας την από όποια ανταγωνιστική προσπάθεια θα ήταν ικανή να κάμει.

Μαζί με τα χαμένα πολύτιμα νερά της Θεσσαλίας, τις επιδοτήσεις που χρηματοδοτούν τα κυριλέ σκυλάδικα και τους πωλητές τζίπ, την παύση των αναδασμών και τους κρατικούς γεωπόνους που μόνο ο κώλος τους δέχεται πόνους από το καθησιό.

Και βέβαια, πρίν από την οικονομία, προέχει ο άνθρωπος, έστω και Σομαλός.

Αλλά αυτά είναι μάλλον ψιλά γράμματα, γιατί ακόμα και τους κατά τα άλλα λαλίστατους εργατοπατέρες που εκφράζουν απόψεις ακόμη και σε θέματα που δεν οφείλουν -στην εξωτερική πολιτική ας πούμε-, αυτά δεν τους αγγίζουν.

Φαντάζομαι οτι οι δυστυχείς Σομαλοί δεν μπορούν να ψηφίσουν στα σωματεία τους, συνεπώς τους είναι εντελώς αδιάφορο άν ζήσουν ή αν πεθάνουν.

Ακόμη, προφανώς οι Σομαλοί αυτοί είναι γόνοι μεγαλοαστών, δεν ανήκουν στο προλεταριάτο, συνεπώς τα κόμματα του προλεταριάτου αδιαφορούν επίσης.
Μάλλον ζυγιάζουν τους ψήφους των εργοδοτών "αγροτών" μ' αυτούς των Σομαλών...

Γιουροκύπελο και Γιουροβίζιον που μας χρειάζεται...

Κυριακή, 6 Ιουλίου 2008

ΤΥΦΛΗ ( στην κυριολεξία ) Δικαιοσύνη

Η Εύη Τσέκου φυλακίστηκε για πιθανό εκβιασμό προς κυβερνητικό αξιωματούχο, πράξη που η ίδια δεν ομολόγησε.
Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος δεν φυλακίσθηκε για εκβιασμό και διαφθορά του 80 % ( τουλάχιστον ) της ελληνικής βουλής, πράξη την οποία ομολόγησε.
Ακόμη, η ηλικία της Εύης Τσέκου έγινε γνωστή. Του Μιχάλη Χριστοφοράκου ;
Να την χαιρόμαστε τη 2η ( ; ) εξουσία μας !!!

Johnny Walker

Πόσοι έλληνες πολιτικοί είδαν την εκπληκτική εκείνη διαφήμιση του Johnny Walker ;
Ξέρετε, εκείνη που το ρομπότ μονολογεί κάνοντας συγκρίσεις του ίδιου με τον άνθρωπο, που μεταξύ άλλων και σε σχέση με τη μακροζωία, διαπιστώνει οτι ενώ αυτό είναι άφθαρτο, λόγω των υλικών κατασκευής του, για τον άνθρωπο αρκεί μια σπουδαία πράξη για να μείνει στην αιωνιότητα...
Αλλά ποιός πολιτικός μας ενδειαφέρεται για την αιωνιότητα....;

O tempora, o mores !
( Κικέρων, 106 πΧ - 43 πΧ )

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2008

Χωρίς ( άλλα ) λόγια ...

"...Βυθίσατε το(η) χώρα ! "
( Ανδρέας Παπανδρέου 1980 )
( Η αμερικανική εκφορά των ελληνικών δικαιολογείται σε εκείνη την "πρώϊμη" εποχή ).
....
....
....
Λίγα χρόνια αργότερα, τα κατάφερε !!!!!

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2008

SIEMENS / MIESENS

Άραγε υπάρχει ένας ( 1 ) πολίτης που να τρέφει στοιχειώδη εκτίμηση για κάποιον πολιτικό... ;
Τους φτύνεις, και γελάνε ίσως γιατί νομίζουν πως βρέχει ... !
Αλλά είναι σίγουρο πως τέτοιους θέλουμε.
"Έτσι μας αρέσουν" !!!

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2008

Η Επανάσταση των Πεζών

Προτεινόμενος τρόπος για να διεκδικήσουν οι πεζοί τα δικαιώματά τους:
Περπατάμε στη μέση του δρόμου αποκλείοντας την κυκλοφορία των αυτοκινήτων !
Όσο νόμιμο είναι τα αυτοκίνητα ή οι ταβέρνες και οι καφετέρειες να αποκλείουν τα πεζοδρόμια, ή ακόμα χειρότερα να μήν έχουν προβλεφθεί κάν πεζοδρόμια ( τάση της σύγχρονης οδοποιίας ), άλλο τόσο νόμιμο είναι η κατάληψη του δρόμου από τους πεζούς.
Σε κάθε περίπτωση ζούμε στη χώρα των καταλήψεων.
Ο καθένας δικαιούται να καταλαμβάνει ότι θέλει !
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ !

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

Ελληνικός Πολιτισμός


Η Ελλάς του Πολιτισμού !
Δεν πιστεύω να έχει κανείς αμφιβολίες.... ;

Για μια Προοδευτική Δημοκρατία

Ο μόνος δρόμος για μιά αληθινά προοδευτική δημοκρατία, με την ουσιαστική έννοια των όρων, είναι η πλήρης άρση όλων των προστατευτικών νόμων των πολιτικών.
Οι πολιτικοί δεν θα πρέπει να έχουν το "ακαταδίωκτο", αλλά αντιθέτως να είναι δυνατή η δίωξή τους ακόμη και "για ψύλλου πήδημα".
Έτσι, αφ' ενός μεν δεν θα τολμούν να κάνουν αυτά που κάνουν και να συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται και αφ' ετέρου θα είναι αναγκασμένοι να διοικούν με τρόπο τέτοιο ώστε επίδοξοι συκοφάντες, που μέσω απειλών και εκβιασμών κατορθώνουν να αναπτύσονται και να επιβάλονται, να μην βρίσκουν πρόσφορο έδαφος.
Η σχέση αυτή είναι δυναμική, εις τρόπον ώστε όσο συντηρείται και σταθεροποιείται τόσο ισχυροποιείται και εμπλουτίζεται η δημοκρατία.
Το αντίθετο, είναι αυτό που βιώνουμε !

Τρίτη, 13 Μαΐου 2008

Ελλείψεις...

Έχουμε πλάκα οι έλληνες!
Ουρά για βενζίνη!
Πόσοι άραγε πέθαναν από έλλειψη βενζίνης;
Δηλαδή, άν αντί να τρέχουμε όλη μέρα, βρούμε μια ευκαιρία να κάτσουμε αφού δεν θα έχουμε βενζίνη, άσχημα θα μας πέσει;
Αλλά, ακόμα και οι ώρες που χάνονται στις ουρές και στο ψάξιμο βενζινάδικων, αξίζουν την πιθανή επάρκεια βενζίνης για λίγο περισσότερα χιλιόμετρα απ' όσα θα κάνουν όλοι οι άλλοι που δεν φρόντισαν "να έχουν" ;
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου !.....

Σάββατο, 26 Απριλίου 2008

Υποκρισίας Εγκώμιον

Οταν ακούω στο ραδιόφωνο τις ημέρες αυτές για την θρησκευτική κατάνυξη με την οποία οι έλληνες πηγαίνουν στις εκκλησίες και τα σχετικά, κάτι μου έρχεται, πολύ άσχημο.
Το μεγαλείο της υποκρισίας, ή η υποκρασία σε όλο της το μεγαλείο !

Σάββατο, 19 Απριλίου 2008

Η "κατά Σουφλιά" χωροταξία

Δε διάβασα και τις 79 σελίδες του σχεδίου νόμου του Σουφλιά όχι γιατί είναι πολλές αλλά γιατί δε βγαίνει νόημα....
Νομίζει κανείς πως διαβάζει ή έκθεση ιδεών, ή κάποια εισήγηση σε συνέδριο περί παντός επιστητού.
Σ' ένα νόμο περιμένεις να διαβάσεις τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται.
Ας μού 'λεγε κάποιος, με βάση αυτόν τον προτεινόμενο νόμο τί επιτρέπεται και τί απαγορεύεται...
( Το μόνο που μπορώ να σκεφθώ για να εξηγήσω το λόγο που κάποιοι άνθρωποι δούλεψαν για να συντάξουν αυτό το κείμενο, είναι η ελληνική κουτοπονηριά. Δηλαδή, σκέφτεται η κυβέρνηση " πές τώρα αυτά που δεν λένε τίποτα και δε βλάπτουν κανένα, και σιγά - σιγά με διάφορα διατάγματα κάνουμε ότι θέλουμε ( = ότι βολεύει τους δικούς μας ) " ).
Μεγαλείο !

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

Οικολογικά...

Οι αυξήσεις στα τιμολόγια νερού και ηλεκτρικού προκαλούν αντιδράσεις - και πολύ σωστά.
Όμως, το κοινωνικά ορθό θα ήταν μιά κλιμακωτή τιμολόγηση, πολύ χαμηλή για τις μικρές καταναλώσεις, αυτές δηλαδή που καλύπτουν άνετα αλλά χωρίς σπατάλη μια αστική οικογένεια και για τις μεγαλύτερες καταναλώσεις η αύξηση να είναι μεγάλη έως πολύ μεγάλη.
Αυτό συνεπάγεται ότι όποιος θέλει να φωτίζει τη βίλλα του με χιλιάδες watt ή να γεμίζει τις πισίνες του ή και να πλένει το αυτοκίνητό του και να γίνονται λίμνες ολόγυρα, να πληρώνει.
Άν πληρώνει, προφανώς έχει. Έτσι λοιπόν έχουμε και κοινωνική δικαιοσύνη και το περιβάλλον προστατεύεται. Οι λίγοι που έχουν και θα σπαταλούν -ούτως ή άλλως σπαταλούν χωρίς να πληρώνουν- τουλάχιστον θα πληρώνουν.

Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

Πεζοδρόμια και Parking

Κατά τύχη διάβασα στην Ελευθεροτυπία ( της Δευτέρας 3/3 νομίζω ) οτι ο Δήμος Γαλατσίου αποφάσισε οτι δεν πρέπει να προστατεύσει τα πεζοδρόμια σε κάποιο δρόμο της επικράτειάς του, όπως του ζήτησαν οι δημότες του, γιατί έτσι θα λιγοστέψουν ( κατά 8 ) οι θέσεις parking !!!!
Χωρίς αστεία, θα έπρεπε ολόκληρο το Δημοτικό Συμβούλιο να παραπεμφθεί σε δίκη.
Και να καταδικασθεί με συνοπτικές διαδικασίες.
( Φαίνεται πως στην Ελλάδα μόνο απ' αυτές καταλαβαίνουμε.... ).

Χωροταξικό...

Χωροταξικό ή Χοροταξικό ;
Να ρωτήσω κύριε Σουφλιά που μπορώ να φτειάξω
ένα χοιροστάσιο ;
Καλά, άμα τελειώσει ο χορός των εργολάβων σας....

Εκβιασμοί

Το περίεργο δεν είναι οτι υπάρχουν εκβιαστές.
Το αξιοσημείωτο είναι οτι υπάρχουν τόσοι εκβιαζόμενοι !

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2008

Ανέκδοτο ( ! ? )

Θα μπορούσε να ήταν ανέκδοτο αν δεν ήταν
πράγματι τραγικό.
Αντιγράφω απόσπασμα από το ρεπορτάζ της Καθημερινής
της Τρίτης 15/01 για τις συνθήκες ζωής των Αφγανών
στην Άρτα ( και δεν είναι μόνο στην Άρτα δυστυχώς ... ):
" ...ρωτούν ( οι γιατροί του Νοσοκομείου Άρτας όταν οι
παπάδες της περιοχής οδήγησαν τους ετοιμοθάνατους
ανθρώπους στο Νοσοκομείο ) ποιοί είναι οι συνοδοί.
Οι ιερείς απαντούν "εμείς" για να δεχθούν αμέσως μετά
την ερώτηση από νεαρή γιατρό: " Γιατί τους φέρατε
στο νοσοκομείο; Δεν ξέρετε οτι έχουν ασθένειες; "
( !!! )

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2008

Δημοκρατία και DVD

Το πρόβλημα της Δημοκρατίας οφείλει να είναι
η ανάδειξη στις ηγεσίες, των αρίστων.
Στις μέρες μας, και στον τόπο μας, το πρόβλημα
της Δημοκρατίας έχει αναχθεί πεισματικά στην
ανάδειξη σε κάθε ηγεσία των μετριοτήτων.
Με την ανάδειξη των μετριοτήτων προκύπτει
σιγά - σιγά μεταλλαγμένη Δημοκρατία.
Αυτή βιώνουμε.
Δείξτε το, το γαμημένο το DVD να ξεκαβλώσει
ο λαός να πάει στη δουλειά του !

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2008

Για το Περιβάλλον...

Επειδή, γενικώς, έχουμε χάσει το μέτρο -νάν καλά
τα "παράθυρα"-, θέλω να σας εκθέσω έναν πολύ
πρόχειρο ( "μπακάλικο" ) υπολογισμό που έκανα.
Με χρήση του GoogleEarth διάλεξα 15 ΟΤ
( οικοδομικά τετράγωνα ) συνολικής έκτασης
περίπου 42 στρεμμάτων, και μέτρησα τις πισίνες
που έχουν κατασκευασθεί ( όσες φαινόντουσαν,
γιατί μπορεί να υπήρχαν κι' άλλες ).
Μέτρησα συνολικά 46 πισίνες.
Αν δεχθούμε ότι συνολικά μαζί με τις διάφορες
απώλειες οι πισίνες χρειάζονται 110 κυβ. μ. νερό
το χρόνο, έχουμε για τις 46 πισίνες:
46 x 110 κβ = 5060 κυβ. μέτρα νερό το χρόνο.
Από τα εγχειρίδια Υδραυλικής γνωρίζουμε οτι
η ειδική κατανάλωση ( για τους υπολογισμούς
των μηχανικών ) κειμένεται από 120 έως 200
λίτρα/κάτοικο/ημέρα.
Αν πάρουμε τη μέση τιμή (120+200)/2=160
λίτρα ανά κάτοικο και ανά ημέρα, έχουμε:
5060 κ.μ./0,160 = 31625 ημέρες.
31625 ημ./365 = 86 χρόνια και κάτι...
Δηλαδή, το νερό που χρειάζονται οι 46 πισίνες
των 15 οικοδομικών τετραγώνων για 1 (ένα)
μόνο χρόνο, είναι όσο νερό χρειάζεται ένας
άνθρωπος του δυτικού κόσμου -όχι της Αφρικής-
για ολόκληρη τη ζωή του !!!
Θα επανέλθουμε !...